tag:blogger.com,1999:blog-246224302011-09-29T05:14:03.897+03:00Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.comBlogger1151100tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-3038923150916985762007-10-15T19:45:00.000+03:002007-10-15T23:47:50.260+03:00Και όχι, δεν είναι ποστ για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, αλλά ένας απολογισμός για το τι κάναμε σαν οικογένεια τον τελευταίο χρόνο για να γίνουμε λίγο περισσότερο οικολόγοι, λίγο περισσότερο πλούσιοι και λίγο λιγότερο καταναλωτές της ΔΕΗ, η οποία μας ρουφάει το πορτοφόλι. Έχουμε και λέμε:<br /><ul><li>Αν δεν θέλουμε κάποιο έπιπλο, και δεν το θέλει και κανείς από τους γνωστούς και φίλους, δεν το πετάμε στα σκουπίδια, αλλά το κατεβάζουμε σε μία ειδική γωνιά στο πεζοδρόμιο, όπου σίγουρα θα το πάρει κάποιος άλλος. Τίποτα δεν έχει μείνει εκεί πάνω από μία ώρα και πρέπει να έχουμε συμβάλλει κατά πολύ στην διακόσμηση του φοιτητόκοσμου της γειτονιάς, όπως εκείνοι στην δική μας, όταν πια παίρνουν πτυχίο...<br /></li><li>Για τα σκουπίδια που πετάμε στον κάδο των σκουπιδιών χρησιμοποιούμε μόνο τις ειδικές σακούλες απορριμάτων και όχι δεκαπέντε μικρά σακουλάκια.<br /></li><li>Στους μικρούς κάδους σκουπιδιών δεν βάζουμε τις σακούλες του super market, οι οποίες κάνουν χρόνια για να λιώσουν στις χωματερές, αλλά χρησιμοποιούμε τις ειδικές μικρές σακούλες απορριμάτων που είναι από ειδικό πλαστικό. Στην αρχή είχαμε αμφιβολίες για την οικονομία του θέματος, αλλά στην πράξη φάνηκε ότι γλιτώνουμε χρήματα, μιας και είναι μεγαλύτερης χωρητικότητας και ουσιαστικά παίρνουμε τα χρήματά μας πίσω με το παρακάτω:<br /></li><li>Για τα ψώνια αντικαταστήσαμε τις πλαστικές σακούλες με τις μεγάλες σακούλες που δίνει το super market, οι οποίες μπορεί να κάνουν 1 ευρώ η μία, αλλά χωράνε απίστευτα πολλά πράγματα και σου δίνουν πόντους κάθε φορά που τις χρησιμοποιείς (βλ. πιο πάνω). Επίσης, είναι πολύ cool, γιατί έχουν ζωγραφισμένες ντομάτες και αγγουράκια. Η γιαγιά επιμένει να κουβαλάει το καρότσι της λαϊκής, αλλά όπως βολεύεται κανείς...<br /></li><li>Αντικαθιστάμε τις κλασικές λάμπες με τις λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας, σταδιακά, μιας και κοστίζουν 8 φορές παραπάνω, οπότε το σχέδιό μας να τις πάρουμε όλες μαζί καταποντίστηκε στην σκέψη ότι μετά δεν θα έχουμε λεφτά για να φάμε. Οπότε, αγοράζουμε από μία λάμπα κάθε φορά που πάμε super market. Καταναλώνουν το 1/5 τις ενέργειας και κρατάνε γύρω στα 6 χρόνια! Μέχρι να αντικαταστήσουμε όλα τα φώτα, χρησιμοποιούμε μόνο αυτά με τις εν λόγω λάμπες. (Μισό να δω που είναι το enter... είναι λίγο σκοτεινά εδώ μέσα...οκ...) <br /></li><li>Προσπαθούμε να αγοράζουμε μεγάλες ή οικονομικές συσκευασίες και όχι πολλές μικρές, π.χ. φρυγανιές, απορρυπαντικά, κ.λ.π. και έτσι δεν πετάμε παραπάνω χαρτούρα ή πλαστικές συσκευασίες. Επίσης, είναι πιο οικονομικό...</li><li>Βάζουμε πλυντήριο μόνο όταν έχει μαζευτεί ολόκληρη πλυντηριά και βάζουμε την ελάχιστη θερμοκρασία που ενδείκνυται. Αντί για τους 60 βαθμούς, το βάζουμε στους 40 και αντί για 40, στους 30. Αν με δείτε να φοράω τα ίδια ρούχα πάνω από δύο μέρες, θα ξέρετε τον λόγο...<br /></li><li>Κάθε φορά που αγοράζουμε μία συσκευή -και τελευταία αλλάξαμε αρκετές, γιατί τα φτύσανε-, φροντίζουμε να είναι ενεργειακής κλάσης Α, γιατί έτσι καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια και στο τέλος κάνουμε απόσβεση των παραπάνω χρημάτων που δώσαμε μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ. Επίσης, δεν κάνουν μπουμ, όπως το φτηνιάρικο σίδερο που αγόρασε μία γνωστή μας...<br /></li><li>Αντί να πετάμε στα σκουπίδια τα φλούδια και τα σπόρια από τα λαχανικά, τα πετάμε στις γλάστρες, έχουμε φυσικό λίπασμα, όπως επίσης, φύτρωσε μία ντοματιά στον φίκο, μία ντοματιά στην μπουκαμβίλια και κάτι άλλο που κανείς δεν ξέρει τι είναι, αλλά έβγαλε κάτι που μοιάζει με αγγούρι και δεν ξέρω τι άλλο θα φυτρώσει του χρόνου, αλλά μάλλον θα σας κάνουμε το τραπέζι εξ' ολοκλήρου από τον μπαξέ του ρετιρέ...</li><li>Το καλοκαίρι τα έφτυσε και το ποτιστικό (μια από τις συσκευές που λέγαμε παραπάνω...), οπότε ποτίζαμε το βράδυ, που είχε πέσει λίγο η θερμοκρασία και έτσι ξοδέψαμε πολύ λιγότερο νερό και τα λουλούδια έβγαλαν τον καύσωνα μια χαρά.<br /></li><li>Επίσης, χρησιμοποιήσαμε όσο το δυνατόν λιγότερο το κλιματιστικό και περισσότερο τους ανεμιστήρες. Κλείνοντας τα παντζούρια και τα παράθυρα όλη την ημέρα κρατήσαμε την ζέστη έξω από το σπίτι. Ξουτ!<br /></li><li>Έχουμε βάλει τις περισσότερες συσκευές σε πολύμπριζα ασφαλείας, που έχουν και διακόπτη. Κάθε βράδυ πατάμε μόνο τρεις διακόπτες και σχεδόν όλες οι συσκευές στο σπίτι δεν είναι καν στην αναμονή (εκείνο το κόκκινο κουμπάκι της τηλεόρασης που σε κατευθύνει στο περίπου προς την τουαλέτα, γιατί δεν θες ν' ανάψεις το φως; Τούτο.). Με αυτόν τον τρόπο κάναμε οικονομία στον λογαριασμό του ηλεκτρικού γύρω στα 10 ευρώ και δεν καταναλώνουμε άσκοπα ενέργεια. Κατά την περίοδο προσαρμογής στην οικολογία (=πρώτη μέρα εγκατάστασης πολύμπριζου), προτείνω ν' αγοράσετε φακό, γιατί μπορεί να καταλήξετε στην κουζίνα και δεν το θέλετε αυτό, πιστέψτε με.<br /></li><li>Κλείνουμε το μάτι της κουζίνας ή τον φούρνο γύρω στα 10 λεπτά νωρίτερα απ' ότι χρειάζεται το φαγητό για να μαγειρευτεί. Η θερμοκρασία του φούρνου ή της κατσαρόλας διατηρούνται και έτσι γλιτώνουμε ενέργεια, χρήματα και είναι ένας σίγουρος τρόπος για να μην κάψεις το φαΐ.</li><li>Κρατάμε τα παλιά κινητά και τα αξεσουάρ τους και τα πάμε στον κάδο ανακύκλωσης της εταιρίας. Επίσης, υπάρχει μία σακούλα γεμάτη με μπαταρίες που πρέπει να πάω στον αντίστοιχο κάδο ανακύκλωσης και όλο το ξεχνάω και στο τέλος οι μπαταρίες θ' ανοίξουν και θα χυθούν όλα τα χημικά τους έξω και νομίζω ότι αυτό δεν είναι καλό...</li><li>Προσπαθώ να κλείνω την βρύση κάθε φορά που πλένω τα δόντια μου και κάποιες φορές το ξεχνάω και μετά με βρίζω, οπότε κάποια βράδια που πάω να κοιμηθώ ή κάποια πρωινά που ξυπνάω καταλήγω πλακωμένη με τον εαυτό μου, που είμαι ηλίθια και με πήρε ο ύπνος πάνω μου, την ώρα που έπλενα τα δόντια μου και άφησα την βρύση ανοιχτή και επίσης, η οδοντόκρεμα μετά από 5 λεπτά βουρτσίσματος καίει και μην το κάνετε αυτό ποτέ. Ποτέ. Πάντα να κλείνετε την βρύση, γιατί ο ήχος του νερού που τρέχει θα σας νανουρίσει. Εξακριβωμένο.</li></ul>Λοιπόν, υπάρχουν και άλλα tips που μπορούν να κάνουν την ζωή μας λίγο πιο "πράσινη", όπως το να ξαναχρησιμοποιούμε τις σακούλες από τα ψώνια μας και τα παλιά μας ρούχα, αν δεν θέλουμε να τα δώσουμε σε κάποιον άλλον ή σε κάποιον οργανισμό, γίνονται απίθανα πράγματα αν έχουμε λίγο φαντασία (το φωτιστικό του χωλ είναι η...παιδική μου κουβέρτα!) και πολλά άλλα πράγματα, αρκεί να το ψάξουμε λίγο. Όπως ας πούμε η ανακύκλωση.<br />Α! Η ανακύκλωση...Που λέτε, φίλοι μου, μένω στο κέντρο της Αθήνα και δεν υπάρχει κάδος ανακύκλωσης. Σαν καλοί και υπεύθυνοι πολίτες πήραμε τηλέφωνο στον Δήμο για να ζητήσουμε πληροφορίες και μας είπαν ότι "ναι, μπορούμε να βάλουμε κάδο αν το όχημα αποκομιδής έχει στο δρομολόγιό του τον δρόμο σας. Αλλά, για να το μάθουμε (προσοχή: να <span style="font-style: italic;">μάθουμε</span>, όχι να το βάλουμε στο δρομολόγιο) θα μας τηλεφωνήσετε σε 10 μέρες..." Λοιπόν, ακόμα δεν έχουμε μάθει αν περνάει από μας το όχημα, παρ' όλο που έχει περάσει ένας μήνας, αλλά εμείς κάδο ανακύκλωσης θα αποκτήσουμε, γιατί βρήκα κάποια τηλέφωνα μιας ιδιωτικής εταιρίας και θα το ψάξω λίγο παραπάνω.<br /><br />Μόνο ένα πράγμα μας έχει μείνει: Έχουμε κάποιους παλιούς υπολογιστές στο σπίτι και μία παλιά οθόνη, που δεν κατεβάζουμε στα σκουπίδια για ευνόητους λόγους. Μήπως, ξέρει κανείς που μπορούμε να τους πάμε, γιατί είχα βρει μία άκρη, αλλά έπρεπε να...πληρώσουμε για να τους πάρουνε και ομολογώ ότι ερχόταν και λίγο ακριβούτσικα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-303892315091698576?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-57608247780712018572007-10-12T19:14:00.000+03:002007-10-12T19:20:58.572+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rw-eMkjrGFI/AAAAAAAABJo/lG0cXVik68o/s1600-h/P2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rw-eMkjrGFI/AAAAAAAABJo/lG0cXVik68o/s320/P2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5120485240152463442" border="0" /></a><br /><center>Επιτέλους, βρέχει...</center><span style="font-size:85%;"><br />Φωτογραφία: Αύγουστος, κάπου στο Λονδίνο...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-5760824778071201857?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-61158294186216587352007-09-27T12:55:00.000+03:002007-09-27T13:17:15.826+03:00<blockquote>Γιατί δεν έχεις τι να γράψεις στο μπλογκ σου, όταν έχεις χρόνο<br />και όταν ΔΕΝ έχεις χρόνο, έχεις να γράψεις ένα σωρό πράγματα;<br />Ε;<br />ΕΕ;<br />ΕΕΕ;</blockquote> <br /><br />Η απάντηση σας μπορεί να είναι τόσο σουρεάλ όσο και η ερώτησή μου.<br />Πρέπει να φύγω...πετώντας! <br /><br />(Ρητορική Ερώτηση bonus: Μπορεί κάποιος να εφεύρει την διακτίνηση; Ευχαριστώ!)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6115829418621658735?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-53897512781946337992007-09-11T23:48:00.000+03:002007-09-11T23:56:05.987+03:00<center><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >...το σαπούνι σου χαλάς...</span><br /><br />Χωρίς σχόλια:<br /><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dg1UzN3VH7I"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/dg1UzN3VH7I" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-5389751278194633799?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-5682985811303645592007-09-08T15:29:00.000+03:002007-09-08T16:33:13.853+03:00Η χρόνια της Κόλασης. Αυτό ήταν φέτος. Τόσα πολλά, σε τόσο λίγο χρόνο, είναι κομματάκι δύσκολο να τα καταπιείς και να τα χωνέψεις. Φοιτητές στους δρόμους, <span style="font-style: italic;">-μάδα τη μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-</span> ξύλο από τα ΜΑΤ του Πολύδειρα (το διάβασα έτσι στου <a href="http://afmarx.wordpress.com/2007/09/08/flag/">A.F.MARX</a>, δεν φταίω 'γω), <span style="font-style: italic;">-μάδα τη μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-,</span> ομόλογα, <span style="font-style: italic;">-μάδα τη μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-, </span>βασανιστήρια κρατουμένων, <span style="font-style: italic;">-μάδα τη μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-, </span>εργαζόμενοι να τρέχουν σαν τους παλαβούς να γίνουν "αορίστου" και να μην γίνονται, <span style="font-style: italic;">-μάδα την μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-, </span>μα αφού το υποσχέθηκε η ΝΔ ότι θα μας κάνει "αορίστου", <span style="font-style: italic;">-μάδα τη μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-, </span>της μουρλοκοπάνας στα πανεπιστήμια, <span style="font-style: italic;">-μάδα τη μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-, </span>συλλαμβάνεται όποιος φοράει πράσινα All Star μποτάκια, <span style="font-style: italic;">-μάδα τη μαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-, </span>κάηκε η Πάρνηθα, <span style="font-style: italic;">-μάδα τηνμαργαρίτα: θα γίνουν εκλογές, δεν θα γίνουν εκλογές-, </span><span style="font-style: italic;">-ΜΑΣ ΠΗΔΗΞΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΔΗΜΕΝΗ ΤΗΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΕΙΧΑΤΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗ, ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΣ ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Ή ΝΑ ΤΟ ΒΟΥΛΩΣΕΤΕ;;; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!-</span>, άντε να πάμε διακοπές, μπας και ησυχάσουμε λίγο και να γυρίσουμε να φτιάξουμε τα σπασμένα, <span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span></span></span>, πω πω τι τίμιο και ηθικό, μας γαζώσατε τον εγκέφαλο ένα χρόνο τώρα, με τις -και-καλά-διαρροή-από-στέλεχος-της-Ρηγιλοχαριλάου- και θέτε να σας πιστέψουμε, "ο κακός ο λύκος, ο κακός ο λύκος" φώναζε το πρόβατο και δεν τον πίστευε κανείς, μέχρι που τελικά ήρθε ο κακός λύκος και το έφαγε, <span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span></span>, αμάν! μια φωτιά στην Πελλοπόνησο, ε θα σβήσει, <span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span></span>, αμάν! δεν σβήνει, αμάν! νεκροί;, αμάν! πόσοι; <span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ;;;</span></span>, τα αρχαία καίγονται!, <span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ;;;</span></span>, κι άλλοι νεκροί..., <span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ;;;</span></span>, "φταίει ο στρατηγός Άνεμος της Ασύμμετρης Απειλής! <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!! Χα!</span>, πόνος,<span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> <span style="font-size:85%;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span></span> κάρβουνο, <span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-size:85%;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span> </span>στάχτη, <span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-size:85%;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span> </span>άψυχα κορμιά καμένα στην στάση του πόνου, της ασφυξίας, της απόγνωσης, του φόβου, <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span> καμένα, καμένα, καμένα, όλα καμένα, δάκρυα, κραυγή <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ!!!</span>, όχι όχι αυτήν την κραυγή, τις κραυγές του αφάνταστου πόνου, λέω, εκείνες που δεν βγαίνουν από τα σωθικά και μένουν να τα κατατρώνε, και αν κατάφερες να διαβάσεις αυτήν την παράνοια, που θέλει να λέγεται ποστ, τότε κατάφερες και επιβίωσες από την χρονιά της κόλασης και ναι, θα γίνουν εκλογές και ναι, θα ψηφίσεις, αλλά σε παρακαλώ μόνο ένα πράγμα:<br />Μην ξεχάσεις αυτή τη χρονιά ποτέ!<br /><br /><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-style: italic;">*Στις σειρές επιστημονικής φαντασίας υπάρχει πάντα η ελευθερία να κάνεις ότι σου καπνίσει. Αλλά μιλάμε για οτιδήποτε σου κατέβει στην κούτρα σου, μπορείς να το κάνεις. Για τον πολύ απλό λόγο, ότι μπορείς να το ξεκάνεις στο αμέσως επόμενο πεντάλεπτο του επεισοδίου ή αμέσως επόμενο επεισόδιο και όχι να περιμένεις το 1843ο επεισόδιο για να ξαναζωντανέψεις τον ήρωα, όπως στις σαπουνόπερες. </span><br /><span style="font-style: italic;">Ο τίτλος του ποστ είναι κλεμμένος από την σειρά <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Star_Trek:_Voyager">Voyager</a>, στην οποία δύο επεισόδια ονομάστηκαν έτσι, γιατί το διαστημόπλοιο Voyager κόντεψε να καταστραφεί ολοσχερώς από χωροχρονικές διαταραχές. Αυτό που το έσωσε -φυσικά- ήταν η διόρθωση του χρόνου και της ιστορίας, με την μετωπική του πρόσκρουση στο όπλο που τα είχε αλλοιώσει. </span><br /><span style="font-style: italic;">Σόρυ, παίδες. Εδώ είναι πραγματικότητα και όχι επιστημονική φαντασία.<br />Άρα, το μόνο που μας μένει, είναι να στρώσουμε τους κώλους μας και τα μυαλά μας στην δουλειά.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-568298581130364559?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-18609291622337240962007-09-06T18:16:00.000+03:002007-09-06T18:50:30.984+03:00...το πρασινάάάκι, που τόσο ποθείς!"<br />(Ο κυνικός τίτλος του ποστ.)<br /><br />Και ο κανονικός τίτλος:<br />"Πρωτεύουσες της Ευρώπης από το <a href="http://earth.google.com/">Google Earth</a>."<br /><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Βερολίνο</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbR2FRgRI/AAAAAAAABII/hk31H0jyCz4/s1600-h/berlin.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbR2FRgRI/AAAAAAAABII/hk31H0jyCz4/s400/berlin.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107111970827501842" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Παρίσι</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb-WFRgXI/AAAAAAAABI4/nY4z7nyyBIQ/s1600-h/paris.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb-WFRgXI/AAAAAAAABI4/nY4z7nyyBIQ/s400/paris.