26.4.07
Hello(,) mama, yeah yeah yeah, oh my dog!
Ο φίλος μου ο Κώστας, ο βιντεοψαράς, ο τσίφτης, ο καραμπουζουκλής, εκείνος που είχε διαπράξει το βιντεοψάρεμα της Νόρας, μου έστειλε προχτές ένα βίντεο με γάτες που λαλάνε!

Και επειδή είμαστε καλά παιδιά και πρέπει να κάνουμε και την καλή μας πράξη, όχι μόνο θα περάσουμε την γιαγιάκα στο απέναντι πεζοδρόμιο, αλλά σας βάζουμε και αυτό το βίντεο για να χτίσετε καλούς κοιλιακούς!

Άντε, γιατί παρασοβαρέψαμε και δεν κάνει...



 
Από την Artanis στις 8:22 μ.μ. | 27 comments
19.4.07
'μολόγα, ρε!
Πριν λίγο καιρό που γιορτάστηκε η επέτειος του τρίτου χρόνου διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, έμεινα έκπληκτη από την σχεδόν χαιρέκακη διάθεση στα πρόσωπα των μελών της και ειδικά των μελών της κυβέρνησης, που έβγαιναν στην τηλεόραση για να δεχθούν τα "χρόνια πολλά".
Όσοι δεν είχαν χαραγμένο στο πρόσωπό τους το χαμόγελο του Δρακουμέλ (θα φάω στρουμφάκια σήμερα) , είχαν την έκπληξη του στρουμφακίου, που γλύτωσε από τα νύχια του Δρακούμελ.

Στην προσπάθειά μου να κατανοήσω τόσο τον εορτασμό της επετείου (δεν το είχα ξαναδεί αυτό το πράγμα) όσο και τα χαμόγελα χαιρεκακίας ή έκπληξης, κατέληξα στο ταπεινό συμπέρασμα ότι γιορτάζαμε το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία ΚΑΤΑΦΕΡΕ να παραμείνει και για τρίτο χρόνο κυβέρνηση και ότι δεν χρειάστηκε να κάνει πρόωρες εκλογές.
Και ουχί την ημερομηνία εγκαθίδρυσής της στο Μαξίμου.

Δεν θα επιχειρήσω καμία πολιτική ανάλυση, αυτό το κάνουν άνθρωποι που είναι η δουλειά τους και όχι η δική μου.
Απλώς, έχω εντυπωσιαστεί τρομερά με όσα συμβαίνουν και μπορώ να πω ότι έχω ξεπεράσει το στάδιο της οργής και του θυμού και, κάθε φορά που ακούω για σκάνδαλο, γελάω. Μέχρι δακρύων.

Αν ήμουν κομματικό μέλος στην Νέα Δημοκρατία ή έστω, αν την ψήφιζα, αυτή την στιγμή ο θυμός δεν θα μου είχε περάσει καθόλου. Διότι, δεν θα μπορούσα να καταλάβω -δύο φορές παραπάνω απ' όσο μπορώ τώρα- πως είναι δυνατόν να έχει προδώσει ένα κόμμα τόσο αισχρά και ξεδιάντροπα όσους το εμπιστεύτηκαν και το ψήφισαν και ακόμα χειρότερα, αυτούς που δούλεψαν -από την βάση του κόμματος- για να κάτσει στην εξουσία.

Έχουν ξεσπάσει τόσα σκάνδαλα, έχουν αποδειχθεί τόσο ανίκανοι οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης να αντιμετωπίσουν τις όποιες κρίσεις έπεσαν στο κεφάλι τους, έχουν αποτύχει να εκπληρώσουν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις, που η παραίτηση κάποιου υπεύθυνου ή κάποιου υπουργού να φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Διάβαζα ότι η λύση που έχει ο κ. Καραμανλής αυτήν την στιγμή -προκειμένου να μην γίνει παραπάνω ρόμπα- είναι να κάνει ανασχηματισμό στην κυβέρνηση, προκειμένου να μην υπάρξουν παραιτήσεις.
Συγγνώμη, κύριοι, αλλά εμένα αυτό δεν μου κάνει και δεν μου φτάνει.
Γιατί, πολύ απλά μας δείχνετε περίτρανα -και δεν είναι η πρώτη φορά- ότι μας έχετε όλους γραμμένους εκεί που δεν πιάνει μελάνι, τόσο αυτούς δεν σας ψηφίσαμε όσο και αυτούς που σας ψήφισαν.

