31.3.06
Προς συνbloggers



Περάστε μια βόλτα από το "σπίτι" του συνbloger yannis_H να δείτε τις όμορφες φωτογραφίες πού τράβηξε από την έκλειψη (η δίπλα φωτογραφία είναι δική του), αλλά και το καλοστημένο σπιτικό του (τα έπιπλα είναι ευγενική προσφορά των 121 ενωμένων εργοστασίων).
 
Από την Artanis στις 12:51 μ.μ. | 2 comments
30.3.06
Αφιέρωση...
Αφιερωμένο στις συνblogers Paragrafos και Anathrika.

"Ο φόβος είναι ο φονιάς του νου. Ο φόβος είναι ο μικρός θάνατος που φέρνει την ολοκληρωτική εξόντωση. Θα αντιμετωπίσω κατάματα το φόβο μου. Θα τον αφήσω να περάσει από πάνω κι από μέσα μου. Και όταν φύγει, θα στρέψω το εσωτερικό μου βλέμμα για να δω το δρόμο απ' όπου πέρασε. Εκεί όπου θα έχει πάει ο φόβος, δε θα υπάρχει πια τίποτα. Μόνο εγώ θα βρίσκομαι εκεί."

Από το βιβλίο Dune του Frank Herbert
Μετάφραση: Ορέστης Μανούσος
 
Από την Artanis στις 6:51 μ.μ. | 10 comments
Ήρα

Η μπαμπέσα-η πριγκηπέσα.

Όπως κάθε θεά πού σέβεται τον εαυτό της δρα μέσα στο σπίτι ως άλλη ιέρεια του ναού της, ακολουθώντας με ευλαβική τήρηση όλων των τελετουργιών και κάνοντας τους πιστούς της να παραληρούν στα γαβγίσματά της.

Δεν κάνει πίσω σε τίποτα, αλλά ξέρει να χρησιμοποιεί τις διαθέσεις μας με τον καλύτερο τρόπο, ώστε κάθε φορά να είμαστε απόλυτα ευχαριστημένοι μαζί της, γιατί αλλιώς θα την κάνουμε από το ναό με ελαφρά πηδηματάκια. Αν υποπτευθεί ότι η λατρεία μας γι αυτήν θα αμφισβητηθεί, κινεί γη και ουρανό για να προσκυνήσουμε ξανά.

Διαθέτει στο οπλοστάσιό της μία απίθανη ουρά και μία στρατιά από μπαλάκια που ‘κονόμησε από τις προσφορές στο βωμό της. Τα κοκαλάκια από δέρμα (προσφορές των πιστών της για καλή υγεία δοντιών) τα επιστρατεύει μόνο και μόνο για να δείξει ότι μας αγαπάει και λιγάκι. Να…. τόσο δα.

Κάνει νάζια απίστευτα και απαιτεί να την πασπατεύουν όλες της ώρες της ημέρας, αφού κάνει το μπάνιο της σε γάλα και βουρτσιστεί από τις υπηρέτριές της ως άλλη Κλεοπάτρα. Και φυσικά ακολουθεί το βασιλικό γεύμα με το αυστηρό διαιτολόγιο.

Όταν δεν περνάει το δικό της πεισμώνει και μας τιμωρεί όπως μας αξίζει:
Μας γυρνάει την πλάτη και απαξιεί να μας απευθύνει το λόγο για κανά δυο ώρες. Δεν απαντάει ούτε στις ικεσίες μας αλλά ούτε και στις προσευχές μας. Μετά όμως, επειδή είναι σπλαχνική κατά τ’ άλλα, έρχεται σ’ εμάς χρησιμοποιώντας ως όπλο την προαναφερθείσα υπέροχη ουρά της και το ύφος της βασίλισσας χιλίων καρατίων.

Όταν θέλει να κάνει το δικό της βγάζει το κριάρι από μέσα της και δε πα να χτυπιέσαι φίλε μου, εγώ θα το κάνω!

Λατρεύει τις μπανάνες και τα γλυκά και όταν μένει μόνη στο ναό της κάνει ό,τι μπορεί για να εντοπίσει τυχόν κομμάτια αλουμινόχαρτου με υπολείμματα σοκολάτας Παυλίδης, που έπεσαν από τις τσέπες των πιστών προσκυνητών της. Μετά βεβαίως κάνει εμετό, αλλά ας είναι καλά οι πιστές της που τη φροντίζουν. Δεν πειράζει, η απόλαυση μετράει.

Κοιμάται στο κρεβάτι της αρχιιέρειάς της, προσπαθώντας να πιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο χώρο με το ντελικάτο κορμάκι της. Ξυπνάει μαζί της και αρχίζει τη μέρα της με την πιστή τήρηση όλων των τελετουργιών και με όπλα την προαναφερθείσα υπέροχη ουρίτσα και τη φοβερή δύναμη των εκφραστικών της ματιών κάνει τα πάντα για να προσηλυτίσει καινούριιους πιστούς στη λατρεία της.

Αυτή είναι η ζουζούνα μας , κυρίες και κύριοι.

Μία ιστορία και μία εικόνα.
 