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112735331680626" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Πράγα</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb-WFRgYI/AAAAAAAABJA/Pntn967sqWU/s1600-h/prague.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb-WFRgYI/AAAAAAAABJA/Pntn967sqWU/s400/prague.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112735331680642" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Ρώμη</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb-mFRgZI/AAAAAAAABJI/aq-aEsjozZs/s1600-h/roma.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb-mFRgZI/AAAAAAAABJI/aq-aEsjozZs/s400/roma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112739626647954" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Βαρσοβία</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb_GFRgaI/AAAAAAAABJQ/ojJUVHsOwPo/s1600-h/warsaw.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAb_GFRgaI/AAAAAAAABJQ/ojJUVHsOwPo/s400/warsaw.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112748216582562" border="0" /></a><br /><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Βρυξέλλες</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbpWFRgSI/AAAAAAAABIQ/FX-uvCaPsDk/s1600-h/brussel.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbpWFRgSI/AAAAAAAABIQ/FX-uvCaPsDk/s400/brussel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112374554427682" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Βουδαπέστη</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbpmFRgTI/AAAAAAAABIY/czdskmhKSP0/s1600-h/budapest.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbpmFRgTI/AAAAAAAABIY/czdskmhKSP0/s400/budapest.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112378849394994" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Κοπεγχάγη</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbpmFRgUI/AAAAAAAABIg/Oj_6HNdNgNU/s1600-h/Kopenhagen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbpmFRgUI/AAAAAAAABIg/Oj_6HNdNgNU/s400/Kopenhagen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112378849395010" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Λονδίνο</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbp2FRgVI/AAAAAAAABIo/qJWocSWyGFY/s1600-h/london.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbp2FRgVI/AAAAAAAABIo/qJWocSWyGFY/s400/london.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112383144362322" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;">Μαδρίτη</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbp2FRgWI/AAAAAAAABIw/-duPD5YELZQ/s1600-h/madrid.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbp2FRgWI/AAAAAAAABIw/-duPD5YELZQ/s400/madrid.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107112383144362338" border="0" /></a><br /><br /><center><span style="font-weight: bold;">Αθήνα<br /></span>(κέντρο)<span style="font-weight: bold;"><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbR2FRgQI/AAAAAAAABIA/om7tesOSEYs/s1600-h/athens4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbR2FRgQI/AAAAAAAABIA/om7tesOSEYs/s400/athens4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107111970827501826" border="0" /></a><br /></center><br /><center><span style="font-weight: bold;">Αθήνα</span><br />(και το γκρι κυριαρχεί...)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbRWFRgPI/AAAAAAAABH4/y6Et3u2G3PA/s1600-h/athens3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbRWFRgPI/AAAAAAAABH4/y6Et3u2G3PA/s400/athens3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107111962237567218" border="0" /></a><br /></center><br /><center><span style="font-weight: bold;">Αθήνα</span><br />(πρασινάκιιιι!;!;!)</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbQ2FRgOI/AAAAAAAABHw/EKFL7_6Iu5g/s1600-h/athens2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbQ2FRgOI/AAAAAAAABHw/EKFL7_6Iu5g/s400/athens2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107111953647632610" border="0" /></a><br /><br /><center><span style="font-weight: bold;">Αθήνα<br /> </span>(τζίφος!)<br /><br /></center><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbQmFRgNI/AAAAAAAABHo/6Cx1DH6cPtE/s1600-h/athens1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RuAbQmFRgNI/AAAAAAAABHo/6Cx1DH6cPtE/s400/athens1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107111949352665298" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-1860929162233724096?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-23283783373574316792007-08-29T23:17:00.000+03:002007-08-30T01:15:34.735+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RtXnO2FRgMI/AAAAAAAABHg/MkuU2XYZbEE/s1600-h/CWM.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RtXnO2FRgMI/AAAAAAAABHg/MkuU2XYZbEE/s400/CWM.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104239994916143298" border="0" /></a><br />Εδώ και τρεις μέρες είμαι σαν να ζω σε όνειρο. Κακό όνειρο. Πολύ κακό. Χειρότερο και από εφιάλτη. Νιώθω πως ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω δεν είναι αληθινό, δεν είναι η πραγματικότητα, αλλά μια ταινία, ένα παράλληλο σύμπαν...Ή μάλλον δύο παράλληλες πραγματικότητες.<br />Η μία έχει πόνο, τρόμο, θλίψη, οργή, απορία, ουρλιαχτά, απόγνωση, φωτιά, φωτιά, φωτιά.<br />Η άλλη έχει αναισθησία, ψέμα, πανικό, κέρδος, καρέκλες, σταυρούς, θράσος, θράσος, ανείπωτο θράσος, αξεπέραστο...<br /><br />Μάθαμε τα νέα για τις φωτιές το Σάββατο το απόγευμα κοιτάζοντας τα νερά στα σκαλισμένα φύλλα της φωτογραφίας. The Canadian War Memorial...στο Green Park του Λονδίνου... από τα πιο μικρά, λέει, αλλά με θεόρατα δέντρα... Εκεί μάθαμε ότι όχι απλώς καίγονταν τα πάντα, αλλά και ότι κάηκαν άνθρωποι...Δεν είναι δυνατόν...Τι κάνουμε εμείς εδώ πέρα; Και με πιάσανε τα κλάματα και το παράπονο και η οργή. Και ξαφνικά τα νερά έσταζαν πάνω στα φύλλα θλίψη και τα αψιδωτά δέντρα μοιρολογούσαν τον πόνο.<br /><br />Λονδίνο...Πως τα περάσαμε; Υπέροχα και όλες τις μέρες ψάχναμε να βρούμε κάπου που να ΜΗΝ έχει πράσινο...Και ο οικοδεσπότης μας να μας λέει ότι, οπουδήποτε υπάρχει πράσινο στην Αγγλία δεν μπορείς να το κάνεις τίποτε άλλο, που να είσαι ο ίδιος ο θεός και να χτυπάς τον κώλο σου κάτω...Πράσινο, δάση, δέντρα, όλα περιποιημένα και φροντισμένα. Ειρωνεία...<br /><br />Αυτήν την στιγμή, δεν μπορώ να γράψω κάτι άλλο για το Λονδίνο.<br />Αλλά, και για οτιδήποτε άλλο...<br /><br />Την Κυριακή που γυρίσαμε το φεγγάρι ήταν κόκκινο και το πρωί που ξυπνήσαμε ο ήλιος είχε χλωμιάσει τα πάντα.<br /><br />Νιώθω ακινητοποιημένη και ριζωμένη, από την Δευτέρα κάνω συνέχεια δουλειές στο σπίτι, κοντεύω να το βάψω, δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω, τα έφτιαξα όλα. Πάντα αυτό κάνω στις στεναχώριες. Πλένω, ξεσκονίζω, λες και έτσι θα ξαναφτιαχτεί το λάθος. Λες κι αν ξεπλύνω τα αποκαΐδια από το μπαλκόνι θα ξαναγεννηθούν οι άνθρωποι και τα ζώα, λες κι αν βγάλω την στάχτη από τα έπιπλα θα ξαναφυτρώσουν τα δέντρα. Λες κι αν τα κάνω όλα να λάμπουν, τότε ο χρόνος θα κάνει rewind και στο forward η ιστορία θα παιχτεί αλλιώς.<br /><br />Το μόνο που έκανα ήταν να διαβάζω τα μπλογκς και να έχω συνέχεια ανοιχτή την τηλεόραση, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω ότι αυτά που διάβαζα, άκουγα, έβλεπα, έγιναν, δεν είναι η ιδέα σου, ναι, είναι τόσο τραγικά και ακόμα παραπάνω.<br />Ήθελα να γράψω όσα γράψατε, αλλά δεν ήξερα πώς, καθόμουν, κοιτούσα την οθόνη, ξεκινούσα μια φράση και μετά το κενό. Ακόμα και τώρα, γράφω απλώς το πρώτο που μου έρχεται, μόνο και μόνο για να πάρω μπρος. Δεν έχει νόημα να ξαναγράψω τα ειπωμένα.<br /><br />Αλλά, αυτό που δεν έχω δει πουθενά και με κάνει να αισθάνομαι η τρελή του χωριού, είναι το ΘΡΑΣΟΣ. Δεν έχει ντραπεί κανείς τους; Βλέπω στην τηλεόραση τις συνεντεύξεις και τις διαφωνίες, τις εξαγγελίες και τις κατηγορίες και κάθε φορά νιώθω το ίδιο πράγμα. Ότι παρακολουθώ κάποιον να χορεύει πάνω από τον μόλις πεθαμένο, και γύρω από την χήρα του να τραγουδά στα ορφανά του. Ούτε καν περιμένει να ταφεί και να τον κλάψει κάποιος. Πάνω από το ζεστό πτώμα...Συγγνώμη, αλλά αυτή η κατάσταση ξεπερνά την φαντασία μου, δεν μπορώ να το χωνέψω...<br />Αυτήν την στιγμή δεν έχω καν τον θυμό για να αρχίσω να βρίζω. Νιώθω σαστισμένη, σαν να με πιάσανε στον ύπνο, σαν να μου κάνανε επίθεση χωρίς να προλάβω να πάρω τα όπλα μου.<br /><br />Περιμένω, ακόμα με την ελπίδα, ότι κάποιος θα θυμηθεί τους νεκρούς, θα σωπάσουν έστω για ένα γαμημένο λεπτό για να τους κρατήσουν στην μνήμη τους, θα σφίξει κάποιος τις οικογένειές τους για λίγο στην αγκαλιά του, θα τιμήσει την ζωή τους και το άδικο φευγιό τους από εδώ, έστω με δυο λόγια. Έστω...<br />Περιμένω, ακόμα με την ελπίδα, ότι κάποιος θα πει με γενναιότητα, ότι θα φτιάξουμε πάλι τα χωριά, θα τα ξαναχτίσουμε, ότι θα τα κάνουμε όλα καλύτερα από πριν.<br />Περιμένω, ακόμα με την ελπίδα, ότι κάποιος θα θυμηθεί την δουλειά του, τι σκατά πρέπει να κάνει και όχι τι τον συμφέρει να κάνει.<br />Περιμένω, προσπαθώντας ακόμα για το καλύτερο και θα προσπαθώ μέχρι να πέσω, ότι θα προσπαθήσει και κάποιος άλλος.<br /><br />Ακόμα και η σημερινή συγκέντρωση μου φάνηκε πρόωρη, βιαστική, είναι νωρίς , ακόμα δεν έχουν τελειώσει όλα. Για αυτό δεν πήγα. Κάπου παρηγορούσα τον εαυτό μου ότι έχω κατέβει σε τόσες και τόσες, ακόμα και για τα προβλήματα άλλων, χωρίς καμία κομματική ιδιότητα, μόνο και μόνο για το δίκιο, όχι ρε παιδιά δεν είμαι δική σας και δεν πρόκειται να γίνω κανενός, ναι, είμαι ακομματίκ, αλλά όχι απολιτίκ, ε, καιρός είναι να κατέβει και κανένας άλλος. Αλλά, όχι. Αυτό αυτό που είπα στον εαυτό μου είναι δικαιολογία.<br />Ένιωσα όμως πολύ περήφανη, όταν είδα τόσο κόσμο στην τηλεόραση. Αλλά, και πάλι ένιωσα ότι είναι νωρίς για μαζώξεις. Δεν ξέρω αν θα μετανιώσω που ακολούθησα το ένστικτό μου και δεν κατέβηκα. Θα δούμε.<br /><br />Αύριο που θα ξυπνήσω, ελπίζω να νιώθω τα πράγματα με λιγότερη ηττοπάθεια και περισσότερη ελπίδα.<br />Πρώτη φορά νιώθω την ανάγκη να πω αντί για "καληνύχτα", αυτό που λέει η γιαγιά μου:<br />Καλό ξημέρωμα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-2328378337357431679?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-78347872512703616442007-08-17T14:58:00.000+03:002007-08-17T15:11:20.405+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RsWN8GFRgLI/AAAAAAAABGY/AuGfgEw1zcY/s1600-h/31_26_24---Piccadilly-Circus-at-night--London--England_web.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RsWN8GFRgLI/AAAAAAAABGY/AuGfgEw1zcY/s400/31_26_24---Piccadilly-Circus-at-night--London--England_web.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099638216631353522" border="0" /></a><br />Σε μία ώρα φεύγουμε για αεροδρόμιο και μέσα στα "βούρτσα-οκ, ομπρέλα-οκ, παπούτσια-οκ" και λοιπούς πανικούς κάνω ένα τσιγάρο και σας φιλώ στην μούρη, πάω να κάνω μπάνιο και να πάρω την βαλίτσα μου (-Πάλι την γέμισες, ρε Αρτάνις μου; -Ναι, ρε cyrus, με άδεια βαλίτσα θα πάω; -ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΕΙ!!! -... α! ξέχασα κι αυτό!) και θα μας πάνε τσάρκα στο ελβενιζέλ η μάμα μου και οι κολλητοί ("ε, για να σας χαιρετήσουμε, βρε παιδιά...=μην ξεχάσουμε να πάρουμε λεφτά για το ΙΚΕΑ"), οπότε γράφω πανικόβλητη, γιατί θ' αργήσω και μετά δεν με ξεπλένει ούτε ο Τάμεσης και για αυτό φιλάκια πολλά και να περνάτε ΥΠΕΡΟΧΑΑΑΑΑΑ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-7834787251270361644?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-81179980943998369522007-08-07T23:34:00.000+03:002007-08-08T00:26:29.254+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RrjfY8mI6MI/AAAAAAAABGA/T5q2AryRVoI/s1600-h/1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RrjfY8mI6MI/AAAAAAAABGA/T5q2AryRVoI/s200/1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096068598045665474" border="0" /></a>Αύριο το μεσημεράκι φεύγω για το εξοχικό της γιαγιάς. Έχω να πάω τρία χρόνια να κάτσω μαζί της, έστω για λίγες μέρες. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, οι καλύτερες διακοπές ήταν με την γιαγιά και τον παππού, οι δύο άνθρωποι της ζωής μου που πάντα περνούσαμε τέλεια, χωρίς καμία προσπάθεια, εκείνοι έβγαζαν τα απωθημένα τους και μου έκαναν αυτά που δεν μπορούσαν να κάνουν στην μάνα μου για να μην την καλομάθουν και τελικά καλόμαθαν εμένα, και εγώ μπορούσα να τους πω οτιδήποτε μου κατέβαινε στον εγκέφαλο, χωρίς φόβο, πάθος και τύψεις.<br />Εδώ και τρία χρόνια -από τότε που "έφυγε" ο παππούς-, η γιαγιά πηγαίνει στο εξοχικό μόνη της, παρέα με το σκυλί, και εγώ έχω πάει μόνο για δουλειές. Δεν άντεχα να πάω παραπάνω από δύο μέρες...Με τίποτα...<br />Μέσα σε τρία χρόνια η γιαγιά μου άλλαξε δραματικά, γέρασε ξαφνικά, και όπως και να το κάνεις, μετά από 60 χρόνια μαζί, το να τα βγάζεις πέρα μόνος είναι λίγο ζόρι. Έτσι, η "ζαζά" μου, η υπέροχη-σούπερ γιαγιά που περνούσαμε καταπληκτικά, εμφανίζεται μόνο κάποιες φορές που χαλαρώνει και γίνεται ο παλιός καλός της εαυτός.<br />Αλλά, επειδή κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ, αύριο θα πάω στο εξοχικό να κάτσω πέντε μέρες μαζί της και θα με κερδίσει στην μπιρίμπα, θα την κερδίσω στο τάβλι (εκτός αν έχει εκείνο το κωλόφαρδο ζάρι που τίναζε τα νεύρα του παππού στον αέρα), θα λυσσάξω στην πείνα, γιατί εκτός ότι μαγειρεύει απαίσια φαγητά, τα κάνει και ελαφρά, γαμώτο, της έμεινε από τότε που ο παππούς ανέβασε πίεση, χοληστερίνες και λοιπά...), θα τσακωθούμε, θα φιλιώσουμε (ποτέ δεν κρατάμε μούτρα), θα μου κάνει θέατρα:<br />"αααα πα πα πα πα, τι πάθαμε"<br />"τι πάθαμε, χριστιανή μου;;; Φωτιά;;;"<br />"όχι, δεν έχουμε κρεμμύδι"<br />"...",<br /><br />θα με κυνηγάει να ποτίσω και εγώ θα βαριέμαι και θα ποτίζω τα δέντρα και τα φυτά μισά και μετά θα έρχεται με το δεύτερο λάστιχο για να συμπληρώσει νερό, μουρμουρίζοντας μέσα από τα δόντια της:<br />"μια ζωή ήσουν άχρηστη με τα φυτά..."<br />"θες να πεις κάτι για το πότισμά μου; δεν με εμπιστεύεσαι στο πότισμα και το κάνεις τώρα αυτό; αφού τους έριξα νερό!!!"<br />"σκατά τους έριξες!"<br />"ρε γιαγιά!!!"<br />"παιδί μου!",<br /><br />θα σηκώνεται τα βράδια για να δει αν έπεσα για ύπνο:<br />"ακόμα να πας;"<br />"ναι"<br />"τι βλέπεις;"<br />"...έργο..."<br />"ωραίο;"<br />"έλα, κάτσε ρε γλυκιά μου, αφού σε τρώει να το δεις!"<br />"όχι, όχι, πάω να κοιμηθώ...μην αργήσεις..."<br />η παραπάνω σκηνή θα επαναληφθεί τρεις φορές επί τέσσερις νύχτες (γιατί, αν δεν γίνει κάτι θα πάθουμε...), και μετά από χιτσκοκικά σκηνικά, διότι κάνει διάφορα νούμερα τώρα που γέρασε, και μετά από πέντε μέρες και τέσσερις νύχτες πείνας, τζόγου, αγροτικών εργασιών και αϋπνίας (το βράδυ: "να κοιμηθείς, παιδί μου το πρωί, μην σηκωθείς μαζί μου", το πρωί στις εννιά: "το παιδί (εννοεί το σκυλί) ήθελε να μπει να κοιμηθεί μαζί σου, α! ξύπνησες;;; ε, τότε να φτιάξω να πιούμε καφέ!" ΕΛΕΟΣ!!!), θα γυρίσω στην Αθήνα, θα φάω σαν κτήνος, θα κοιμηθώ τα ξημερώματα χωρίς να με κυνηγάει κάποιος από πίσω, θα ξυπνήσω το μεσημέρι και κάπου ανάμεσα θα ετοιμαστώ για να ξαναφύγω!!!<br /><br />Χα! Γιατί, σε λίγες μέρες, it 's London, baby!!!!!<br /><br />Μόνο με την παραπάνω προοπτική βγάζεις πέρα πέντε μέρες και -φυσικά- τέσσερις νύχτες με την γιαγιά...Άντε, και επειδή την αγαπάω...λίγο...τόσο δα...και μου έλειψε, η σκατόφατσα! Ναι, ρε! Έτσι μιλάω στην γιαγιά μου!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rrjg0cmI6NI/AAAAAAAABGI/XgubOOeGGi0/s1600-h/11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rrjg0cmI6NI/AAAAAAAABGI/XgubOOeGGi0/s400/11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096070170003695826" border="0" /></a><br /><br />υ.γ. Φυσικά, η φύση και η θέα είναι από το εξοχικό...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-8117998094399836952?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-81623066826347499092007-08-03T14:36:00.000+03:002007-08-03T14:53:39.428+03:00Δηλώνω ότι:<br />1) Είμαι πλήρως εξαρτημένη από το Ίντερνετ.<br />2) Ο υπολογιστής κράσαρε, αλλά δεν με ένοιαξε καθόλου. Να 'ναι καλά ο δεύτερος σκληρός και ο τρίτος (και ο τέταρτος που θέλω να πάρω) και υπάρχει άπειρος χώρος για άπειρο back up!<br />3) Το ρούτερ τα έφτυσε από την ζέστη και τα έφτυσα και εγώ μαζί του, γιατί μετά από αρκετές μέρες χωρίς ίντερνετ....ααααααααα!