Κύριοι της κυβέρνησης, δίνετε την εντύπωση του βουλιμικού που τον έδεσαν σε μια καρέκλα για 11 χρόνια και μόλις τον έλυσαν δεν ξέρει από πιο βουνό φαγητού να φάει πρώτα. Αν ο μπουφές με τα φαγητά του λουκούλλειου γεύματος ήταν δικός σας και είχατε πληρώσει εσείς, κανέναν πρόβλημα.
Δεν πάτε να σκάσετε από το φαγητό; Χεστήκαμαν!

Μόνο που...
Ο μπουφές δεν είναι δικός σας. Ο μπουφές είναι όλων μας και πολύ απλά εσείς θα έπρεπε να παίζετε τους προμηθευτές, τους σεφ και τα γκαρσόνια σ' αυτήν την παράσταση και όχι τους συνδαιτημόνες.
Θα έπρεπε να φροντίζετε τον μπουφέ και να φροντίζετε να υπάρχει ίσο και ίδιο φαγητό για όλους.
Σόρυ. Αποτύχατε. Ο μπουφές αδειάζει και το κακό είναι ότι αυτοί που θα κληθούν να τον ξαναγεμίσουν, θα είμαστε εμείς.

Μου κάνει επίσης εντύπωση η απάθεια του κόσμου.
Θυμάμαι ότι, επί ΠΑΣΟΚ, όλοι ουρλιάζανε ή γκρινιάζανε για τα ανομολόγητα [απλά και δομημένα] και δεν λέω, όσοι ουρλιάζανε καλά κάνανε.
Αλλά, τώρα τι; Άκρα του τάφου η σιωπή...
Τι συμβαίνει και ο κ. Καραμανλής είναι ο δημοφιλέστερος και ο καταλληλότερος ως πρωθυπουργός;
Μήπως, επειδή δεν έχει βρεθεί κάποιος που να του παίξει βρώμικη αντιπολίτευση;
Μήπως, επειδή δεν έχει βρεθεί κάποιος "δημοφιλέστερος" από εκείνον;
Και αν ναι, γιατί θα πρέπει να υπάρχουν τα παραπάνω για να κριθεί ως ακατάλληλος;
Δεν αρκεί το "έργο" του για να κριθεί;
Ή μήπως, το προεδρικό διάταγμα Παυλόπουλου -περί αορίστου χρόνου συμβάσεων- ήταν αρκετό και για ψήφους, για "δημοφιλία" και για καταλληλότητα;

Από την άλλη, λέω να κρίνω με τις καλύτερες των προθέσεων και να υποθέσω ότι τόσο ο πρωθυπουργός όσο και οι υπουργοί του, αλλά και τα υπόλοιπα υπουργικά και κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, είναι στις θέσεις που είναι για να κάνουν το καλύτερο δυνατόν ώστε να κρατηθεί ο μπουφές γεμάτος και για να φάμε όλοι ίσα. Και όχι για να φάνε εκείνοι.
Λυπάμαι, αλλά και σ' αυτήν την εξίσωση μου βγαίνουν λάθη.
Γιατί, κ. πρωθυπουργέ και κ. υπουργοί, τα έχετε κάνει τόσο σκατά, που με τέτοιο ρεζίλεμα κανείς άνθρωπος με σώας τας φρένας δεν θα καθόταν στιγμή στην καρέκλα του, αλλά θα δήλωνε παραίτηση. Τουλάχιστον, θα έφευγε με το κεφάλι ψηλά.