Από την Artanis στις 3:42 μ.μ. | 5 comments
Το φεγγάρι και ο ήλιος


Έπειδή συζητούσαμε για την έκλειψη εδώ και κάτι μέρες, κανονίσαμε με τους κοντινούς φίλους να έρθουν να τη δούμε από το μπαλκόνι και με περισσή σοβαρότητα δηλώσαμε όλοι ότι θα προετοιμαστούμε από νωρίς. Να πάρουμε γυαλιά, να βρούμε φίλτρο για τη μηχανή, να ξεθάψουμε το τρίποδο. Και φυσικά χτες το βράδυ κατά τις 2:00 αρχίσαμε να ψάχνουμε τα ειδικά γυαλιά, τα οποία αγοράσαμε για την έκλειψη πού έγινε τον Αύγουστο του '99.

"Μα, τι στο διάολο, εδώ θυμάμαι ότι τα έβαλα"...τέτοια οργάνωση.
Ευτυχώς τα βρήκαμε και μαζευτήκαμε κατά τις 12:30 με τους καφέδες ανά χείρας και τη μανούλα μου να είναι σαν κοριτσάκι που περιμένει να δει τί δώρο της έφερε ο Άγιος Βασίλης.

"Μάμα, δεν παίρνουμε ένα τηλέφωνο τον οφθαλμίατρο να ρωτήσουμε αν κάνει να αντικρύσει το τραυματισμένο σου ματάκι τον ήλιο τον ηλιάτορα και το φεγγαράκι να κάνουν παρεούλα;;;"
(Χτύπησε το μάτι της πολύ σοβαρά κάτι μήνες πριν, έκανε τρεις υποτροπές, κόντεψε να τυφλωθεί και ακόμα να περάσει. Αυτή τη στιγμή το μάτι της λειτουργεί και ως βαρόμετρο, γιατί από την ευαισθησία καταλαβαίνει όλες τις αλλαγές του καιρού.
-"Μάνα, θα βρέξει;"
-"Ναι, κατά το βραδάκι")

Η απάντηση του γιατρού ήταν ένα βροντερό "όχι" σε μορφή στεντόριου ουρλιαχτού (που ακούστηκε σε όλο το σπίτι από το κινητό) και της πρότεινε να το δει μέσα από τις κατσαρόλες της.

Έτσι επιστρατεύτηκε το πτυσσόμενο τραπέζι στη βεράντα, ένα ταψί, μία κατσαρόλα κι ενα τηγανάκι tefal (μή ρωτήσετε γιατί), γεμάτα με νερό, τρυπήσαμε κι ένα χαρτόνι και αφού παίξαμε τα πειράματα του μικρού φυσικού, αρχίσαμε τις αλλαξοκωλιές με το μοναδικό ζευγάρι γυαλιά πού αποκτήσαμε με τη φοβερή μας οργάνωση (και τον Αύγουστο του '99 γυρίσαμε όλη την Αθήνα την παραμονή της τότε έκλειψης και ευτυχώς βρήκαμε το τελευταίο ζευγάρι στην πρωτεύουσα).
Οι μισοί μέσα, οι μισοί στη τηλεόραση, μαζέψαμε και τους γείτονες από απέναντι και από κάτω (παιδί μου, αυτοί είναι ανοργάνωτοι. Μα καλά δεν πήραν γυαλιά;)Και τα περάσαμε όμορφα.

Κατά το αποκορύφωμα λοιπόν της έκλειψης, εκεί δηλαδή που στο Καστελόριζο έπεσε το μαύρο το σκοτάδι, ακούμε τον ρεπόρτερ της Νετ ν' αναφέρεται στο φαινόμενο ως "...η ώρα πού βγαίνουν στην επιφάνεια τα ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου..."εεεεεεε;;;;;!!!!!!
Ελπίζω να μην σημειώθηκαν φόνοι και κανιβαλισμοί στο Καστελόριζο, γιατί την κάτσαμε τη βάρκα.
Όπως επίσης το "...ήταν σκοτάδι σε μια ώρα πού ο ήλιος έπρεπε να λάμπει ολοσχερώς..." Από άλλο δημοσιογράφο, δε θυμάμαι από πού.
Τέλοσπάντων, προσπερνώ τις παραφωνίες στο υπέροχο αυτό θέαμα.

Τράβηξα κι εγώ τις φωτογραφίες μου (χρησιμοποίησα τα γυαλιά, το φίλτρο με μάρανε), χάλια βγήκανε (τί να τραβήξεις χωρίς τρίποδο;Για να το ξεθάψω έπρεπε να βγάλω όλη τη ντουλάπα), είδαμε και το περίφημο "διάμαντι".

Δεν ξέρω αν θα δω άλλη έκλειψη στη ζωή μου, αλλά ήταν όμορφα πού το είδα με τους πιό αγαπημένους μου ανθρώπους.

Η φωτογραφία είναι από ολική έκλειψη ηλίου στις 26.02.1998, την έχει τραβήξει ο ΛΟΥΚΑΣ ΧΑΨΗΣ και τη βρήκα στο http://www.astronomy.gr/eclipse.
 
Από την Artanis στις 2:09 π.μ. | 2 comments
24.3.06
Το δεύτερο post...
 

...αφιερώνεται σ' ένα φίλο πού τα Σάββατο ταξίδεψε στην Αγγλία για να τελειώσει το master του και άρχισε ήδη να μας λείπει. Η φωτογραφία είναι δική του. Μου την αφιέρωσε κάποτε και την αφιερώνω σ' εκείνον δημοσίως.Φιλάκια, Golum.

Υ.Γ. Το πρώτο post αφιερώνεται σε σένα, cg. Posted by Picasa
 
Από την Artanis στις 8:55 μ.μ. | 6 comments
Τεστ ... 1 -- 2 -- 3

Μπου!
 
Από την Artanis στις 1:13 π.μ. | 2 comments