<br />4) Μου πήρε μία εβδομάδα να τα συνεφέρω όλα. Έκανα μία προσπάθεια να βάλω Ubuntu (υπέροχα), αλλά τα θυσίασα στον βωμό του μεγάλου θεού Ίντερνετ για να βάλω τα xp και μαζί το μόντεμ.<br />5) Και αφού τα ξαναέστησα όλα, ένιωσα την ροή των πληροφοριών να με συνεπαίρνει και μία υπέροχη αίσθηση ηρεμίας και σιγουριάς κατέκλυσε τον εγκέφαλό μου...<br />6) Παράπλευρες απώλειες: Έχασα τα e-mail που μου έχετε στείλει...Και κάτι bookmarks που είχα βρει για την δουλειά μου, μετά από 10 ώρες συνολικού ψαξίματος και εργασίας...(Ξέχασα να τα σώσω...κλαψ...)<br /><br />Κατά τ' άλλα, ετοιμάζομαι για διακοπές...<br />Όταν ο οργανισμός μου ξεχαρμανιάσει, μετά από αρκετές ιντερνετοβόλτες, θα γράψω και για που ετοιμαζόμαστε!<br />Φεύγω τώρα, παώ για καφέ!<br />Σμουτς!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-8162306682634749909?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-47552795525281110982007-07-11T23:07:00.000+03:002007-07-12T00:04:26.790+03:00Υπήρξαν αρκετοί λόγοι, που με οδήγησαν να αφήσω την σχολή, τότε στο δεύτερο έτος, αλλά ο ένας και κύριος λόγος ήταν ότι ΔΕΝ μου άρεσε...Θα μου πείτε, γιατί μπήκα...Μπήκα για διάφορους λόγους (πάλι), αλλά ο ένας και κύριος λόγος (πάλι) ήταν ότι θα ήταν καλό να έχω και μία καβάτζα μ' ένα χαρτί πανεπιστημίου και μία δυνατότητα πρόσληψης σε σχολείο ή μεταπτυχιακών στο μέλλον.<br /><br />Η πρώτη περίπτωση με ανατριχιάζει και μόνο στην σκέψη, γιατί πολύ απλά δεν είμαι ο άνθρωπος που θα αντέξει μέσα σε μία τάξη με 20-30 παιδιά. Θεωρώ ότι πρέπει να έχεις τρελά κότσια για να αντέξεις και πολύ αγάπη για την σχολική αντίληψη για να ξεπεράσεις τον όχλο και να τον κάνεις ομάδα, ώστε να πεις ότι έκανες και κάποια δουλειά.<br />Η δεύτερη περίπτωση δεν ίσχυε τότε στην όμορφη Ελλαδίτσα μας (οπότε για ποιο λόγο να χτυπιέμαι) και από πέρυσι που εκσυγχρονιστήκαμε σ' αυτό το θέμα, άρχισα να τρέχω στην σχολή και να δίνω μαζεμένα μαθήματα.<br /><br />Έτσι και τώρα, που μέχρι τέλος Ιουλίου θα συνεχίσω να κάνω αυτό που άρχισα. Διάβασμα και μαθήματα με τον τσαμπουκά να σπάει, όταν βλέπω ότι οι αντοχές δεν είναι πια ίδιες και δεν μπορείς, χρυσή μου, να ξενυχτάς όπως τότε και μετά στις 8:30 το πρωί και με 3 ώρες ύπνο να τρέχεις να προλάβεις το μάθημα, γιατί πολύ απλά, δεν ανεβαίνεις τα σκαλιά με την ίδια ταχύτητα, έχεις παραπάνω νικοτίνη στα πνευμόνια σου, χρειάζεσαι περισσότερους καφέδες για να ξυπνήσεις, έχεις και κάποια κιλά παραπάνω και το σαλταρισμένο ξεφύσημα "άι εμ του όουλντ φορ δισ shιτ" δεν σε γλυτώνει από τίποτα.<br /><br />Το μόνο καλό είναι ότι ξέρω πως έκανα και έγινα αυτό που ήθελα και γράφω στα παπάρια μου κανά δυο κακεντρεχή ειρωνικά σχόλια και το πιο ωραίο από όλα είναι ότι δεν φαίνομαι η 30άρα (στο περίπου) αιώνια φοιτήτρια και, όταν φοιτητές με ρωτούν "σε ποιο έτος επί πτυχίω είσαι;", απαντώ "στο 11ο", κάνουν την πρόσθεση, διαγράφεται η απορία στο πρόσωπο "πως σκατά γίνεται τώρα αυτό;" και μου λένε "άσταδιάλα, βρε μαλάκα, μας δουλεύεις!" Και μετά εισπράττω το "μα φαίνεσαι 23!!!" και πάρ' την κάτω την Artanis από το λίγωμα...<br />Και που να πω ότι στα 23 φαινόμουν 30...<br /><br />Κατά τ' άλλα το μυαλό μου είναι πιο πηγμένο (λέμε τώρα, θα έπρεπε, αυτό θα σου 'λειπε, κ.τ.λ.), δεν σταματήσα ποτέ να διαβάζω, λόγω μουσικής, οπότε τα μαθήματα δεν μου φαίνονται πολύ δύσκολα (εκτός από την αποστήθιση, που πάντα με τρέλαινε) και έχω γνωρίσει τα πιο τρελά τυπάκια, που με βοηθούν απίστευτα πολύ να συντονιστώ και να χώσω γκάζια.<br /><br />Βεβαίως, το μόνο πραγματικό πρόβλημα είναι -όπως πάντα- το φαϊ. Την περασμένη εβδομάδα δεν μπορούσα να βάλω μπουκιά στο στόμα μου από την κούραση και αυτήν την εβδομάδα τρώω κάθε δύο ώρες και κάθε απόγευμα παγωτό και έκοψα και την γυμναστική! Όπως πάω, σε λίγο θα τρέχω πάνω κάτω τις σκάλες της σχολής με μπουτάκια και μπρατσάκια σε πλήρη ταλάντωση και συντονισμό...<br /><br />Σήμερα το απόγευμα είπα ότι θα δείξω αυτοσυγκράτηση και αποφάσισα ότι αντί για παγωτό θα φάω καρπούζι και ότι θα επιδείξω σθεναρή αντίσταση και πάω στο ψυγείο μονολογώντας "φάε καρπούζι, φάε καρπούζι, φάε καρπούζι". Έφαγα καρπούζι, έκανα μια κοιλιά νααα, μετά συγχωρήσεως, και αισθάνθηκα πολύ περήφανη για τον εαυτό μου, γιατί κατέληξα στο συμπέρασμα (τουρλώνοντας κοιλιά) ότι εκεί φαίνεται η ηλικία, βρε, στην δύναμη του μυαλού και στην αυτοεκπαίδευση της θέλησης και πριν από λίγο τέλειωσα το βραδινό μου με απόλυτη ικανοποίηση για την επιλογή μου:<br />Έφαγα μία τεράστια κομματάρα τούρτα παγωτό, σοκολάτα παρφέ, με απίθανα μπλιμπλίκια μέσα και από πάνω σιρόπι σοκολάτας....<br /><br />Σόρυ, αλλά το ξεκαθάρισα...<br /><center><span style="font-size:180%;">άι εμ του όουλντ φορ δισ shιτ,!!!<br />'ΝΤΑΞΕΙ;;;</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-4755279552528111098?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-40566117461874447102007-07-09T02:59:00.002+03:002007-07-10T13:00:27.966+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNPWyTVOsI/AAAAAAAABDU/jwVdg2mC7i0/s1600-h/P1010023.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNPWyTVOsI/AAAAAAAABDU/jwVdg2mC7i0/s400/P1010023.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085495657109994178" border="0" /></a><br /><br />Μερικές φωτογραφίες που τράβηξα στην συγκέντρωση του Συντάγματος.<br />Χάρηκα που είδα τόσο κόσμο και περισσότερο χάρηκα που είδα <span style="font-weight: bold;">όμορφο</span> κόσμο.<br />Όμορφα πρόσωπα.<br />Σαν μία περίεργη, σιωπηλή -μέχρι τώρα- μειοψηφία, που βρήκε τρόπο επιτέλους να "μιλήσει".<br />Να πω την αλήθεια μου, περίμενα λιγότερους. Γιατί, πιστεύω ότι λίγοι άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους, χωρίς να τους το υπαγορεύσει κάποιο κόμμα, κάποιο συνδικάτο, κάποιος "από πάνω".<br />Αλλά, όταν προσπαθούσα να περάσω μέσα από τόσο κόσμο και δεν μπορούσα και έκανα 15 λεπτά για 10 βήματα και κάποια στιγμή με έπιασε απελπισία ότι δεν θα φτάσω ποτέ τους φίλους μου, σταμάτησα, κοίταξα γύρω μου, σηκώθηκα στις μύτες των ποδιών και είδα αυτό που δεν περίμενα ποτέ να δω στην ζωή μου. Πολλά κεφάλια, το ένα πολύ δίπλα στο άλλο, μέχρι τον τοίχο της βουλής, έμοιαζαν ακίνητα, την κοίταζαν και της φώναζαν. Η δύναμη του κόσμου, του κάθε ανθρώπου που στέκεται δίπλα σε τόσους άλλους, με την ευθύνη και την αξιοπρέπεια του εαυτού του, του μυαλού του, μου έφερε ρίγη και βούρκωμα και χαμόγελο, όλα την ίδια στιγμή.<br />Οι περισσότερες φωτογραφίες που τράβηξα είναι με όμορφα πρόσωπα, αλλά -για εδώ- προτιμώ περισσότερο την "Κοκκινοσκουφίτσα", γιατί δεν ντρέπεται να εμφανιστεί δημόσια.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNU2yTVOtI/AAAAAAAABDc/cYFp28UvkNM/s1600-h/P1010007.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNU2yTVOtI/AAAAAAAABDc/cYFp28UvkNM/s400/P1010007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085501704423946962" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNWDiTVOvI/AAAAAAAABDs/YaUT7GCTXwo/s1600-h/P1010021.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNWDiTVOvI/AAAAAAAABDs/YaUT7GCTXwo/s400/P1010021.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085503022978906866" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNWDyTVOwI/AAAAAAAABD0/sBEdKuD6huo/s1600-h/P1010049.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNWDyTVOwI/AAAAAAAABD0/sBEdKuD6huo/s400/P1010049.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085503027273874178" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNWESTVOxI/AAAAAAAABD8/AupVG-UbdHM/s1600-h/P1010019.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNWESTVOxI/AAAAAAAABD8/AupVG-UbdHM/s400/P1010019.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085503035863808786" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNYnSTVO3I/AAAAAAAABEs/8l4K5LBSdE0/s1600-h/P1010044.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNYnSTVO3I/AAAAAAAABEs/8l4K5LBSdE0/s400/P1010044.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085505836182485874" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXACTVOzI/AAAAAAAABEM/d1Bfb6k26MY/s1600-h/P1010016.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXACTVOzI/AAAAAAAABEM/d1Bfb6k26MY/s400/P1010016.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085504062360992562" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXASTVO0I/AAAAAAAABEU/d1hEP-INTyc/s1600-h/P1010032.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXASTVO0I/AAAAAAAABEU/d1hEP-INTyc/s400/P1010032.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085504066655959874" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXAiTVO1I/AAAAAAAABEc/cwbm1Q2s8oM/s1600-h/P1010017.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXAiTVO1I/AAAAAAAABEc/cwbm1Q2s8oM/s400/P1010017.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085504070950927186" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXAyTVO2I/AAAAAAAABEk/TOl5CyhdmRg/s1600-h/P1010011.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RpNXAyTVO2I/AAAAAAAABEk/TOl5CyhdmRg/s400/P1010011.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085504075245894498" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Στιγμή:</span><br />Την ώρα που παλεύω με την μηχανή (οι μπαταρίες απέκτησαν προσωπικότητα και "έσβηναν", όποτε τους την βάραγε), ακούω έναν κούκλο πιτσιρικά δίπλα μου να ρωτάει την μαμά του:<br />"Μαμά, εδώ πέρα σήμερα θα έρθουν και αυτοί που κατέστρεψαν την Πάρνηθα;"<br />Η μαμά, μετά από την στιγμιαία σιωπή-σκέψη, του απαντά με την "παιδαγωγικο-απαντώ-αυτό-που-πρέπει" φωνή:<br />"Όχι, χαρά μου, δεν θα έρθουν", αλλά κάτι στην φωνή της μεταφραζόταν ως:<br />"Ε, ρε λιντσάρισμα που θα 'πεφτε...".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-4056611746187444710?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-34095553184545673002007-07-07T20:32:00.000+03:002007-07-07T20:51:24.239+03:00(Το έλαβα μέσω SMS, το έστειλα μέσω SMS, το βάζω και εδώ, έστω και την τελευταία στιγμή. Το copy-paste από την <a href="http://xpsilikatzoy.wordpress.com/">Ψιλικατζού</a>)<br /><br /><blockquote><br />ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ.<br /><br />ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ.<br /><br />ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ.<br /><br />ΜΗ ΜΕΙΝΕΙΣ ΑΠΡΑΓΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ.<br /><br />ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ</blockquote><br /><br />Και από το blog του <a href="http://www.nylon.gr/?p=1177">Nylon</a> βρήκα το παρακάτω βίντεο...<br /><br /><center><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sj20biVB9TA"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/sj20biVB9TA" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object></center><br /><span style="font-size:85%;"><br />Υ.Γ. Καλώς σας ξαναβρήκα...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-3409555318454567300?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-38355976673428487732007-06-03T20:18:00.000+03:002007-06-03T20:40:23.277+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RmL4xPJG-iI/AAAAAAAABBA/_tMJegPYyBs/s1600-h/b.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RmL4xPJG-iI/AAAAAAAABBA/_tMJegPYyBs/s320/b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5071889655134616098" border="0" /></a>Το διάλειμμα για το "βάψιμο" συνεχίζεται. Τα λόγια σας είναι φυλαγμένα μέσα στο κουτί με τα πιο πολύτιμα αντικείμενα και με συντροφεύουν, συνέχεια, με την γλύκα και την ομορφιά τους.<br />Τέλος, πολλά μπράβο και πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά που δούλεψαν για να στηθεί η καμπάνια της 1ης Ιουνίου για την Αμαλία! Εύχομαι καλή ξεκούραση, μετά από τα απίστευτα ξενύχτια σας!<br /><br /><br />Σας φιλώ όλους!<br /><br /> Καληνύχτα και καλή αγάπη...(*)<br /><br /><br />(*)Όχι, δεν είναι δικόμου. Είναι το "καληνύχτα" ενός μικρού αγοριού, πριν πάει για ύπνο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-3835597667342848773?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-26544460100420465542007-06-01T01:23:00.000+03:002007-06-01T01:41:03.003+03:00<center><a href="http://fakellaki.blogspot.com/"><img src="http://ads3.adman.gr/blog_amalia.gif" alt="Μην πάρεις φακελάκι - Μην δώσεις φακελάκι" border="0" /></a></center><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»</span><br />(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;"></span><blockquote><span style="font-weight: bold;">«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά,<br /> όχι ο κανόνας...» </span><br /><center>(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)</center></blockquote><br /><br />Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.<br /><br />Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.<br /><br /><br />Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007.<br />Ήταν μόλις 30 ετών.<br /><br /><br />Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση <a href="http://fakellaki.blogspot.com/">http://fakellaki.blogspot.com</a>, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»</span><br />(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)<br /><br /><br />Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:<br /><span style="font-weight: bold;">«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»</span><br /><br /><br />Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:<br /><br /><span style="font-weight: bold;"> * ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ<br /><br />* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ<br /><br />* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ<br /><br />* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.<br /><br />* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ<br /><br /><br />ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.<br /><br /><blockquote><br />* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ<br /><br />* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ<br /><br />* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ</blockquote><br /><br />ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων </span><br /><br />(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515.<br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία"</span>).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-2654446010042046554?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-66630037728933290752007-05-29T20:45:00.000+03:002007-05-29T21:27:26.394+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs1_JG-aI/AAAAAAAABAA/LbBp-psb1po/s1600-h/1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs1_JG-aI/AAAAAAAABAA/LbBp-psb1po/s200/1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070046955250842018" border="0" /></a>Ο καθένας μας στην ζωή του ζωγραφίζει το δικό του ουράνιο τόξο, με τα δικά του χρώματα, μετά από τις βροχές του και τις καταιγίδες του, μόλις ξαναβλέπει τον ήλιο να στεγνώνει τις στάλες της μπόρας.<br />Είναι εκείνες οι στιγμές που νιώθεις ότι "η μπόρα πέρασε" και βλέπεις τα σύννεφα να απομακρύνονται σιγά σιγά, όταν τα τρυπά το φως και καταλαβαίνεις ότι μπορείς να αφήσεις για κάποιες στιγμές τα όπλα κάτω και να ξεκουραστείς για την επόμενη καταιγίδα. Και ακριβώς την ίδια στιγμή, βλέπεις το δικό σου ουράνιο τόξο να σχηματίζεται και του βάζεις κι άλλα χρώματα και το απολαμβάνεις να λάμπει και μετά να ξεθωριάζει.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2PJG-bI/AAAAAAAABAI/qIu6TnmVNfI/s1600-h/2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2PJG-bI/AAAAAAAABAI/qIu6TnmVNfI/s200/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070046959545809330" border="0" /></a>Το δικό μου ουράνιο τόξο, χρειάζεται λίγη περισσότερη δουλειά, όχι γιατί ήταν μεγάλη η καταιγίδα ή λίγο το φως, αλλά γιατί θέλω να το φτιάξω από την αρχή μόνη μου.<br />Να το βάψω, να το πλάσω σε πολύχρωμο αστέρι και μετά να το φυσήξω στον ουρανό, ώστε να το δω στην επόμενη βροχή και να με οδηγήσει στον ήλιο.<br />Και όταν το χρειαστώ, να το κατεβάσω από τον ουρανό και να το ξαναζωγραφίσω.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2PJG-cI/AAAAAAAABAQ/GQNi0Hs_Twc/s1600-h/3.