Υ.Γ. Στο λύκειο είχαμε μία καθηγήτρια, η οποία κάθε φορά που μίλαγε κάποιος, γύρναγε και την έλεγε τον διπλανό του που άκουγε.
Στις διαμαρτυρίες του διπλανού, του απαντούσε ότι
"δεν φταίει μόνο ο φίλος σου που θέλει να σου μιλήσει, αλλά και εσύ που τον ακούς και δεν του λες να βγάλει τον σκασμό. Φταίτε, λοιπόν, και οι δύο.
Τόσο ο φίλος σου που δεν σε σκέφτεται ότι θα σου ρίξω εσένα την κατσάδα, όσο και εσύ που το ανέχεσαι".
Μπορεί να μην το είχαμε σκεφτεί ποτέ έτσι, μπορεί να χρειαστήκαμε δύο μήνες ήρεμης, αλλά αυστηρής κριτικής και συζήτησης για αυτό το θέμα, αλλά έκανε ό,τι μπορούσε για να μας βγάλει στην κοινωνία με τσίπα.
Τι να κάνουμε. Δεν είχαμε όλοι τους ίδιους δασκάλους...
 
Από την Artanis στις 7:57 μ.μ. | 31 comments
13.4.07
Ο υπολογιστής και ο οδοντίατρος
Λοιπόν, θα σας τα πω ψιθυριστά, γιατί μας ακούει...
Ποιος;
Ο υπολογιστής μου...
Απέκτησε προσωπικότητα και μου την λέει...
Ή, μάλλον, περνάει φάση...

(save)

Την προηγούμενη εβδομάδα έκανε μία επανεκκίνηση, μόνος του...
Είπα, δεν είναι τίποτα, θα περάσει, αλλά ας του κάνω καμιά συντήρηση καλού-κακού...
Και αυτήν την εβδομάδα κάνει επανεκκίνησείς με προοδευτικό ρυθμό...
Την Τρίτη δύο φορές. Την Τετάρτη τέσσερις. Χτες πέντε! Εκεί που απαντούσα στα σχόλια του προηγούμενου ποστ, είπα να αλλάξω playlist στο winamp και πάρε μια επανεκκίνηση, μάγκα μου, να μάθεις να φέρεσαι. Πάνε τα σχόλια, πάει και ο Moby...

(save)

Τα φτύνει σε διαφορετικά σημεία, ποτέ στο ίδιο. Μου παίζει κρυφτό και μου την έχει δώσει! Μπορεί να κάνει επανεκκίνηση άμα ανοίξω ή κλείσω το word, έναν οποιονδήποτε φάκελο, τον Firefox, όταν γράφω e-mail (παιδιά, σόρυ, αλλά για αυτό δεν έχω απαντήσει), όποτε του την βαρέσει...

(save)

Aggelos-x-aggelos, Λίτσα, Stavros Katsaris, Synas, Mickey, An-Lu, Debby, Finteias, Aphrodite, Dormammu, sofi-k, Ρενάτα, Mogwai, Vatraxokoritso, συγγνώμη, ρε παίδες, αλλά τα νεύρα μου έχουν γίνει κρόσσια με το κολωμηχάνη... (σσσστ, μην ακούς εσύ, δούλευε, δούλευε, ΜΗ!!!) ...με τον καιρό, θέλω να πω...ζέστη, έπιασε ε;;;

(Ας κάνουμε άλλο ένα save, μην τυχόν και με άκουσε...)

Σας ευχαριστώ που περάσατε από το κονάκι μου και χρόνια πολλά και σε σας, αν και του υπολογιστή δεν προβλέπονται να είναι και τόσο πολλά, και ελπίζω να έφτασε μέχρι τα ρουθούνια σας το μεθυστικό άρωμα της πασχαλίτσας μου, παρόλο που το παλιομηχάνημα σε λίγο δεν θα βλέπει πασχαλίτσες, αλλά τα θυμαράκια (save) ανάποδα (ξανάsave), και εύχομαι ότι περάσατε πολύ πολύ όμορφα το Πάσχα, αν και το παλιόπραγμα δεν το βλέπω να ανασταίνεται χωρίς σταύρωμα (ξανάματαsave).