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2PJG-cI/AAAAAAAABAQ/GQNi0Hs_Twc/s200/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070046959545809346" border="0" /></a>Για αυτό, θα κάνω ένα μικρό διάλειμμα από τα blogs, γιατί με νιώθω να γίνομαι ασπρόμαυρη και το ουράνιο τόξο μου να γκριζάρει μαζί μου.<br />Θέλω να ξαναβρώ κάποια πράγματα σε μένα και να μάθω καινούρια. Χρειάζομαι να ακούσω την σιωπή μου και μετά να την κάνω πάλι χρώματα. Δεν έχω να γράψω κάτι πια, δεν μπορώ να σχολιάσω, τα γράμματα σκαλώνουν σε κάποιο σημείο του μυαλού μου και δεν γίνονται λέξεις.<br />Ακόμα και η μεγαλύτερή μου ευχαρίστηση, το να σας διαβάζω, δεν με ταρακουνάει, δεν με συγκινεί, δεν με ευχαριστεί.<br />Και δεν φταίτε εσείς, αλλά εγώ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2PJG-dI/AAAAAAAABAY/TW6w-crDlBU/s1600-h/4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2PJG-dI/AAAAAAAABAY/TW6w-crDlBU/s200/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070046959545809362" border="0" /></a>Δεν ξέρω πότε θα ξαναγράψω. Οφείλω να ομολογήσω ότι μου πέρασε από το μυαλό να σταματήσω το blogging, αλλά δεν μου αρέσει αυτή η λύση.<br />Το σίγουρο είναι ότι την Παρασκευή, θα γυρίσω για λίγο για να τιμήσω την Αμαλία. Θα είμαι εδώ. Και μετά θα ξαναγυρίσω στην σιωπή μου, να παίξω με το σκοτάδι και το φως, το νερό και την φωτιά και με ότι βρω μπροστά μου και, όταν βρω αυτό που ψάχνω, θα ξαναγυρίσω. Συγχωρέστε με, αν δεν απαντήσω στα σχόλια αυτού του ποστ. Δεν θέλω να τα κλείσω, γιατί μου αρέσει να σας νιώθω κοντά μου, ακόμα περισσότερο σ' αυτήν την φάση.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2fJG-eI/AAAAAAAABAg/riE-cjKOma4/s1600-h/5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rlxs2fJG-eI/AAAAAAAABAg/riE-cjKOma4/s200/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070046963840776674" border="0" /></a>Θέλω να σας ευχαριστήσω, γιατί μόλις πρόσφατα, μου κρατήσατε συντροφιά, χωρίς να το ξέρετε, σε κάποιες ανυπόφορες στιγμές σωματικού πόνου.<br />Σας διάβαζα και ξεχνούσα τα πάντα.<br />Σας ευχαριστώ και σας αφιερώνω αυτό το κομμάτι, που είναι από τα πιο αγαπημένα μου.<br />Είναι η πιο όμορφη εκτέλεσή του που υπάρχει, αυτήν την στιγμή, στο You Tube. <br /><br />Σας αγκαλιάζω με χίλια αστέρια για φιλιά...<br /><br /><center><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kQPwiR4PKfs"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kQPwiR4PKfs" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6663003772893329075?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-70117013696177153432007-05-25T20:28:00.000+03:002007-05-25T20:43:37.050+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RlcfL_JG-ZI/AAAAAAAAA_4/UNKFWx9wD5M/s1600-h/M200.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RlcfL_JG-ZI/AAAAAAAAA_4/UNKFWx9wD5M/s400/M200.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068554196417444242" border="0" /></a><br /><center>Σήμερα έφυγε η <a href="http://fakellaki.blogspot.com/">Αμαλία</a> για το μεγάλο ταξίδι στα αστέρια.<br />Το φως σου και η δύναμή σου θα λάμπουν από ψηλά για πάντα.<br />Καλό ταξίδι, Αμαλία μας.</center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-7011701369617715343?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-66110428644748486732007-05-23T17:24:00.000+03:002007-05-24T15:32:17.486+03:00<center><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jBisQ7slO8c"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/jBisQ7slO8c" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object></center><br /><br />Βρε, καλώς τονα κι ας άργησεεε...<br /><br />Κύριε Λιακόπουλε, καλώς ήρθατε, εσείς και το ανεκδιήγητο καινούριο σας παιχνίδι, τα <a href="http://www.liako.gr/static/index2.html">βιντεάκια</a><br />με ειδήσεις, μόνο και αποκλειστικά για το ιντερνέτ (sic).<br />Νομίζετε ότι τώρα μας κάνατε τα μούτρα κιμά ή ότι παίζετε επί ίσοις όροις το παιχνίδι;<br />Ούτε το ένα , ούτε το άλλο.<br />Και θα σας πω γιατί:<br /><br />Γιατί είστε δειλός, γι αυτό.<br /><br />Και εκτός από δειλός είστε και θρασύς και θρασύδειλος, γιατί<br /><br />1) λέτε ότι κόπτεστε για την ελευθερία του διαδικτύου, η οποία απειλείται από κάτι "ανώνυμους", που είναι "ανώμαλοι" και "φλώροι", γιατί είναι "εκβιαστές και διαπράττουν το έγκλημα "σύσταση συμμορίας" και φυσικά, για να το κάνουν αυτό "τα παίρνουν από κάπου".<br />Και ότι αυτοί είναι ο "Δούρειος Ίππος" του "ελεύθερου ιντερνέτ (ξανάsic)" και να τους απομονώσουμε για να σωθούμε...<br />Αφού τους γνωρίζετε, κ. Λιακόπουλε, γιατί δεν τους κατονομάζετε;<br />Αφού τους γνωρίζετε, κ. Λιακόπουλε, γιατί δεν τους ξεσκεπάζετε;<br />Γιατί δεν είστε αρκετά γενναίος για να βγείτε και πείτε στο "δελτίο" σας, ότι "να, ρε σεις, αυτοί είναι που τα κάνουν όλα αυτά" και να μας δώσετε και τις διευθύνσεις των ιστοσελίδων τους, για να "τους κάνουμε πέρα και να σώσουμε και το ιντερνέτ (έλεος!)";<br /><br /><span style="font-style: italic;">Τί κάνει πούοκ πουόκ πουόκ στους αγρούς; Η κοτούλα...</span><br /><br />2) θέλετε να μας το παίζετε "είμαι μάγκας, τσίφτης και καραμπουζουκλής", μόνο που είστε τόσο δειλός που δεν ανέχεστε την σάτιρα, αλλά μόνο το είδος σάτιρας που σας βολεύει...<br />Βασικά, το πρόβλημά σας είναι ότι υπάρχει ένα blog, το οποίο σας σατιρίζει και επειδή, αυτού του είδους σάτιρα δεν είναι του γούστου σας, φάγατε τα λυσσακά σας να μάθετε ποιοι κρύβονται πίσω από αυτήν την ιστορία, δεν τους βρήκατε και λέτε<br /><a href="http://blogme.gr/wordpress/?page_id=27">"δεν βαράω μια μήνυση στον Τσιπρόπουλο να ησυχάσω;"</a><br />Τι γενναίο! Συγκινηθήκαμε! Δάκρυσα...<br /><br /><span style="font-style: italic;">Τί κάνει πούοκ πουόκ πουόκ στα κεραμύδια; Η κοτούλα...</span><br /><br /><center><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6zXcaDphVsc"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/6zXcaDphVsc" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object></center><br /><br />3) η δειλία σας σάς επιτρέπει να λέτε δημόσια ότι αν κάποιος βαλλόταν εναντίον σας, θα του μιλούσατε, αν έβγαινε και τα έλεγε με το όνομά του, ώστε να λύσετε την παρεξήγησή σας, αλλά το θράσος σας και ο εγωισμός σας <a href="http://blogme.gr/wordpress/?p=30">δεν έχουν μιλήσει ακόμα στον Α. Τσιπρόπουλο</a> που του κάνατε την ζωή μπάχαλο για κάτι με το οποίο δεν έχει σχέση.<br />Πάτε καλά; Προφανώς, όχι. Αλλά...<br /><br /><span style="font-style: italic;">Τί κάνει πούοκ πουόκ πουόκ στην τηλεόραση; Η κοτούλα...</span><br /><br />4) θα ήσασταν και μάγκας και τσίφτης και καραμπουζουκλής, αν είχατε την γενναιότητα να έρθετε εδώ μέσα στο ιντερνέτ (ΕΛΕΟΣ!) και απαντούσατε στην σάτιρα και την κριτική που σας έχουμε κάνει τόσο καιρό με το ίδιο όπλο και τον ίδιο τρόπο:<br />Αν ανοίγατε ένα blog και γράφατε τα πιστεύω σας και δεχόσασταν και σχόλια, αν προσπαθούσατε να βρείτε αυτούς που σας κάνουν σάτιρα με υπέργειους και όχι υπόγειους τρόπους (απ' όσο ξέρω, <a href="http://funel.blogspot.com/">το κάστρο</a> δεν έλαβε ποτέ ένα e-mail από εσάς που να λέει, "ρε παιδιά, τι σας έχω κάνει πια, σταματήστε!") και να μπείτε πραγματικά και ουσιαστικά σε αυτό το ωραίο παιχνίδι που λέγετε "διακίνηση ιδεών και απόψεων".<br />Αλλά, είστε τόσο δειλός που κρύβεστε πίσω από το το δάχτυλό σας<br />μόνο και μόνο επειδή βγαίνετε με το όνομά σας και λέτε μπαρούφες σε κάτι βιντεάκια.<br />Ε, λοιπόν, κ. Λιακόπουλε, εδώ μέσα στο ιντερνέτ (δεν μπορώ άλλο) μετράει ΑΥΤΟ που λες και όχι ΠΟΙΟΣ το λέει. Αλλά, ξέχασα...<br /><span style="font-style: italic;"><br />Τί κάνει πούοκ πουόκ πουόκ σε πειρατικούς ραδιοσταθμούς; Η κοτούλα...</span><br /><br />6) Είναι τουλάχιστον ντροπή και αίσχος προς τους ανθρώπους που έχουν φυλακιστεί από τα απολυταρχικά καθεστώτα των χωρών τους, εξαιτίας των απόψεων που έγραψαν στο ιντερνέτ (θα μου μείνει συνήθεια), να τους εξισώνετε με αυτούς που σας "ενοχλούν", μόνο και μόνο επειδή για σας η σάτιρα είναι "ανωμαλία".<br />Είναι θρασύδειλο να μην λέτε ότι αυτές οι χώρες απαγορεύουν την ελεύθερη πρόσβαση στο ιντερνέτ (...), προκειμένου να μην υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση πληροφοριών και διακίνηση ιδεών, λόγου και κριτικής.<br />Είναι θρασύδειλο να λέτε ότι θα το κάνουν και στην Ελλάδα, επειδή κάποιοι "ανώνυμοι τα παίρνουν".<br />Θα έπρεπε να ντρέπεστε, γιατί δεν έχετε κανέναν σεβασμό απέναντι σε ανθρώπους που τολμούν και έχουν πολεμήσει για τις ιδέες και τις αξίες τους.<br />Είναι απαράδεκτο, και κοιτάτε μόνο τον εαυτούλη σας, όταν τολμάτε να διαστρεβλώνετε την πραγματικότητα προς το συμφέρον σας και φοβίζετε τον κόσμο! Αλλά, βέβαια...<br /><br /><span style="font-style: italic;">Τί κάνει πούοκ πουόκ πουόκ στην Τακλαμακάν; Η κοτούλα...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">8) και φυσικά, είστε ΤΟΣΟ <b>ΔΕΙΛΟΣ</b>, που όταν έρθει η ώρα της δίκης του Α. Τσιπρόπουλου, δεν πρόκειται να εμφανιστείτε εσείς προσωπικά (αν εμφανιστείτε, θα σας παραδεχτώ, αλλά δεν νομίζω να το δω αυτό στην ζωή μου) και φυσικά, ο δικηγόρος σας θα ζητήσει αναβολή και φυσικά, θα ταλαιπωρήσετε τον Α. Τσιπρόπουλο με αναβολές της δίκης όσο μπορείτε και φυσικά, είστε τόσο <b>ΚΟΤΑ</b> που δεν πρόκειται ποτέ να κάνετε αυτό που πρέπει.<br />Γιατί, κ. Λιακόπουλε, αν είστε άντρας με </span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >αρχίδια</span><span style="font-size:130%;">, τότε θα λέγατε στα βίντεο του ιντερνετοκαναλιού σας ποιοι είναι οι "ταπαίρνογλου" και ότι κάνατε μήνυση στον<br />Α. Τσιπρόπουλο και γιατί και θα ψάχνατε να βρείτε τον Α. Τσιπρόπουλο για να μιλήσετε και δεν θα απειλούσατε υπογείως κανέναν και δεν θα κάνατε πολλά άλλα ξεδιάντροπα πράγματα.<br /></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Γιατί, κ. Λιακόπουλε, τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν και επιδέξια αρχίδια και εσείς τα τελευταία δεν τα διαθέτετε...</span><br /><br /><center><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rcB3STk2aS8"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/rcB3STk2aS8" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object></center><br /><br />Και κάτι τελευταίο...<br /><br />Πόσο κολλητός φίλος σας είναι ο κ. Πολύδωρας και γνωρίζετε " χίλια τα εκατό" ότι "υπάρχει νομοσχέδιο πάνω στο γραφείο του, σχετικά με το ιντερνέτ (ε, άι σιχτίρ...); Αλλά, ξέχασα...<br /><span style="font-style: italic;"><br />Τί κάνει πούοκ πουόκ πουόκ και στο ιντερνέτ; Ο Δημοσθένης Λιακόπουλος.</span><br /><br /><br />Μετά τιμής επωνύμως,<br /><br />Artanis Anarrima<br /><br /><br />Υ.Γ. Αν δεν είχατε κάνει μήνυση στον Α. Τσιπρόπουλο, αν δεν είχατε απειλήσει bloggers, αν δεν είχατε προκηρύξει τους funEL και αν συνεχίζατε απλώς να κάνετε την δουλειά σας και λέγατε τις απόψεις σας, όποιες και να είναι, τότε δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα, κ. Λιακόπουλε.<br />Έχετε κάθε δικαίωμα να λέτε ό,τι πιστεύετε.<br />Αλλά, δεν έχετε κανένα δικαίωμα να κυνηγάτε άλλους για αυτά που πιστεύουν και εκφράζουν.<br />Γιατί, όταν κάποιος αρπάζει αυθαίρετα αυτό το "δικαίωμα" και το ασκεί σε βάρος άλλων, τότε διαπράττει φασισμό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6611042864474848673?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-86427703017313929562007-05-21T14:08:00.001+03:002007-05-21T14:47:43.395+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RlF95_JG-UI/AAAAAAAAA_Q/h1vxMkaR7vc/s1600-h/IMG0015a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RlF95_JG-UI/AAAAAAAAA_Q/h1vxMkaR7vc/s400/IMG0015a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066969490924173634" border="0" /></a><a href="http://lapouda.blogspot.com/">Κώστα μου</a>, γλωσσομπάτσε και βιντεοπρομηθευτή του μπλογκ μου, ήθελα εδώ και καιρό να σου πω, ότι το αίμα νερό δεν γίνεται...<br />Με την οικογένεια που γεννιόμαστε, μ' αυτήν πεθαίνουμε.<br />Αλλά, η φιλία μπορεί να γίνει αίμα και να μας ενώσει με κάποιους ανθρώπους πέρα κάθε δεσμό.<br />Και εσύ πια δεν είσαι απλά φίλος μου.<br />Είσαι αδερφός, πατέρας, γιος, οικογένειά μου, είμαι αδερφή, μάνα, κόρη, οικογένειά σου.<br />Είναι μεγάλη τύχη να μας συμβεί αυτό, έστω και μία φορά, στην ζωή μας.<br />Και είμαι σούπερ-ντούπερ κωλόφαρδη, γιατί -όχι απλώς- το έπαθα, αλλά μου έλαχες ΕΣΥ!<br />Να μην σου πω, δηλαδή, τι είσαι εσύ που σου έλαχα εγώ, αλλά αυτό είναι για την δική μου γιορτή...<br /><br />Α! Και κάτι ακόμη...<br /><center style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="font-size:180%;"><br /><span style="font-weight: normal; color: rgb(153, 0, 0);">ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΟΥΡΤΖΟΥΦΛΗ ΜΟΥ!!!</span></span></center><br /><br />υ.γ.1 Μην τολμήσεις να κοιτάξεις για λάθη, θα σε σκίσω!<br />υ.γ.2 Χρόνια πολλά στις Ελενίτσες, τους Κωστήδες και τις Κωνσταντίνες μας!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-8642770301731392956?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-90744976279546446852007-05-14T20:51:00.000+03:002007-05-15T01:44:31.319+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPJQCjOI/AAAAAAAAA9Y/_i04HLhCsY0/s1600-h/fot1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPJQCjOI/AAAAAAAAA9Y/_i04HLhCsY0/s200/fot1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064476162043055330" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Τετάρτη:</span> Η εντονότερη θύμηση. Στην παρουσίαση του βιβλίου της <a href="http://xpsilikatzoy.wordpress.com/">Ψιλικαντζούδας</a>. Απίστευτη χαρά και περηφάνια για έναν άνθρωπο που αξίζει, όχι γιατί ξέρει να γράφει αυτά που σκέφτεται και που νιώθει (αυτό μπορεί να το κάνει και ένας δολοφόνος), αλλά γιατί ό,τι σκέφτεται και ό,τι νιώθει είναι μοναδικό. Αν και έχουμε συναντηθεί μόνο μία φορά, όταν διάβασα το βιβλίο της, «είδα» αυτό που είχα νιώσει τότε στην Πλάκα:<br />Τσαμπουκάς, ευστροφία και καλοσύνη δεμένα και σφυρηλατημένα μαστόρικα. Με επιλογές και πάθος. Ποτισμένα με αγάπη και βιωμένα μέσα στην φωτιά. Συνδυασμοί σπάνιοι, που όταν τους συναντάς σε συνεπαίρνει το γκελ τους αμέσως και βαθιά. Και –ακόμα και όταν δεν γνωρίζεις κάποιον καλά- δεν γίνεται να μην χαρείς για εκείνον, όταν η ζωή τού επιστρέφει τους κόπους του πληρωμένα σε θαυμασμό και αγάπη. Και δεν γίνεται να μην κλάψεις με το βιβλίο της, γιατί πολύ απλά, είναι η Κωνσταντίνα. Τελεία.<br />Και δεν υπάρχει καθόλου χώρος για συζήτηση σε αυτό το θέμα.<br />Είδα ανθρώπους που ήθελα να ξαναδώ και άλλους που ήθελα να γνωρίσω και ελπίζω να σας ξαναδώ. Φυσικά…όταν ξεπρηστώ…γιατί...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPJQCjPI/AAAAAAAAA9g/j2-DP0zU6H8/s1600-h/fot2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPJQCjPI/AAAAAAAAA9g/j2-DP0zU6H8/s200/fot2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064476162043055346" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Πέμπτη:</span> Στις 12:30 το πρωί μου πατήσανε από δύο βαρβάτες ενέσεις αναισθησίας στους κάτω έγκλειστους φρονιμίτες, με τον αποτρόπαιο σκοπό να μου τους βγάλουν. Παρά την απέχθεια, την τρομάρα και το μίσος μου για τους οδοντιάτρους και τα εργαλεία τους, ήμουν ανυπόμονη να βγάλω αυτά τα κέρατα από μέσα μου, γιατί μου είχαν στραβώσει το στόμα, μου είχαν χαλάσει την –εκπληκτική κατά τ’ άλλα- ορθοφωνία μου και -το χειρότερο- εξαιτίας τους είχα δέκατα εδώ και εφτά μήνες και συνεχή εξάντληση. Βεβαίως, μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το συμπέρασμα πέρασα από τα σαράντα κύματα και τις σαράντα εξετάσεις και εκεί να σε δω μάγκα μου, στην αγωνία για τα αποτελέσματα. Το τι βρισίδι έφαγα από τον οδοντίατρο που τους άφησα τόσο καιρό, δεν θα το ξεχάσω και επιτέλους είχε έρθει η ώρα να τους ξεφορτωθώ. Από κει και πέρα όμως, θυμάμαι μόνο αποσπάσματα…<br /><br />Μέχρι να γυρίσω σπίτι είχα μουρλαθεί στο γέλιο με την φάτσα μου, η οποία είχε το τριπλάσιο κάτω χείλος και με την μανούλα μου (είχαμε πάει μαζί και για δική της «εργασία») μιλούσαμε μέσα στο ταξί μία ακαταλαβίστικη γλώσσα για τον ταξιτζή, η οποία ονομάζεται «αναισθησιόγλωσσα» και μόνο εμείς καταλαβαίναμε. Στο σπίτι μας περίμενε ο cyrus, ο οποίος ανέλαβε ρόλο νοσοκόμας και θηριοδαμαστή, με εντολή της μάνας μου «μην την αφήσεις να σηκωθεί, γιατί θα κάνει πάλι τραζανιές», «ναι, ναι, το ξέρω». Και εκεί που κάναμε πλάκα και όλα γαμάουα, ξαφνικά άρχισα να νιώθω τα ράμματα…και μετά την γλώσσα μου…και ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!! Αλλά, το κάτω χείλος ακόμα δεν το ένιωθα και δεν μπορούσα να μιλήσω και έτσι του έγραφα και θα δείτε στο τέλος…<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPZQCjQI/AAAAAAAAA9o/TjXU2zOxT-U/s1600-h/fot3.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPZQCjQI/AAAAAAAAA9o/TjXU2zOxT-U/s200/fot3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064476166338022658" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Παρασκευή:</span> Παρακεταμόλη, σούπα (στις ποικιλίες: μία από τα χεράκια της μαμάς και μία από τα χεράκια της γιαγιάς), παρακεταμόλη, γιαούρτι, παρακεταμόλη, πουρές πατάτας, παρακεταμόλη, πουρές μπανάνας, συναρπαστικό ε;, παρακεταμόλη και ύπνος. Μην αναρωτιέστε τι έκανα όλη μέρα. Προσπαθούσα να φάω. Ρεκόρ: Μία ώρα για δύο κουταλιές σούπας. Μιλάμε για πείνα και μιλάμε για χαρμάνιασμα, γιατί τσιγάρο γιοκ! Α! Κάποια στιγμή, πήρα χαμπάρι την μάνα μου να με κυνηγάει με την φωτογραφική, γιατί τα μάγουλά μου είχαν γίνει όσο του Λούις Άρμστρονγκ, όταν φύσαγε την τρομπέτα, αλλά σε μόνιμη κατάσταση και τα χείλια μου είχαν εξαφανιστεί. Τελικά, κατάφερε και τράβηξε μία φωτογραφία και με φοβερή χαρά μου ανακοίνωσε ότι θα ανοίξει μπλογκ, μόνο και μόνο για να την βγάλει στο ίντερνετ….<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPpQCjRI/AAAAAAAAA9w/9qi8JizLdg4/s1600-h/fot4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkiiPpQCjRI/AAAAAAAAA9w/9qi8JizLdg4/s200/fot4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064476170632989970" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Σάββατο:</span> Παρακεταμόλη, σούπα, και τα λοιπά, αλλά το βράδυ ήρθε η αδερφική φιλενάδα του cyrus, η μοναδική γυναίκα στον κόσμο που επιτρέπεται να τον πλησιάσει και να τον κάνει ότι θέλει και η μοναδική που σε –ορισμένα πράγματα- έχει μεγαλύτερη δικαιοδοσία από μένα και που είχα να δω ένα χρόνο και μου είχε λείψει, αλλά όπως πάντα σαν να ήταν χτες και από τους λίγους που θα μπορούσε να με δει σε αυτήν την κατάσταση, για να δούμε τι άλλο; Γιουροβίζιον! Και να φάμε πίτσες…Μέγας άθλος, μου πήρε δύο ώρες να φάω δύο κομμάτια, στο τέλος βαρέθηκα και να προσπαθώ, δηλαδή….Αλλά….ΚΑΠΝΙΣΑ!<br />Ναι, γλυκιά μου, εσύ είσαι αυτή, που μας διαβάζεις και δεν ανοίγεις blog, αλλά που θα πάει…<br />Και σ’ αγαπάω, ξέρω, ξέρω, θα επανορθώσω…<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkinO5QCjXI/AAAAAAAAA-g/Jk1iWg--FG0/s1600-h/fot7.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkinO5QCjXI/AAAAAAAAA-g/Jk1iWg--FG0/s200/fot7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064481655306227058" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Κυριακή:</span> Ξημερώματα, στις 6 το πρωί. ΠΟΝΟΟΟΟΣ!!!! Και όχι άλλη παρακεταμόλη μέχρι τις 8, γιατί αν μου κάνουν αναλύσεις, ίσως βρούν λίγο αίμα στην παρακεταμόλη που ρέει στις φλέβες μου…(ατάκα από άλλο μπλόγκερ, δεν θυμάμαι όμως…όπου παρακεταμόλη, αλκοόλ). Σηκώνομαι, ανοίγω τα blogs αρχίζω και ψάχνω στα blogroll άλλων, ανθρώπους που δεν έχω διαβάσει ποτέ μου και μάζεψα καμιά εικοσαριά καινούρια για να τα εξερευνήσω. Ξαναπέφτω χαπακωμένη και ευτυχισμένη, σηκώνομαι στη μία και τρέχω σαν την παλαβή από το κρεβάτι στο λουλουδάδικο για να πάρω γλαστρούλα στην μαμούλα μου, η οποία φώναζε «που παααας, μηηηη!!!». Στον δρόμο κατάλαβα πόσο αστείο είναι να κουνιούνται τα μάγουλά σου την ώρα που περπατάς και να μην έχεις πιει και καφέ…Σουρρεάλ κατάσταση…Και η μέρα συνεχίστηκε στο κλασικό σχέδιο: Παρακεταμόλη, γιαούρτι και τα λοιπά…Και το βράδυ, είδα αυτό <a href="http://freehost.stuff.gr/jim_hellas/index.php/?p=524">το βίντεο</a> στου <a href="http://freehost.stuff.gr/jim_hellas/">Jim Hellas</a> και ο πόνος για καμιά ώρα εξαφανίστηκε.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkinHpQCjWI/AAAAAAAAA-Y/V72tI5BFCyU/s1600-h/fot5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkinHpQCjWI/AAAAAAAAA-Y/V72tI5BFCyU/s400/fot5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064481530752175458" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Δευτέρα </span><span>(σήμερα)</span><span style="font-weight: bold;">:</span> Μετά από αγωνιώδη προσπάθεια να μην χαπακωθώ, γιατί και να το κάνω, δεν με πιάνει τίποτα, ακόμα και αν έχω δοκιμάσει και άλλες ουσίες, πονώ και σε σκέφτομαι και ευτυχώς που ήσουν εδώ να μου κρατάς το χέρι και να μου χαϊδεύεις τα μαλλιά τόσες μέρες και ειδικά σήμερα που τα είδα όλα, αλλά εκείνη την πλάκα που μου έκανες την Πέμπτη δεν θα την ξεχάσω, για αυτό, <a href="http://gravityandthewind.blogspot.com/">αγαπημένε μου</a>, θα σε κάνω ρόμπα: Εκεί, λοιπόν που γελάγαμε με την πρησμένη μου χειλάρα, μου λες κάτι αστείο, γελάω, πονάω και σου γράφω: «ΕΙΔΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΦΑΝΤΑΡΟ!!!» Και με ρωτάς: «Κουρεμένο, με αρβύλες και όπλο στην σκοπιά;» Και τότε είδες μία κακάσχημη Artanis να χαζογελά και να παραμορφώνεται από τον πόνο, με το κάτω χείλος και τα μάγουλα του Φρανκεστάιν, να σου δίνει μια χαζοσπρωξιά και να σου γράφει:<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rkith5QCjcI/AAAAAAAAA_I/B_uNjb4tGl4/s1600-h/fot6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rkith5QCjcI/AAAAAAAAA_I/B_uNjb4tGl4/s400/fot6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064488578793508290" border="0" /></a><br />Και τότε, μου γέλασες και με πήρες πάλι αγκαλιά…<br /><br /><br />(Πειστήριο εγκλήματος:) <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkitCpQCjZI/AAAAAAAAA-w/MAjfXdlGmjc/s1600-h/fot8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RkitCpQCjZI/AAAAAAAAA-w/MAjfXdlGmjc/s400/fot8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064488041922596242" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-9074497627954644685?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1953399390320662642007-05-05T01:11:00.000+03:002007-05-05T02:29:20.563+03:00<span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:85%;" ><span><u>Εισαγωγή:</u></span><br /><span>Κυρίες και κύριοι, </span><span>με μεγάλη χαρά και τιμή, σήμερα φιλοξενώ στον "καναπέ" του ταπεινού μου blog την υπέροχη <a href="http://mauveall.wordpress.com/">Mauve_All</a>, η οποία έγραψε ένα κείμενο για την ιστορία των Ταρώ. </span><br /><span>Η ιδέα αυτού του κειμένου προέκυψε πριν από μερικούς μήνες, κατά την διάρκεια μιας μεγαλειώδους ομαδικής μασαμπούκας, ως σπόντα σε μία συζήτηση αστρολογίας, χαρτομαντείας, χειρομαντείας και λοιπών προσοδοφόρων επαγγελμάτων. </span><span><br />(Όπως καταλάβατε, προσπαθούσαμε να βρούμε τι θα γίνουμε όταν μεγαλώσουμε.)</span><br /><span>Η Mauve_All δεν είχε στήσει ακόμη το δικό της blog για να δημοσιεύσει την ιστορία των Ταρώ και έτσι την προσκάλεσα να χρησιμοποιήσει τον "καναπέ" μου, όποτε και όπως ήθελε. Και μου υποσχέθηκε ότι θα καταχραστεί την φιλοξενία, με την πρώτη ευκαιρία. (Δηλαδή, όταν θα στρωνόταν να την γράψει, γιατί την είχαν πρήξει με κάτι μεταφράσεις ποιημάτων, λέει...)</span><span> Έκτοτε, πέρασε ο καιρός, έφυγε ο χειμώνας, μπήκε η άνοιξη, έρχεται το καλοκαίρι, η Mauve_All έφτιαξε το δικό της blog (γιούπι, την διαφθείραμε!), αλλά η υπόσχεσή της είναι υπόσχεση, και την κρατάει! Παρόλο που θα μπορούσε να δημοσιεύσει την "Ιστορία των Ταρώ" στο δικό της blog, πήρε πιτζαμάκια, παντοφλίτσες και την γυάλινη σφαίρα και ήρθε για πιτζάμα-στον-"καναπέ"-μου-πάρτυ! </span><br /><span>Enjoy!</span></span><br /><br /><blockquote>"Τα ταρώ είναι μια από τις πιο όμορφες ανθρώπινες επινοήσεις. Παρ' όλες τις κατακραυγές των φιλοσόφων, αυτό το πάκο εικόνων, στο οποίο το πεπρωμένο ανακλάται σαν σε καθρέφτη με πολλές πλευρές, παραμένει τόσο ζωτικό και ασκεί μια τόση ακαταμάχητη έλξη σε ευρηματικά μυαλά, που είναι σχεδόν αδύνατο οι αυστηροί κριτικοί που μιλούν εξ ονόματος μιας ακριβούς αλλά μη ενδιαφέρουσας λογικής να καταφέρουν ποτέ να καταργήσουν την εφαρμογή του."<br /><span style="font-weight: bold;">Grillot de Givry</span></blockquote><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qpQCjJI/AAAAAAAAA8w/XehI-wuDKBY/s1600-h/dali-chariot.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qpQCjJI/AAAAAAAAA8w/XehI-wuDKBY/s200/dali-chariot.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060844947582913682" border="0" /></a>Αντιγράφουμε από το <a href="http://www.skepdic.gr/Entries/Tau/taro.htm">skepdic.gr</a> την άποψη του Grillot de Givry για τη διάδοση των ταρώ και την αποκρυφιστική γοητεία που εξακολουθούν να ασκούν. Η συνειδητοποίηση της θνητότητας, ο φόβος του θανάτου και το βασικό ένστικτο της επιβίωσης ίσως είναι οι λόγοι για τους οποίους ο αποκρυφισμός, η αλχημεία και η μαντεία ασκούσαν πάντα μια τόσο έντονη γοητεία στους ανθρώπους. Οι πρωτόγονοι ήταν ανίκανοι να κάνουν διάκριση μεταξύ έμψυχων και άψυχων όντων. Απόλυτα συνδεδεμένοι και εξαρτώμενοι από τη φύση απέδιδαν ιδιότητες έμψυχων όντων στα φυσικά φαινόμενα και τα λάτρευαν σαν ξεχωριστές θεϊκές οντότητες.<br />Στη Μεσοποταμία, την Ινδία, την Αίγυπτο, την Ελλάδα και τη Ρώμη, οι θρησκείες που αναπτύχθηκαν είχαν ως βασικό τους χαρακτηριστικό την απόπειρα επικοινωνίας με το θείο στοιχείο μέσω ιδιαίτερων αποκρυφιστικών τελετών, στις οποίες μπορούσαν να λάβουν μέρος μόνο οι μυημένοι. Οι μύστες χρησιμοποιούσαν διάφορες μεθόδους προσέγγισης του θείου, είτε για να εκμαιεύσουν χρησμούς, είτε για να μεταφέρουν τη θεϊκή σοφία στις επόμενες γενιές. Μία από αυτές τις μεθόδους λέγεται ότι ήταν και η τράπουλα ταρώ, η οποία εικάζεται ότι πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Αίγυπτο.<br /><br /><center><span style="font-size:130%;"><u>Ετυμολογία:</u></span></center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7q5QCjLI/AAAAAAAAA9A/N817_mEkfzY/s1600-h/dali-world.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7q5QCjLI/AAAAAAAAA9A/N817_mEkfzY/s200/dali-world.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060844951877881010" border="0" /></a>Η ετυμολογία της λέξης «ταρώ» είναι ασαφής. Μερικοί υποστηρίζουν ότι προέρχεται από την σανσκριτική λέξη taru που σημαίνει δεσμίδα, άλλοι πως η ονομασία οφείλεται στον ποταμό Ταρώ της Β. Ιταλίας, όπου πρωτοεμφανίστηκαν τα ταρώ σε ευρωπαϊκό έδαφος, άλλοι ακόμα ότι η λέξη προέρχεται από τη φράγκικη παραφθορά της ελληνικής φράσης «τα ρωτώ», που χρησιμοποιούσαν στο μεσαιωνικό Βυζάντιο καθώς άρχοντες και λαός της εποχής εκείνης ήταν μανιώδεις χαρτοπαίκτες, αλλά και τακτικοί πελάτες των τσιγγάνων που επιδίδονταν στη χαρτομαντεία. Η επικρατέστερη πάντως ετυμολογική εκδοχή του όρου είναι πως η λέξη «ταρώ» είναι σύνθετη των αιγυπτιακών λέξεων tar (δρόμος) και ro (βασιλιάς) και μεταφράζεται ως «βασιλική οδός».<br /><br /><center><span style="font-size:130%;"><u>Ιστορική διαδρομή:<br /><br /></u></span></center><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qZQCjHI/AAAAAAAAA8g/q3kYrkjvkXI/s1600-h/dali+fool.GIF"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qZQCjHI/AAAAAAAAA8g/q3kYrkjvkXI/s200/dali+fool.GIF" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060844943287946354" border="0" /></a>Τα ταρώ έχουν κοινούς συμβολισμούς με μυητικές σχολές, με την αρχαία ελληνική και αιγυπτιακή μυθολογία, με την αστρολογία, την αλχημεία, την καββάλα και την αριθμολογία. Έχουν τυπικό και επαναλαμβανόμενο τελετουργικό και μία απόκρυφη κοσμοθεωρία. Αυτά τα χαρακτηριστικά, καθώς και ο τρόπος διάδοσής τους μέσα από την παράδοση, δικαιωματικά κατατάσσουν τα ταρώ στις απόκρυφες τέχνες και επιστήμες. Δε θα ασχοληθούμε εδώ με τον αποσυμβολισμό των καρτών και τις συνδέσεις τους με φιλοσοφικές θεωρίες, παρά θα δούμε την προέλευση και την ιστορική τους πορεία από την αρχαιότητα ως σήμερα.<br /><br />Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η τράπουλα προέρχεται από την Κίνα ή την Κορέα όπου και δημιουργήθηκε τον 10ο ή τον 11ο αιώνα, και κάποιοι άλλοι πως είναι ινδικής προέλευσης και την έφεραν στη Ευρώπη οι Τσιγγάνοι. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η τράπουλα αποτελεί την κιβωτό της καββαλιστικής ή και της αιγυπτιακής σοφίας.<br /><br />Κατά την πρώτη χιλιετηρίδα μ.Χ. κάρτες αντίστοιχες με τις σημερινές τράπουλες (τέσσερα χρώματα και τρεις κάρτες προσώπων σε κάθε χρώμα) χρησιμοποιούνται στον αραβικό κόσμο.<br /><ul><li><u>14ος αιώνας:</u> πρώτη αναφορά για ύπαρξη καρτών στην Ευρώπη.</li></ul><ul><li><u>15ος αιώνας:</u> Το παλιότερο Ταρώ απ’ όπου σώζονται κάρτες μέχρι τις μέρες μας (Visconti Sforza).<br /></li></ul><ul><li><u>16ος αιώνας:</u> σε κείμενα των Johann Reuchlin και Henry Cornelius Agrippa αναφέρεται η χρησιμότητα της εβραϊκής Kabbalah στον χριστιανικό κόσμο.</li></ul><ul><li><u>17ος αιώνας:</u> το Ταρώ είναι πολύ διαδεδομένο στην Ευρώπη σαν παιχνίδι ενώ κείμενα των γερμανών Ροδόσταυρων συνδέουν το Ταρώ με τον Ερμητισμό.</li></ul><ul><li><u>18ος αιώνας:</u> Ο διαμαρτυρόμενος ιερέας Court de Gebelin στο βιβλίο «ο αρχέγονος κόσμος» αναφέρει ότι το Ταρώ είναι ότι απόμεινε από την αρχαία αιγυπτιακή μυστική σοφία. Επίσης την ίδια εποχή ο Alliette που έμεινε γνωστός με το ψευδώνυμο Eteilla δίνει πλήρη οδηγό μαντικής μέσω του Ταρώ. Σύμφωνα με τον Κουρ ντε Ζεμπελέν τα Ταρώ προέρχονται από την Αίγυπτο, άποψη με την οποία συμφωνεί και ο Κριστιάν, συγγραφέας της «Ιστορίας της μαγείας». Άποψή τους είναι ότι τα ιερογλυφικά που χαράσσονταν στους αιγυπτιακούς τάφους και ναούς ήταν τα πρότυπα των ταρώ. Μάλιστα, ο Κριστιάν στο βιβλίο του περιγράφει ολόκληρη τη διαδικασία μύησης ενός νεαρού Αιγύπτιου ιερέα και συνδέει τα στάδιά της με τα σύμβολα της Μεγάλης Αρκάνα των ταρώ. Η μεταφορά των ιερογλυφικών σε μορφή καρτών έγινε για να βοηθηθεί η διάδοση της σοφίας που περιέχουν σε όσους μπορούν να αναγνωρίσουν το συμβολισμό.<br /></li></ul><ul><li><u>19ος αιώνας:</u> Ο Eliphas Levi συνδέει το Ταρώ με την εβραϊκή Kabbalah και τα τέσσερα χρώματα των μικρών Αρκάνα με τα τέσσερα στοιχεία του κόσμου. Ο Levi συσχέτισε επίσης τις 22 κάρτες της Μεγάλης Αρκάνα με τον αριθμό των γραμμάτων του Εβραϊκού αλφαβήτου.</li></ul><br />Κάποτε ήταν διαδεδομένη η άποψη ότι τις κάρτες του Ταρώ τις έφεραν στην Ευρώπη οι τσιγγάνοι οι οποίοι μάλιστα θεωρούνταν αιγυπτιακής καταγωγής (η αγγλική λέξη gypsy για τους τσιγγάνους προέρχεται από το Egypt). Αργότερα όταν διαπιστώθηκε ότι οι τσιγγάνοι κατάγονται από την Ασία, κάποιοι προσπάθησαν να συνδέσουν το Ταρώ με την ινδική παράδοση. Οι σχέση των τσιγγάνων με το Ταρώ δεν είναι ξεκάθαρη ωστόσο μάλλον αυτοί έχουν ένα μερίδιο «ευθύνης» για τη διάδοση του Ταρώ και τη σύνδεση του με την χαρτομαντεία.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qpQCjII/AAAAAAAAA8o/D7DSW5zhPao/s1600-h/dali-+hanged.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qpQCjII/AAAAAAAAA8o/D7DSW5zhPao/s200/dali-+hanged.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060844947582913666" border="0" /></a>Ο Σάμιουελ Βέλερ Σίνγκερ, στο έργο του «Έρευνα στην Ιστορία των Χαρτοπαίγνιων», υποστηρίζει την άποψη ότι τα Ταρώ έφτασαν στην Ευρώπη από την Ινδία, μέσω Αραβίας. Ίσως οι κάρτες των Ταρώ να ήταν τμήμα της μαγικής και φιλοσοφικής γνώσης που άνθιζε στις μυστικιστικές σχολές της Συρίας και που διαφυλάχτηκε από τους Ναΐτες Ιππότες κατά την επιστροφή τους στην Ευρώπη. Προκειμένου να αποφύγουν τους διωγμούς, έκρυψαν μέσα σε κάρτες ψυχαγωγίας και χαρτοπαιξίας, υπό μορφή συμβόλων, τις διδαχές των μυστηριακών τους βιβλίων. Η Αδελφότητα των Ροδόσταυρων χρησιμοποιεί τα Ταρώ ως ένα ζωτικό στοιχείο της ροδοσταυρικής διδασκαλίας, καθώς μέσα στις κάρτες περιέχονται σύμβολα που παραπέμπουν στα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν οι Τέκτονες.<br /><br />Τον 13ο και 14ο αιώνα οι Ιταλοί προτιμούσαν τις συνθέσεις που απεικόνιζαν μια σειρά θεμάτων, έτσι δημιουργήθηκαν τα "naibi" οι αθώες κάρτες τις οποίες συνιστούσαν ηθικολόγοι όπως ο Μορέλι το 1393. Στο τέλος του 14ου αιώνα οι πρώτες εκπαιδευτικές κάρτες οδήγησαν στην επινόηση των παιγνιόχαρτων τα οποία αποδίδονται στον Φρανσουά Φίμπια που πέθανε το 1419. Η ιδέα των αριθμητικών χαρτιών (άσσος δύο τρία κλπ) φαίνεται να δόθηκε στους παίκτες από τα ζάρια, ενώ το σκάκι τους πρόσφερε τις φιγούρες (Βασιλιάς, Βασίλισσα, και Ιππότης). Η πιο παλιά ευρωπαϊκή τράπουλα που είναι σήμερα γνωστή χρονολογείται το 14ο αιώνα.