Συντήρηση του έκανα, όλα καλά μέχρι που έτρεξα το Ad-Aware και όταν σκανάρει ένα συγκεκριμένο σημείο, μαντέψτε τί κάνει...
ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ!
Οπότε, με βλέπω να αρχίζω το back-up, το οποίο έχω αμελήσει πολύ καιρό, και τίίίί θα κάνω;
Format και ΕΠΑΝΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ....
Πως το λέει η παροιμία;
Άλλη δουλειά δεν είχε ο διάολος, πηδούσε τα παιδιά του...

(save)

Και κλείνοντας την γκρίνια έχω να ανακοινώσω ένα ελάττωμά μου
(και να γκρινιάξω και άλλο):
Σιχαίνομαι τον οδοντίατρο. Δηλαδή, όχι τον ίδιο, μια χαρά άνθρωπος είναι, αλλά την δουλειά του...
Και την Δευτέρα το πρωί έχω ραντεβού...
Και θα έχει τροχό...
Τον σιχαίνομαι τον τροχό...
Και μετά, έχει εξαγωγή και στους ΔΥΟ κλειστούς κάτω φρονημήτες.
Δηλαδή, εγχειρησούλα...
Σιχαίνομαι την νάρκωση...
Δεν θέλω, δεν θέλω, δεν θέλω...
Δεν θέλω να πάω στον οδοντίατρο...

(save)

Γκρίνια over, Artanis out.
Σόρυ, που σας έπρηξα...

Δεν θέλω να πάω στον οδοντίατρο...

(save)

Πάω να αρχίσω το back up...

(ξαναματαπάλιsave)
 
Από την Artanis στις 10:05 μ.μ. | 23 comments
6.4.07
Πασχαλιά
Το πρωί βγήκα στο μπαλκόνι να ακούσω την υπέροχη ησυχία που έχει από χτες. Περνάνε ελάχιστα αυτοκίνητα και το κέντρο είναι ακριβώς όπως το λατρεύω: ΑΔΕΙΟ! Στο κρυφτό του ήλιου με τα σύννεφα, τα λουλούδια έλαμπαν για λίγο και ηρεμούσαν και μετά χόρευαν με το ρυθμό που έφερνε το αεράκι και μελαγχολούσαν... Τράβηξα φωτογραφίες την πασχαλιά μας -τι να κάνει η δύστυχη, μόνο μια φορά το χρόνο έχει την ευκαιρία να κάνει το μοντέλο- και σας στις στέλνω με πολύ αγάπη.








Κάντε κλικ πάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε στο κανονικό τους μέγεθος.
Καλό ταξίδι σε όσους φεύγουν και σε εμάς που μένουμε στην πόλη (μην ανησυχείτε, θα την προσέχουμε) καλή μας απόλαυση!
Να περάσετε ένα πολύ πολύ όμορφο τριήμερο!!!
Φιλάκια!
 
Από την Artanis στις 3:37 μ.μ. | 16 comments
5.4.07
Καλέ! Το σκυλί μου είναι αυτό;
Εδώ και κάποιες μέρες, ψάχνω να βρω το υπόλοιπο του σκυλιού μου.
Μην ανησυχείτε, η μικρή μου είναι καλά, υγιής, γερή, ντούρασελ,
δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Αλλά...είναι...η μισή...
Που είναι η υπόλοιπη, οέο;


Όταν την πήγα στην κτηνίατρο ήταν έτσι:
(η φωτογραφία τραβήχτηκε την παραμονή της επίσκεψης)



Και, όταν πήγα να την πάρω από την κτηνίατρο,
ΠΑΡΕΛΑΒΑ ΤΟΥΤΟ!!!
(την φωτογράφησα, γιατί ήθελα να σιγουρευτώ
ότι αυτό που βλέπω, είναι και η πραγματικότητα...)




ΜΑ ΤΟΝ ΤΟΥΤΑΤΗ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΠΕΛΕΝΟ!!!



Παρακαλώ πολύ,
όποιος γνωρίζει κάτι για το υπόλοιπο του σκυλιού μου,
να μου το φέρει πίσω, γιατί μου λείπει και της λείπει .

Δίνεται αμοιβή:
Ό,τι βρείτε θα σας το φτιάξω μαξιλάρι
και θα το πάρετε σπίτι.

Ευχαριστώ!
 
Από την Artanis στις 12:58 π.μ. | 13 comments
1.4.07
Να ρωτήσω κάτι;
Τι πρέπει να κάνει ένας blogger, όταν σηκώνεται το πρωί, με την σούπερ διάθεση ότι θα γράψει καινούριο ποστ, θα βάλει καμιά σκούπα στο σπίτι και θα δει τις αγαπημένες του σειρές και από τον πρώτο καφέ σπάνε τα τηλέφωνα, γίνονται τρεις μλακίες στην σειρά, πρέπει να λύσει αυτές τις τρεις και άλλες τόσες -από το τηλέφωνο πάντα-, να κάνει γούτσου-γούτσου τους μισούς του φίλους, να μην προλάβει να φτιάξει τον δεύτερο καφέ, να αρχίσει κάποια στιγμή και το παιδικό πάρτυ των από πάνω, όταν τελείωσαν τα τηλέφωνα, να αρχίσει να googlάρει για να βρει τις πληροφορίες για το ποστ, έχει αρχίσει και καταπίνει τον δεύτερο καφέ και καπνίζει με την ησυχία του το τσιγαράκι του, όταν εκεί που είπε ότι ηρέμησε,
έρχεται μία βαρβάτη ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ;;;


Μόλις σηκώθηκα από τον πρώτο γύρο του ματς με τον κωλοπόνο, να βάλω κάτι στο στόμα μου, να σας γκρινιάξω, το πάρτι μόλις τελείωσε και πάω για τον δεύτερο γύρο.

Υ.Γ. Μόλις έκλεισα τον νέο γύρο τηλεφώνων, όπου με παίρνει η γιαγιά μου και μου λέει ότι το σπίτι της γεμίζει νερά από το διπλανό διαμέρισμα, το οποίο είναι ακατοίκητο και δεν ξέρει τι να κάνει, σφουγγαρίζει όλη μέρα και την έχει πιάσει δύσπνοια. Την κλείνω και παίρνω ατάκα την μάνα μου, μιας και είναι 3 δρόμους απόσταση να πάει να την βοηθήσει και εκείνη μου λέει ότι δεν μπορεί, γιατί έχει την μέση της, της κλείνω το τηλέφωνο στα μούτρα:
"θα πάω εγώ αλλά πεθαίνω από τον πόνο" και παίρνω την γιαγιά και της λέω "έρχομαι" και εκεί που πάω να της το κλείσω και κείνης στα μούτρα, μου λέει "άντε, ψυχή μου, και του χρόνου! Πλάκα σου κάναμε!" Ταυτόχρονα, να χτυπάει η μάνα μου στο κινητό (μετά μου είπε ότι φώναζε μέσα στο σπίτι "όχι γμτ., μλακία έγινε!"), μέσα στα γέλια μου σηκώνω την μάνα μου, σοβαρεύω και αρχίζω να της φωνάζω "Φεύγω, φεύγω, να πάρω ταξί, πάω στην γιαγιά, πήρα και την αστυνομία για να ανοίξει το δίπλα σπίτι!"
Με την μάνα μου να ουρλιάζει "Πλάκα κάναμε, παιδί μου, είναι Πρωταπριλιά..."με πιάσανε απίστευτα γέλια και μετά το κατάλαβε και εκείνη ότι της έκανα πλάκα και ο cyrus τώρα ψάχνει τα τηλέφωνα για τους κύριους με τις άσπρες μπλούζες...

Υ.Γ.2 Η φωτογραφία είναι από εδώ.

Υ.Γ.3 Δεν μπορώ άλλο, πάω να ξαναξαπλώσω, με πεθάνανε οι κάριες....
 
Από την Artanis στις 7:40 μ.μ. | 29 comments