<br /><br />Tα ιστορικά αρχαιότερα Ταρώ των Βισκόντι-Σφόρτσα (γνωστά και με το όνομα «ταρώτσι») και τα Ταρώ των Βοημών, καθώς και τα πιο σύγχρονα του Γκραντ Ετέιλα, του Ταβαγκλιόνε, του Όσβαλντ Γουίρτ, της Χρυσαυγής, του Α.Ε. Γουέιτ, του Πολ Φόστερ Κέιζ, του Άλιστερ Κρόουλι, του Ιερού Ρόδου, της Μόργκαν Γκριρ, του Υδροχόου, των Μαγισσών και πλήθος άλλων που κατακλύζουν το χώρο.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qpQCjKI/AAAAAAAAA84/HVruxNlOchI/s1600-h/dali-strength.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju7qpQCjKI/AAAAAAAAA84/HVruxNlOchI/s200/dali-strength.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060844947582913698" border="0" /></a>Το 1910 κυκλοφόρησε το Rider Waite Tarot που αποτελεί μέχρι σήμερα το πιο δημοφιλές Ταρώ. Ο Waite μετάφρασε στα αγγλικά τα έργα του Eliphas Levi ενώ ενσωμάτωσε στο Ταρώ του και στοιχεία του τάγματος της Χρυσαυγής, που είχε ιδρυθεί στη Αγγλία το 1886, της οποίας υπήρξε μέλος. Πολλές απομιμήσεις αυτού του Ταρώ έχουν δημοσιευτεί μέχρι σήμερα ενώ ακόμα και σύγχρονες ερμηνείες των καρτών στηρίζονται στις εικόνες του. Από τις πιο διαδεδομένες τράπουλες που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι αυτή που σχεδίασε ο Waite, η τράπουλα που σχεδίασε ο σουρεαλιστής ζωγράφος Σαλβαντόρ Νταλί και η τράπουλα σε σχεδιασμό της σύγχρονης ψυχαναλύτριας της σχολής του Jung, Liz Greene.<br /><br /><u style="color: rgb(102, 102, 102);">Σημείωση:</u><span style="color: rgb(102, 102, 102);"> Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο είναι κάποιες από τις κάρτες Ταρώ που σχεδίασε ο Σαλβατόρ Νταλί. Μπορείτε να τις δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος, αν κάνετε κλικ πάνω τους. Τα ονόματά τους, με την σειρά εμφάνισης, είναι: "The Chariot", "The World", "The Fool", "The Hanged Man" και "Strength". Στην μεγάλη φωτογραφία κάτω (μεγαλώνει με κλικ, επίσης) είναι η κλασική τους απεικόνιση από το Rider Waite Tarot.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju8GpQCjMI/AAAAAAAAA9I/5cohV-EJRrE/s1600-h/taro.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rju8GpQCjMI/AAAAAAAAA9I/5cohV-EJRrE/s400/taro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060845428619250882" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><u>ΠΗΓΕΣ:</u><br />www.skepdic.gr/Entries/Tau/taro.htm<br />www.astrolisto.net/cgi-bin/index.pl?action=viewnews&amp;id=3<br />www.mystica.gr<br />www.e-zine.gr<br />www.atraposonline.gr/tarothistory.htm<br />www.nea-akropoli.gr<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-195339939032066264?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-82293815003621817292007-05-03T01:16:00.000+03:002007-05-03T01:19:42.111+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RjkOT5QCi6I/AAAAAAAAA64/Tqv-QqS7o_g/s1600-h/sticker-CensorshipA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RjkOT5QCi6I/AAAAAAAAA64/Tqv-QqS7o_g/s400/sticker-CensorshipA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060091391275862946" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span> <p class="MsoNormal"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία <span style=""> </span>συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης.</span></b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" > Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα “μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >PalTalk</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >, ένα </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >chat</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >room</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >που αν και η έδρα του είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Μια μέρα που έχετε μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >chat</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >room</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ να σου απαγγελθούν κατηγορίες.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >email</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >σου και ειδησεογραφικά </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >sites</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >CD</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >και ένα βιβλίο που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Αν σε έλεγαν </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Truong</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Quoc</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Tuan</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" > και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα. <o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Τις παραμονές της 15^ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, σε συνάντηση του προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις. Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >email</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >από τον προσωπικό σου </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >yahoo</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >website</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >, το Δημοκρατικό Φόρουμ. Το </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >email</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >websites</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" > του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα στη χώρα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Yahoo</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία από την οποία στάλθηκε το επίμαχο </span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >email</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Αν το όνομά σου ήταν </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Shi</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Tao</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" > και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε 10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Truong</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Quoc</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Tuan</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" > και τον </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Shi</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" > </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" >Tao</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >. </span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;">Μπορείς!</span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Μπες στο </span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" ><a href="http://www.amnesty.org.gr/">www<span style="" lang="EL">.</span>amnesty<span style="" lang="EL">.</span>org<span style="" lang="EL">.</span>gr</a></span></b><b style=""><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" > και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!<o:p></o:p></span></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-8229381500362181729?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-74554960568079688382007-04-26T20:22:00.000+03:002007-04-26T20:51:11.140+03:00Ο φίλος μου ο <a href="http://lapouda.blogspot.com/">Κώστας</a>, ο βιντεοψαράς, ο τσίφτης, ο καραμπουζουκλής, εκείνος που είχε διαπράξει το βιντεοψάρεμα της <a href="http://anarrima.blogspot.com/2007/02/blog-post_10.html">Νόρας</a>, μου έστειλε προχτές ένα βίντεο με γάτες που λαλάνε! <br /><br />Και επειδή είμαστε καλά παιδιά και πρέπει να κάνουμε και την καλή μας πράξη, όχι μόνο θα περάσουμε την γιαγιάκα στο απέναντι πεζοδρόμιο, αλλά σας βάζουμε και αυτό το βίντεο για να χτίσετε καλούς κοιλιακούς!<br /><br />Άντε, γιατί παρασοβαρέψαμε και δεν κάνει...<br /><br /><center><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XhgVIbO83o4"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XhgVIbO83o4" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-7455496056807968838?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-26039887163160692992007-04-19T19:57:00.000+03:002007-04-19T22:17:46.008+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9YuomlMI/AAAAAAAAA5k/AuudbSVIdLw/s1600-h/11.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9YuomlMI/AAAAAAAAA5k/AuudbSVIdLw/s200/11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055217339279512770" border="0" /></a>Πριν λίγο καιρό που γιορτάστηκε η επέτειος του τρίτου χρόνου διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, έμεινα έκπληκτη από την σχεδόν χαιρέκακη διάθεση στα πρόσωπα των μελών της και ειδικά των μελών της κυβέρνησης, που έβγαιναν στην τηλεόραση για να δεχθούν τα "χρόνια πολλά".<br />Όσοι δεν είχαν χαραγμένο στο πρόσωπό τους το χαμόγελο του Δρακουμέλ (θα φάω στρουμφάκια σήμερα) , είχαν την έκπληξη του στρουμφακίου, που γλύτωσε από τα νύχια του Δρακούμελ.<br /><br />Στην προσπάθειά μου να κατανοήσω τόσο τον εορτασμό της επετείου (δεν το είχα ξαναδεί αυτό το πράγμα) όσο και τα χαμόγελα χαιρεκακίας ή έκπληξης, κατέληξα στο ταπεινό συμπέρασμα ότι γιορτάζαμε το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία ΚΑΤΑΦΕΡΕ να παραμείνει και για τρίτο χρόνο κυβέρνηση και ότι δεν χρειάστηκε να κάνει πρόωρες εκλογές.<br />Και ουχί την ημερομηνία εγκαθίδρυσής της στο Μαξίμου.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9YuomlNI/AAAAAAAAA5s/CDPBXkk3K5g/s1600-h/22.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9YuomlNI/AAAAAAAAA5s/CDPBXkk3K5g/s200/22.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055217339279512786" border="0" /></a>Δεν θα επιχειρήσω καμία πολιτική ανάλυση, αυτό το κάνουν άνθρωποι που είναι η δουλειά τους και όχι η δική μου.<br />Απλώς, έχω εντυπωσιαστεί τρομερά με όσα συμβαίνουν και μπορώ να πω ότι έχω ξεπεράσει το στάδιο της οργής και του θυμού και, κάθε φορά που ακούω για σκάνδαλο, γελάω. Μέχρι δακρύων.<br /><br />Αν ήμουν κομματικό μέλος στην Νέα Δημοκρατία ή έστω, αν την ψήφιζα, αυτή την στιγμή ο θυμός δεν θα μου είχε περάσει καθόλου. Διότι, δεν θα μπορούσα να καταλάβω -δύο φορές παραπάνω απ' όσο μπορώ τώρα- πως είναι δυνατόν να έχει προδώσει ένα κόμμα τόσο αισχρά και ξεδιάντροπα όσους το εμπιστεύτηκαν και το ψήφισαν και ακόμα χειρότερα, αυτούς που δούλεψαν -από την βάση του κόμματος- για να κάτσει στην εξουσία.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9Y-omlOI/AAAAAAAAA50/CSvM_DfmJeo/s1600-h/33.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9Y-omlOI/AAAAAAAAA50/CSvM_DfmJeo/s200/33.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055217343574480098" border="0" /></a>Έχουν ξεσπάσει τόσα σκάνδαλα, έχουν αποδειχθεί τόσο ανίκανοι οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης να αντιμετωπίσουν τις όποιες κρίσεις έπεσαν στο κεφάλι τους, έχουν αποτύχει να εκπληρώσουν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις, που η παραίτηση κάποιου υπεύθυνου ή κάποιου υπουργού να φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας.<br /><br />Διάβαζα ότι η λύση που έχει ο κ. Καραμανλής αυτήν την στιγμή -προκειμένου να μην γίνει παραπάνω ρόμπα- είναι να κάνει ανασχηματισμό στην κυβέρνηση, προκειμένου να μην υπάρξουν παραιτήσεις.<br />Συγγνώμη, κύριοι, αλλά εμένα αυτό δεν μου κάνει και δεν μου φτάνει.<br />Γιατί, πολύ απλά μας δείχνετε περίτρανα -και δεν είναι η πρώτη φορά- ότι μας έχετε όλους γραμμένους εκεί που δεν πιάνει μελάνι, τόσο αυτούς δεν σας ψηφίσαμε όσο και αυτούς που σας ψήφισαν.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9Y-omlPI/AAAAAAAAA58/IJs9p48nQEI/s1600-h/44.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9Y-omlPI/AAAAAAAAA58/IJs9p48nQEI/s200/44.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055217343574480114" border="0" /></a>Κύριοι της κυβέρνησης, δίνετε την εντύπωση του βουλιμικού που τον έδεσαν σε μια καρέκλα για 11 χρόνια και μόλις τον έλυσαν δεν ξέρει από πιο βουνό φαγητού να φάει πρώτα. Αν ο μπουφές με τα φαγητά του λουκούλλειου γεύματος ήταν δικός σας και είχατε πληρώσει εσείς, κανέναν πρόβλημα.<br />Δεν πάτε να σκάσετε από το φαγητό; Χεστήκαμαν!<br /><br />Μόνο που...<br />Ο μπουφές δεν είναι δικός σας. Ο μπουφές είναι όλων μας και πολύ απλά εσείς θα έπρεπε να παίζετε τους προμηθευτές, τους σεφ και τα γκαρσόνια σ' αυτήν την παράσταση και όχι τους συνδαιτημόνες.<br />Θα έπρεπε να φροντίζετε τον μπουφέ και να φροντίζετε να υπάρχει ίσο και ίδιο φαγητό για όλους.<br />Σόρυ. Αποτύχατε. Ο μπουφές αδειάζει και το κακό είναι ότι αυτοί που θα κληθούν να τον ξαναγεμίσουν, θα είμαστε εμείς.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9Y-omlQI/AAAAAAAAA6E/LmYWNAoJeUs/s1600-h/55.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9Y-omlQI/AAAAAAAAA6E/LmYWNAoJeUs/s200/55.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055217343574480130" border="0" /></a>Μου κάνει επίσης εντύπωση η απάθεια του κόσμου.<br />Θυμάμαι ότι, επί ΠΑΣΟΚ, όλοι ουρλιάζανε ή γκρινιάζανε για τα ανομολόγητα [απλά και δομημένα] και δεν λέω, όσοι ουρλιάζανε καλά κάνανε.<br />Αλλά, τώρα τι; Άκρα του τάφου η σιωπή...<br />Τι συμβαίνει και ο κ. Καραμανλής είναι ο δημοφιλέστερος και ο καταλληλότερος ως πρωθυπουργός;<br />Μήπως, επειδή δεν έχει βρεθεί κάποιος που να του παίξει βρώμικη αντιπολίτευση;<br />Μήπως, επειδή δεν έχει βρεθεί κάποιος "δημοφιλέστερος" από εκείνον;<br />Και αν ναι, γιατί θα πρέπει να υπάρχουν τα παραπάνω για να κριθεί ως ακατάλληλος;<br />Δεν αρκεί το "έργο" του για να κριθεί;<br />Ή μήπως, το προεδρικό διάταγμα Παυλόπουλου -περί αορίστου χρόνου συμβάσεων- ήταν αρκετό και για ψήφους, για "δημοφιλία" και για καταλληλότητα;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9duomlRI/AAAAAAAAA6M/iZgPpqwJxUg/s1600-h/66.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie9duomlRI/AAAAAAAAA6M/iZgPpqwJxUg/s200/66.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055217425178858770" border="0" /></a>Από την άλλη, λέω να κρίνω με τις καλύτερες των προθέσεων και να υποθέσω ότι τόσο ο πρωθυπουργός όσο και οι υπουργοί του, αλλά και τα υπόλοιπα υπουργικά και κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, είναι στις θέσεις που είναι για να κάνουν το καλύτερο δυνατόν ώστε να κρατηθεί ο μπουφές γεμάτος και για να φάμε όλοι ίσα. Και όχι για να φάνε εκείνοι.<br />Λυπάμαι, αλλά και σ' αυτήν την εξίσωση μου βγαίνουν λάθη.<br />Γιατί, κ. πρωθυπουργέ και κ. υπουργοί, τα έχετε κάνει τόσο σκατά, που με τέτοιο ρεζίλεμα κανείς άνθρωπος με σώας τας φρένας δεν θα καθόταν στιγμή στην καρέκλα του, αλλά θα δήλωνε παραίτηση. Τουλάχιστον, θα έφευγε με το κεφάλι ψηλά.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie_teomlSI/AAAAAAAAA6U/VdOPvpd1MbI/s1600-h/77.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rie_teomlSI/AAAAAAAAA6U/VdOPvpd1MbI/s200/77.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055219894785053986" border="0" /></a>Υ.Γ. Στο λύκειο είχαμε μία καθηγήτρια, η οποία κάθε φορά που μίλαγε κάποιος, γύρναγε και την έλεγε τον διπλανό του που άκουγε.<br />Στις διαμαρτυρίες του διπλανού, του απαντούσε ότι<br />"δεν φταίει μόνο ο φίλος σου που θέλει να σου μιλήσει, αλλά και εσύ που τον ακούς και δεν του λες να βγάλει τον σκασμό. Φταίτε, λοιπόν, και οι δύο.<br />Τόσο ο φίλος σου που δεν σε σκέφτεται ότι θα σου ρίξω εσένα την κατσάδα, όσο και εσύ που το ανέχεσαι".<br />Μπορεί να μην το είχαμε σκεφτεί ποτέ έτσι, μπορεί να χρειαστήκαμε δύο μήνες ήρεμης, αλλά αυστηρής κριτικής και συζήτησης για αυτό το θέμα, αλλά έκανε ό,τι μπορούσε για να μας βγάλει στην κοινωνία με τσίπα.<br />Τι να κάνουμε. Δεν είχαμε όλοι τους ίδιους δασκάλους...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-2603988716316069299?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-11434364428897521382007-04-13T22:05:00.000+03:002007-04-13T23:44:01.607+03:00Λοιπόν, θα σας τα πω ψιθυριστά, γιατί μας ακούει...<br />Ποιος;<br />Ο υπολογιστής μου...<br />Απέκτησε προσωπικότητα και μου την λέει...<br />Ή, μάλλον, περνάει φάση...<br /><br />(save)<br /><br />Την προηγούμενη εβδομάδα έκανε μία επανεκκίνηση, μόνος του...<br />Είπα, δεν είναι τίποτα, θα περάσει, αλλά ας του κάνω καμιά συντήρηση καλού-κακού...<br />Και αυτήν την εβδομάδα κάνει επανεκκίνησείς με προοδευτικό ρυθμό...<br />Την Τρίτη δύο φορές. Την Τετάρτη τέσσερις. Χτες πέντε! Εκεί που απαντούσα στα σχόλια του προηγούμενου ποστ, είπα να αλλάξω playlist στο winamp και πάρε μια επανεκκίνηση, μάγκα μου, να μάθεις να φέρεσαι. Πάνε τα σχόλια, πάει και ο Moby...<br /><br />(save)<br /><br />Τα φτύνει σε διαφορετικά σημεία, ποτέ στο ίδιο. Μου παίζει κρυφτό και μου την έχει δώσει! Μπορεί να κάνει επανεκκίνηση άμα ανοίξω ή κλείσω το word, έναν οποιονδήποτε φάκελο, τον Firefox, όταν γράφω e-mail (παιδιά, σόρυ, αλλά για αυτό δεν έχω απαντήσει), όποτε του την βαρέσει...<br /><br />(save)<br /><br />Aggelos-x-aggelos, Λίτσα, Stavros Katsaris, Synas, Mickey, An-Lu, Debby, Finteias, Aphrodite, Dormammu, sofi-k, Ρενάτα, Mogwai, Vatraxokoritso, συγγνώμη, ρε παίδες, αλλά τα νεύρα μου έχουν γίνει κρόσσια με το κολωμηχάνη... (σσσστ, μην ακούς εσύ, δούλευε, δούλευε, ΜΗ!!!) ...με τον καιρό, θέλω να πω...ζέστη, έπιασε ε;;;<br /><br />(Ας κάνουμε άλλο ένα save, μην τυχόν και με άκουσε...)<br /><br />Σας ευχαριστώ που περάσατε από το κονάκι μου και χρόνια πολλά και σε σας, αν και του υπολογιστή δεν προβλέπονται να είναι και τόσο πολλά, και ελπίζω να έφτασε μέχρι τα ρουθούνια σας το μεθυστικό άρωμα της πασχαλίτσας μου, παρόλο που το παλιομηχάνημα σε λίγο δεν θα βλέπει πασχαλίτσες, αλλά τα θυμαράκια (save) ανάποδα (ξανάsave), και εύχομαι ότι περάσατε πολύ πολύ όμορφα το Πάσχα, αν και το παλιόπραγμα δεν το βλέπω να ανασταίνεται χωρίς σταύρωμα (ξανάματαsave). <br /><br />Συντήρηση του έκανα, όλα καλά μέχρι που έτρεξα το Ad-Aware και όταν σκανάρει ένα συγκεκριμένο σημείο, μαντέψτε τί κάνει...<br />ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ!<br />Οπότε, με βλέπω να αρχίζω το back-up, το οποίο έχω αμελήσει πολύ καιρό, και τίίίί θα κάνω;<br />Format και ΕΠΑΝΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ....<br />Πως το λέει η παροιμία;<br />Άλλη δουλειά δεν είχε ο διάολος, πηδούσε τα παιδιά του...<br /><br />(save)<br /><br />Και κλείνοντας την γκρίνια έχω να ανακοινώσω ένα ελάττωμά μου<br />(και να γκρινιάξω και άλλο):<br />Σιχαίνομαι τον οδοντίατρο. Δηλαδή, όχι τον ίδιο, μια χαρά άνθρωπος είναι, αλλά την δουλειά του...<br />Και την Δευτέρα το πρωί έχω ραντεβού...<br />Και θα έχει τροχό...<br />Τον σιχαίνομαι τον τροχό...<br />Και μετά, έχει εξαγωγή και στους ΔΥΟ κλειστούς κάτω φρονημήτες.<br />Δηλαδή, εγχειρησούλα...<br />Σιχαίνομαι την νάρκωση...<br />Δεν θέλω, δεν θέλω, δεν θέλω...<br />Δεν θέλω να πάω στον οδοντίατρο...<br /><br />(save)<br /><br />Γκρίνια over, Artanis out.<br />Σόρυ, που σας έπρηξα...<br /><br /><span style="font-size:85%;">Δεν θέλω να πάω στον οδοντίατρο...</span><br /><br />(save)<br /><br />Πάω να αρχίσω το back up...<br /><br />(ξαναματαπάλιsave)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-1143436442889752138?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-75684933249317234242007-04-06T15:37:00.000+03:002007-04-06T16:08:14.933+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhY_UwlsCkI/AAAAAAAAA40/-JtVbCnWcCY/s1600-h/Pas1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhY_UwlsCkI/AAAAAAAAA40/-JtVbCnWcCY/s200/Pas1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5050293658015500866" border="0" /></a>Το πρωί βγήκα στο μπαλκόνι να ακούσω την υπέροχη ησυχία που έχει από χτες. Περνάνε ελάχιστα αυτοκίνητα και το κέντρο είναι ακριβώς όπως το λατρεύω: ΑΔΕΙΟ! Στο κρυφτό του ήλιου με τα σύννεφα, τα λουλούδια έλαμπαν για λίγο και ηρεμούσαν και μετά χόρευαν με το ρυθμό που έφερνε το αεράκι και μελαγχολούσαν... Τράβηξα φωτογραφίες την πασχαλιά μας -τι να κάνει η δύστυχη, μόνο μια φορά το χρόνο έχει την ευκαιρία να κάνει το μοντέλο- και σας στις στέλνω με πολύ αγάπη.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZChAlsClI/AAAAAAAAA48/hUF13sk2wlo/s1600-h/Pas2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZChAlsClI/AAAAAAAAA48/hUF13sk2wlo/s400/Pas2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5050297167003781714" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZD0AlsCoI/AAAAAAAAA5U/g4POMx8ba-E/s1600-h/Pas4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZD0AlsCoI/AAAAAAAAA5U/g4POMx8ba-E/s400/Pas4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5050298592932924034" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZDjQlsCnI/AAAAAAAAA5M/Gg2zC5OwMrQ/s1600-h/Pas3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZDjQlsCnI/AAAAAAAAA5M/Gg2zC5OwMrQ/s400/Pas3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5050298305170115186" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZEAglsCpI/AAAAAAAAA5c/_VdWQ5FixYM/s1600-h/Pas5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhZEAglsCpI/AAAAAAAAA5c/_VdWQ5FixYM/s200/Pas5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5050298807681288850" border="0" /></a><br />Κάντε κλικ πάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε στο κανονικό τους μέγεθος. <br />Καλό ταξίδι σε όσους φεύγουν και σε εμάς που μένουμε στην πόλη (μην ανησυχείτε, θα την προσέχουμε) καλή μας απόλαυση! <br />Να περάσετε ένα πολύ πολύ όμορφο τριήμερο!!!<br />Φιλάκια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-7568493324931723424?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-52243991077451154772007-04-05T00:58:00.000+03:002007-04-05T10:24:06.007+03:00Εδώ και κάποιες μέρες, ψάχνω να βρω το υπόλοιπο του σκυλιού μου.<br />Μην ανησυχείτε, η μικρή μου είναι καλά, υγιής, γερή, ντούρασελ,<br />δεν καταλαβαίνει τίποτα.<br /><br />Αλλά...είναι...η μισή...<br /><span style="font-size:130%;">Που είναι η υπόλοιπη, οέο;</span><br /><br /><br /><center>Όταν την πήγα στην κτηνίατρο ήταν έτσι:<br /><span style="font-size:85%;">(η φωτογραφία τραβήχτηκε την παραμονή της επίσκεψης)</span></center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhQfuQlsChI/AAAAAAAAA4c/P1YkhAmr0tc/s1600-h/2741.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhQfuQlsChI/AAAAAAAAA4c/P1YkhAmr0tc/s400/2741.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5049695961776654866" border="0" /></a><br /><br /><center>Και, όταν πήγα να την πάρω από την κτηνίατρο,<br />ΠΑΡΕΛΑΒΑ ΤΟΥΤΟ!!!<br /><span style="font-size:85%;">(την φωτογράφησα, γιατί ήθελα να σιγουρευτώ<br />ότι αυτό που βλέπω, είναι και η πραγματικότητα...)</span><br /></center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhQgEQlsCjI/AAAAAAAAA4s/_8R4hIetr1w/s1600-h/2761.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RhQgEQlsCjI/AAAAAAAAA4s/_8R4hIetr1w/s320/2761.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5049696339733776946" border="0" /></a><br /><center><br /><span style="font-size:180%;">ΜΑ ΤΟΝ ΤΟΥΤΑΤΗ<br />ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΠΕΛΕΝΟ!!!</span><br /><br /><br />Παρακαλώ πολύ,<br />όποιος γνωρίζει κάτι για το υπόλοιπο του σκυλιού μου,<br />να μου το φέρει πίσω, γιατί μου λείπει και της λείπει .<br /><br /><u style="font-weight: bold;">Δίνεται αμοιβή:</u><br />Ό,τι βρείτε θα σας το φτιάξω μαξιλάρι<br />και θα το πάρετε σπίτι.<br /><br />Ευχαριστώ!<br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-5224399107745115477?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-70621286630193949322007-04-01T19:40:00.000+03:002007-04-02T00:09:33.324+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rg_g03o5VpI/AAAAAAAAA4U/MzoekQmFvj4/s1600-h/021704headache1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rg_g03o5VpI/AAAAAAAAA4U/MzoekQmFvj4/s200/021704headache1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048500906198914706" border="0" /></a>Τι πρέπει να κάνει ένας blogger, όταν σηκώνεται το πρωί, με την σούπερ διάθεση ότι θα γράψει καινούριο ποστ, θα βάλει καμιά σκούπα στο σπίτι και θα δει τις αγαπημένες του σειρές και από τον πρώτο καφέ σπάνε τα τηλέφωνα, γίνονται τρεις μλακίες στην σειρά, πρέπει να λύσει αυτές τις τρεις και άλλες τόσες -από το τηλέφωνο πάντα-, να κάνει γούτσου-γούτσου τους μισούς του φίλους, να μην προλάβει να φτιάξει τον δεύτερο καφέ, να αρχίσει κάποια στιγμή και το παιδικό πάρτυ των από πάνω, όταν τελείωσαν τα τηλέφωνα, να αρχίσει να googlάρει για να βρει τις πληροφορίες για το ποστ, έχει αρχίσει και καταπίνει τον δεύτερο καφέ και καπνίζει με την ησυχία του το τσιγαράκι του, όταν εκεί που είπε ότι ηρέμησε,<br /><center><span style="font-size:130%;">έρχεται μία βαρβάτη ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ;;;</span></center><br /><br />Μόλις σηκώθηκα από τον πρώτο γύρο του ματς με τον κωλοπόνο, να βάλω κάτι στο στόμα μου, να σας γκρινιάξω, το πάρτι μόλις τελείωσε και πάω για τον δεύτερο γύρο.<br /><br />Υ.Γ. Μόλις έκλεισα τον νέο γύρο τηλεφώνων, όπου με παίρνει η γιαγιά μου και μου λέει ότι το σπίτι της γεμίζει νερά από το διπλανό διαμέρισμα, το οποίο είναι ακατοίκητο και δεν ξέρει τι να κάνει, σφουγγαρίζει όλη μέρα και την έχει πιάσει δύσπνοια. Την κλείνω και παίρνω ατάκα την μάνα μου, μιας και είναι 3 δρόμους απόσταση να πάει να την βοηθήσει και εκείνη μου λέει ότι δεν μπορεί, γιατί έχει την μέση της, της κλείνω το τηλέφωνο στα μούτρα:<br />"θα πάω εγώ αλλά πεθαίνω από τον πόνο" και παίρνω την γιαγιά και της λέω "έρχομαι" και εκεί που πάω να της το κλείσω και κείνης στα μούτρα, μου λέει "άντε, ψυχή μου, και του χρόνου! Πλάκα σου κάναμε!" Ταυτόχρονα, να χτυπάει η μάνα μου στο κινητό (μετά μου είπε ότι φώναζε μέσα στο σπίτι "όχι γμτ., μλακία έγινε!"), μέσα στα γέλια μου σηκώνω την μάνα μου, σοβαρεύω και αρχίζω να της φωνάζω "Φεύγω, φεύγω, να πάρω ταξί, πάω στην γιαγιά, πήρα και την αστυνομία για να ανοίξει το δίπλα σπίτι!"<br />Με την μάνα μου να ουρλιάζει "Πλάκα κάναμε, παιδί μου, είναι Πρωταπριλιά..."με πιάσανε απίστευτα γέλια και μετά το κατάλαβε και εκείνη ότι της έκανα πλάκα και ο cyrus τώρα ψάχνει τα τηλέφωνα για τους κύριους με τις άσπρες μπλούζες...<br /><br />Υ.Γ.2 Η φωτογραφία είναι από <a href="http://www.sketchblogs.com/sketchblog/">εδώ</a>.<br /><br />Υ.Γ.3 Δεν μπορώ άλλο, πάω να ξαναξαπλώσω, με πεθάνανε οι κάριες....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-7062128663019394932?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-35845522437101569712007-03-28T03:32:00.000+03:002007-03-30T00:07:45.976+03:00μεταξύ εμένα και του <a href="http://gravityandthewind.blogspot.com/">cyrusgeo</a>...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX87YWzVI/AAAAAAAAA3I/kB3wEVf5kAs/s1600-h/1.1.2005a.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX87YWzVI/AAAAAAAAA3I/kB3wEVf5kAs/s200/1.1.2005a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046731930433146194" border="0" /></a>- Καλή μου, πότε θα φτιάξεις blog;<br />- Δεν ξέρω, ρε cyrus, άσε με τώρα, βαριέμαι.<br />Προτιμώ να διαβάζω εσένα.<br />- Ναι, αλλά θέλω και να μου γράφεις.<br />- Καλά, άλλη ώρα...<br />- Διάβασες τι έγραψα;<br />- Ναι, μωρό μου, ήταν τέλειο.<br />- Φτιάξε απλώς ένα ψευδώνυμο και έλα να παίξουμεεε...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9LYWzWI/AAAAAAAAA3Q/Tl72_1L8Gl4/s1600-h/1.1.2005b.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9LYWzWI/AAAAAAAAA3Q/Tl72_1L8Gl4/s200/1.1.2005b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046731934728113506" border="0" /></a>- Cyrus, έφιαξα blog και ξέχασα τους κωδικούς!!!<br />- Φτιάξε άλλο. Άντε! Μπες!<br />- Έχω ξεμείνει από ψευδώνυμα, γαμώτο...<br />- Έλα, ρε μωρό μου, βρες κάτι να τελειώνουμε!<br />Φτιάξε το blog και γράψε και post!<br />- Ααα, δεν μπορώ να γράψω, μόνο για σχόλια θα το έχω.<br />Άσε, νυστάζω, θα το φτιάξω άλλη μέρα...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9bYWzXI/AAAAAAAAA3Y/QSYx6mMEo3k/s1600-h/1.1.2005c.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9bYWzXI/AAAAAAAAA3Y/QSYx6mMEo3k/s200/1.1.2005c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046731939023080818" border="0" /></a>- Σήκω από την τηλεόραση ΤΩΡΑ και έλα μαζί μου!<br />- Cyrus, με τρομάζεις...<br />- Κάτσε! Λέγε ψευδώνυμο!<br />- Δεν το βάζεις κάτω,ε;<br />- Όχι! ΚΑΙ θα γράφεις ΚΑΙ θα σχολιάζεις!<br />- Μα αφού σου τα λέω, γιατί να στα γράφω;;;<br />- ........<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9bYWzYI/AAAAAAAAA3g/-DaJhaLFyow/s1600-h/1.1.2005d.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9bYWzYI/AAAAAAAAA3g/-DaJhaLFyow/s200/1.1.2005d.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046731939023080834" border="0" /></a>- <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Όνομα του blog; </span>(τα 'χει πάρει)<br />- <span style="font-size:85%;">Anarrima...</span> (με μπλαζέ ύφος)<br />- <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Ψευδώνυμο;</span><br />- <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Μην μου φωνάζεις!</span> <span style="font-size:85%;">Artanis</span> (ξανά μπλαζέ)<br />Και τι θα έχω για εικονίτσα εκεί δεξιά;<br />- Γλυκάθηκες, ε; Θες να βάλεις τα <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/artanis01.jpg">προβατάκια</a>;<br />- Το φωτιστικό του σαλονιού;;;; ΝΙΙΙ!<br />- Δώσ' μου φιλί!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9rYWzZI/AAAAAAAAA3o/5QShC331egQ/s1600-h/1.1.2005e.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmX9rYWzZI/AAAAAAAAA3o/5QShC331egQ/s200/1.1.2005e.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046731943318048146" border="0" /></a> Και έδωσα φιλί και πήρα φιλί.<br />Και μετά μπήκα και έγραψα και διάβασα και γέλασα, έκλαψα, πόνεσα, χάρηκα, θύμωσα, τρόμαξα, ηρέμησα, έδωσα το χέρι μου, κάποιος μου έδωσε το δικό του, αγάπησα, μίσησα, σκέφτηκα, αποφάσισα, έπαιξα, λέξεις, γράμματα, εκπλήξεις, σύμβολα, παιδεύτηκα, γνώρισα, με γνωρίσατε, έκρινα, με κρίνατε, δέχτηκα, με δεχτήκατε, φωνές, χαρακτήρες, περσόνες, σώψυχα, αποκαλύψεις, μυστικά, αλήθειες, ξεσπάσματα, ενώσεις, διαφωνίες, συμφωνίες.<br />Μια τεράστια σκηνή θεάτρου, με ηθοποιούς εμάς και ο καθένας έχει διαλέξει τον ρόλο του.<br />Χωρίς σκηνοθέτη, χωρίς σενάριο, μόνο αυτοσχεδιασμό και όπου μας βγάλει.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmYF7YWzaI/AAAAAAAAA3w/F_t98IfvEGY/s1600-h/1.1.2005f.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgmYF7YWzaI/AAAAAAAAA3w/F_t98IfvEGY/s200/1.1.2005f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046732085051968930" border="0" /></a> Πριν τέσσερις μέρες έκλεισα έναν χρόνο στο blog Anarrima, ως Artanis, όπου συμπεριφέρομαι ακριβώς όπως στην πραγματική ζωή. Ασταθής, ασυνεπής, χωρίς θέμα, ό,τι πιάσει το μάτι και το αυτί, ντροπαλή, σκέφτομαι τρεις φορές τι θα γράψω, μην τυχόν και με πιάσουν μαλάκα (έτσι και όταν μιλάω), αλλά όταν θα πω την κοτσάνα μου, είναι Η σούπερ κοτσάνα, βαριέμαι εύκολα, οπότε αλλάζω συνέχεια το σπίτι μου, τo ίδιο και το blog -ανάλογα με τα κέφια της εποχής-, ανοίγομαι πολύ πολύ δύσκολα, αλλά -από άμυνα- μπορώ να μιλήσω για τα πάντα, με τρελαίνουν τα χρώματα, ζηλεύω ό,τι δεν είμαι και με κάνει τρελά περήφανη κάποιος άγνωστος που πετυχαίνει κάτι και ο κόσμος του είναι ένα ουράνιο τόξο από την χαρά του.<br />Δεν γουστάρω την λύπη, θέλω να την πάρω όλη στους ώμους μου και να την πετάξω στην άβυσσο, για να μην την νιώθει κανείς, κανείς, κανείς.<br />Πιστεύω ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και κανείς κερατάς δεν θα μου πει το αντίθετο.<br />Είμαι τόσο σκληρή και απότομη, που όταν δεν καταφέρνω να το κρύψω, οι φίλοι μου με φωνάζουν "bitch", και αμέσως, γυρνάω και δαγκώνω τον εαυτό μου για να σταματήσω να δαγκώνω τους άλλους.<br />Αυτή είναι η Artanis. Και πολλά άλλα.<br /><br />Πέρσι, τέτοιο καιρό, ήμουν στην φάση που ξεπερνούσα την κατάθλιψη, την απογοήτευση, την απελπισία, έχτιζα από την αρχή την ζωή μου, που σε κάποιο κρίσιμο σταυροδρόμι πήρα την λάθος απόφαση και κατέληξε σε Βατερλώ, πέρσι, τέτοιο καιρό, είχα δεν είχα κάποιους μήνες που άρχιζα πάλι από την αρχή, βήμα βήμα, ανάσα την ανάσα, και μαλάκωνα και ένιωθα και μπορούσα να πω τι ένιωθα και πέρσι τέτοιο καιρό άρχισα να σας γνωρίζω. Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο με βοηθήσατε να πάρω μπρος, να χώσω γκάζια και να πω στον εαυτό μου ότι "τελικά, δεν χάθηκαν όλα...".<br /><br />Ήταν και είναι τιμή μου που σας γνώρισα και σας μαθαίνω.<br />Ήταν και είναι τιμή μου να είμαι σε μία κοινωνία από μπλόγκερς<br />και ταυτόχρονα, να είμαι μόνη μου, στον δικό μου χώρο.<br /><br />Μωρό μου, σ' ευχαριστώ που με σήκωσες από την τηλεόραση εκείνην την μέρα.<br />Σ' αγαπάω...<br /><br /><br /><center><span style="color: rgb(102, 0, 0);">UPDATE </span><br />Ο φίλτατος κ.Π πέρασε για τις ευχές του<br />και μας έφερε για δώρο δύο πιγκουίνους!<br />(Μόνο που ξέχασε τα εισιτήρια για την κρουαζιέρα!!!)</center><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgwZqXo5VnI/AAAAAAAAA4A/Fo0SJffIJr0/s1600-h/PenguinsSwimming.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgwZqXo5VnI/AAAAAAAAA4A/Fo0SJffIJr0/s400/PenguinsSwimming.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047437498066228850" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-3584552243710156971?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com49tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-85617718107278062822007-03-23T21:55:00.000+02:002007-03-24T02:06:49.356+02:00<center>Πως το έλεγε η Κοκκινοσκουφίτσα;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">"Περπατώ, περπατώ μέσ' στο δάάάσος,</span><br /><span style="font-weight: bold;">όταν ο Λιάάκος δεεεν είναι 'δώ!"</span></center><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s1600-h/rssprisoners4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s200/rssprisoners4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045257425210755554" border="0" /></a>Επιτέλους! <a href="http://blogme.gr/wordpress/?p=28">Μάθαμε</a> πότε θα γίνει η δίκη για την υπόθεση του Blogme.gr:<br />Στις 21 Ιουνίου 2007, στις 9 π.μ., στο Α΄ Τριμελές Πλημ/κείο στην Σχ.Ευελπίδων, στο κτίριο 9.<br />Και, όπως είχαμε πει και τον <a href="http://anarrima.blogspot.com/2006/11/blog-post.html">Νοέμβριο</a>, θα είμαστε εκεί για να συμπαράσταθούμε στον Αντώνη Τσιπρόπουλο.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s1600-h/rssprisoners4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s200/rssprisoners4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045257425210755554" border="0" /></a>Ο Α. Τσιπρόπουλος έγραψε στο <a href="http://www.blogme.gr/wordpress/">blog</a> του αυτό που όλοι ξέραμε, αλλά δεν θέλαμε να το πούμε.<br /><br />Ότι ο λόγος για τον οποίο του έκαναν μήνυση, είναι γιατί (αντιγράφω από το ποστ του):<br /><br /><span style="font-style: italic;">1) "Κατόπιν έρευνας της εισαγγελίας, γίνεται λόγος για συσχετισμό του προσώπου μου,με τον άγνωστο προς εμένα ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας funel.blogspot.com"</span><br />και<br /><span style="font-style: italic;">2) "Μεγάλη διάσταση στο κατηγορητήριο λαμβάνει η “εγκληματική ενέργεια μου” για τον σύνδεσμο που υπήρχε προς την ιστοσελίδα http://funel.blogspot.com, κάτι που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού ως γνωστόν το linking δεν απαγορεύεται πουθενά από το νόμο στις ελεύθερες χώρες."</span><br /><br />(Αυτό το <span style="font-style: italic;">“εγκληματική ενέργεια μου” </span>κάτι μου έκανε...)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s1600-h/rssprisoners4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s200/rssprisoners4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045257425210755554" border="0" /></a>Το θέμα είναι ότι ο Α. Τσιπρόπουλος δεν αναφέρεται -για δικούς του λόγους, απόλυτα σεβαστούς- στο πρόσωπο, το οποίο του έκανε την μήνυση.<br />Δια της αφαιρετικής μεθόδου, λαμβάνοντας υπ' όψιν την τρομακτική ποικιλία θεμάτων με την οποία καταπιάνεται το blog <a href="http://funel.blogspot.com/">"funEL βαρύ πακέτο"</a>, καταλήγουμε σε ποικίλα συμπεράσματα, δηλαδή, το εξής ένα:<br /><br />Το blog <a href="http://funel.blogspot.com/">"funEL βαρύ πακέτο"</a> <b>ΣΑΤΙΡΙΖΕΙ</b> την μοναδική ποικιλομορφία (στον πλανήτη μας, αλλά και στον αρχαίο μας πλανήτη, τον Άρη) του μοναδικού μας εθνικο-σαβουροπακέτο-για-τα-μπάζα-και-τα-γκάζια <a href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/5/5d/Liakopoulos_dimosthenis.jpg">τηλεπροφήτη</a> μας.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s1600-h/rssprisoners4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s200/rssprisoners4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045257425210755554" border="0" /></a><br />Άρα καταλήγουμε στο επόμενο συμπέρασμα που είναι:<br /><br /><ul><li>Ο κ. Λιάκο έχει περίπου δύο μήνες για να πάρει πίσω την μήνυση (αν μπορεί, γιατί δεν ξέρω απ' αυτά τα θέματα, πείτε μου).</li><li>Να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τον κ. Τσιπρόπουλο.</li><li>Να υποσχεθεί, με το χέρι στην καρδιά, ότι δεν θα ξανακάνει τέτοιες βλακείες.</li><li>Να ευχαριστήσει το blog <a href="http://funel.blogspot.com/">"funEL βαρύ πακέτο"</a> για την τρομερή διαφήμιση που του έχει κάνει. Εξαιτίας της σάτιρας του τάγματος, πολλοί συνάνθρωποι άνοιξαν την τηλεόρασή τους και έψαξαν για την "αλήθεια".</li></ul><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s1600-h/rssprisoners4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RgRa5bYWyeI/AAAAAAAAAvs/oiTB-t_hxCw/s200/rssprisoners4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045257425210755554" border="0" /></a>Το τελικό συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι όχι μόνο απειλείται η ίδια η λειτουργία του ίντερνετ στην Ελλάδα, όχι μόνο ταλαιπωρήθηκε ένας άνθρωπος που προσέφερε στο ελληνικό ίντερνετ, όχι μόνο απειλείται η ελευθερία του λόγου, αλλά απειλείται και η ελευθερία της τέχνης, ακόμα και αν δεν είναι του γούστου μας.<br /><br />Γιατί, ναι, θα συμπαρασταθούμε στον Α. Τσιπρόπουλο, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και για αυτό που αντιπροσώπευει στο ίντερνετ και για το οποίο διώχθηκε, ναι, θα απαιτήσουμε οι κύριοι εισαγγελείς να μάθουν τι είναι αυτό το <a href="http://blogs.sync.gr/help/index.html#q9">RSS Feed </a> (καλύτερα να αρχίσουμε από τα βασικά: τι είναι ίντερνετ...), αλλά μαζί με όλα τα παραπάνω θα πρέπει να:<br /><blockquote><span style="font-size:130%;">συμπαρασταθούμε στο <a href="http://funelsue.blogspot.com/2007/03/blogmegr-21-ioynioy-2007.html">Τάγμα των Ιπποτών</a>, γιατί μέσα σε όλη την ιστορία διώκεται και το blog <a href="http://funel.blogspot.com/">"funEL βαρύ πακέτο"</a>, διώκεται και η ελευθερία της κριτικής, και η ελευθερία της σάτιρας, και η ελευθερία της απρόσκοπτης διακίνησης ιδεών και απόψεων.</span></blockquote><br /><br /><center>Διότι, την <a href="http://www.liako.gr/index.jsp">απατεωνιά</a> πολλοί αγάπησαν,<br />αλλά τον <a href="http://img162.imageshack.us/img162/6462/gol2gp4.jpg">απατεώνα</a> ουδείς...</center><br /><br />υ.γ. Που άφησα το Azzax μου;;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-8561771810727806282?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-42407141165873421142007-03-21T18:02:00.000+02:002007-03-21T20:24:42.300+02:00<img src="http://logodosia.net/apaxiosi/userfiles/apaxiosi/ToProswpoThsApajiwshsInsert.gif" align="left" height="343" width="280" /><strong>Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας.</strong> Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.<br /><br /><strong>Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας,</strong> που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.<br /><br /><strong>Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας,</strong> όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.<br /><br /><strong>Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας,</strong> που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.<br /><br /><strong>Φτάνει πιά!</strong> Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.<br /><br />Ζητούμε:<br /><ul><br /><li> Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.</li><br /> <li> Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.</li><br /> <li> Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.</li><br /></ul><br />Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.<br /><br /><br clear="all" />Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: <a href="http://reporjazz.wordpress.com/">Αμπελοφιλοσοφίες</a>, <a href="http://anamorfosis.net/blog">αναΜόρφωση-ιστολόγιο</a>, <a href="http://demasamere.blogspot.com/">ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ</a>, <a href="http://mantalena-parianos.blogspot.com/">Ελεύθερος Σκοπευτής</a>, <a href="http://histologion-gr.blogspot.com/">Ιστολόγιον</a>, <a href="http://venceremo.wordpress.com/">ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω</a>, <a href="http://kaltsovrako.wordpress.com/">Καλτσόβρακο</a>, <a href="http://teleologikos.wordpress.com/">Λαπούτα</a>, <a href="http://themotorcycleboy.blogspot.com">Λευκός Θόρυβος</a>, <a href="http://irakliotis.gr/">λ:ηρ</a>, <a href="http://panino.wordpress.com">Μαργαριταρένια</a>, <a href="http://kosmetsas.wordpress.com/">Με Νταούλια και Ζουρνάδες</a>, <a href="http://papanotas.wordpress.com/">Στέφανος Ν. Παπανώτας</a>, <a href="http://toxeri.blogspot.com">το χέρι</a>, <a href="http://xpsilikatzoy.wordpress.com/">Ψιλικατζού</a>, <a href="http://anarrima.blogspot.com/">ANARRIMA</a>, <a href="http://www.digital-era.org/blog/">Digital Era</a>, <a href="http://divaynne.wordpress.com/">divaynne</a>, <a href="http://doncat.blogspot.com/">doncat</a>, <a href="http://eidisis-sxolia.blogspot.com">eidisis-sxolia</a>, <a href="http://fairysmoke.blogspot.com/">Fairy Smoke</a>, <a href="http://fastbackwards.wordpress.com/">fastbackwards</a>, <a href="http://gravityandthewind.blogspot.com/">Gravity &amp; the Wind</a>, <a href="http://greekuniversityreform.wordpress.com/">GreekUniversityReform</a>, <a href="http://oneiros.gr/blog">Non-Linear Complexity</a>, <a href="http://nylon.gr/sync.gr">Nylon</a>, <a href="http://www.oraelladas.gr">oraelladas</a>, <a href="http://reality-tape.com/">RealityTape</a>, <a href="http://rodiat7.blogspot.com/">taparaponasas stoMIXER</a>, <a href="http://vrypan.net/weblog/">vrypan|net|weblog</a>, <a href="http://argos.wordpress.com/">We are not alone</a><br /><br /><a href="http://logodosia.net/apaxiosi/?page_id=3" target="_blank">Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας</a>.<br /><br />tags: <a href="http://technorati.com/tag/polydoras" rel="tag">polydoras</a> | meme: a6edf8bc8e7a7ed85215abe9b94bbc7a<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-4240714116587342114?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-46674510914785064072007-03-18T21:51:00.000+02:002007-03-19T02:10:32.608+02:00...μέσα από εφτά ταινίες.<br /><br />Ο <a href="http://mpampakis.wordpress.com/2007/03/13/%ce%93%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c/#comments">Μπαμπάκης</a> μου έκανε πάσα στο παιχνίδι των εφτά αγαπημένων ταινιών.<br />Εδώ και τρεις μέρες είμαι στο παραπέντε να γράψω τις εφτά πιο βαρετές ταινίες που έχω δει, μιας και μου είναι πιο εύκολο, αλλά αρνούμαι να κατηφορίσω τον δρόμο της μιζέριας...<br />Η δυσκολία μου να βρω εφτά αγαπημένες μου ταινίες έχει να κάνει με την αμετανόητη ευκολία μου να "μπαίνω" σε μια ταινία και να χάνομαι μέσα στην ιστορία και τους χαρακτήρες της, ανθρώπους ή μη. Πως είναι δυνατόν να μην συμπάσχεις με τον πατέρα του Νέμο, όταν ψάχνει να τον βρει;;;<br />Έτσι, λοιπόν, κατέληξα στις ταινίες που θυμάμαι πιο έντονα την στιγμή, το μέρος, την περίσταση, την παρέα, τις σκέψεις μου, ή απλώς την "φάση" που ήμουν όταν τις είδα.<br /><br />Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια, τις νιώθω όλες ίδιες και είναι σε τυχαία χρονολογική σειρά θέασης(!):<br /><br />1) <a href="http://www.marx-brothers.org/watching/movie_detail.htm?movie_id=9">"A Night at the Opera"</a>.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf2xRc9p5FI/AAAAAAAAAtc/wF3ArHerumU/s1600-h/9_5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf2xRc9p5FI/AAAAAAAAAtc/wF3ArHerumU/s200/9_5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043382071115506770" border="0" /></a> Σε θερινό, στα Εξάρχεια, εγώ, ο Cyrusgeo και μία φίλη από τα παλιά και από τις καλύτερες, με τον τότε γκόμενό της, τον πατέρα του παιδιού της, τον άντρα της ζωής της, κ.λ.π., κ.λ.π..<br />Όση ώρα κράτησε η ταινία, τόση ώρα γελούσαμε. Εμείς, οι υπόλοιποι, τα παιδιά στην καντίνα, το ποπ-κορν στην καντίνα, οι καρέκλες, τα χαλίκάκια, τα φυτά του κινηματογράφου, τα μπαλκόνια των γύρω πολυκατοικιών, οι άνθρωποι στα μπαλκόνια των γύρω πολυκατοικιών, οι τοίχοι, τα αστέρια, ο ουρανός, όλοι και όλα γελούσαμε με τους απίστευτους Μαρξ, γελούσαμε με εμάς, τα πάντα ήταν αστεία, ο κόσμος ήταν μια φάρσα και ήταν αστείος, η ζωή ήταν υπέροχη. Το γέλιο, η ευτυχία, η πλάκα συνεχίστηκαν στο μπαράκι και κράτησαν για αρκετές μέρες μετά. Δεν έχω γελάσει τόσο και για τόση ώρα σε καμία ταινία...<br /><br />2) <a href="http://www.imdb.com/title/tt0116913/">"Looking for Richard"</a>.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf2te89p5DI/AAAAAAAAAtM/4uQqYKb1brQ/s1600-h/37832a.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf2te89p5DI/AAAAAAAAAtM/4uQqYKb1brQ/s320/37832a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043377904997229618" border="0" /></a> Την είδα μόνη μου, στο video, καλοκαίρι, ντάλα μεσημέρι, μέσα στον καύσωνα, με κλειστά παντζούρια και με δύο ανεμιστήρες αγκαλιά. Πάνε καμιά δεκαριά χρόνια, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ την τρομερή αίσθηση που είχα, όταν την έβλεπα, ότι ζούσα τον Σακεσπήρο στην γέννησή του, την δημιουργία του θεάτρου από τον πρώτο σπόρο και το ταξίδι των ηθοποιών στους "άλλους εαυτούς" από την στιγμή που κλείνουν το εισιτήριο. Αγάπησα βαθύτερα τον Shakespeare και λάτρεψα ακομά περισσότερο τον Πατσίνο και την τρέλα στο μάτι του. Η μόνη ταινία που, όταν τελείωσε, ξαναπάτησα το play...<br /><br />3) <a href="http://www.imdb.com/title/tt0167404/">"The Sixth Sense"</a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf2xRs9p5GI/AAAAAAAAAtk/WgxrSk0Hp3M/s1600-h/bruce_willis1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf2xRs9p5GI/AAAAAAAAAtk/WgxrSk0Hp3M/s200/bruce_willis1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043382075410474082" border="0" /></a> Είμαι στις μαύρες μου, η μάνα μου αποφασίζει ότι πρέπει να αναλάβει δράση, καθώς έχω βγάλει νοκ-άουτ όλους μου τους φίλους και φίλες, οι οποίοι με σέρνουν από μπαράκι σε μπαράκι και από σπίτι σε σπίτι και παρέα σε παρέα και ο λόγος που εγώ μουντρουχιάζω δεν είναι της παρούσης, αλλά οι καϋμένοι μου έχουν ζητήσει λίγες μέρες άδεια για να συνέλθουν, έτσι η καλή μου μανούλα με στέλνει στο μπάνιο με την εντολή "πλύσου, ντύσου, βάψου, γίνε θεογκόμενα, πάμε για θρίλερ". <br />Και πήγαμε, παρέα με μία φιλενάδα της, από τις οποίες τρώω, σε κάθε ευκαιρία, χαστούκια του τύπου "σύνελθε, μη σε συνέλθουμε εμείς". Στο διάλειμμα η μάνα μου μένει λίγο παραπάνω στο φουαγιέ, εμείς έχουμε μπει μέσα για το β' μέρος αύξησης αδρεναλίνης, καθόμαστε και τελευταία σειρά, γιατί ο σινεμάς είναι πήχτρας, είμαστε στην φάση που ο πιτσιρικάς ανοίγει το φερμουάρ του αντίσκηνου -παγωμάρα το κοινό-, όπου ταυτοχρόνως με το ανζιπάρισμα του φερμούαρ νιώθω στον ώμο μου κάτι γλοιώδες, αέρα στο στο σβέρκο μου και έναν ακαταλαβίστικο ψίθυρο στο αυτί μου και αμέσως ξεπροβάλλει από το αντίσκηνο η φάτσα του κοριτσιού που είναι σταχτί χτικιό και κάνει εμετό και ο πιτσιρικάς τα έχει παίξει και τα παίζω και εγώ και βγάζω μία τρομοκάτι-αναρρόφηση-εισπνοή-εκπνοή που ακούστηκε σε όλον τον κινηματογράφο και τον οποίο ακολουθούν διάφορα άλλα ξεσπάσματα φόβου από άλλους σινεφίλ και από πίσω μου την μάνα μου να με βρίζει: "Ρε, μαλάκισμένο, σου έδινα το νερό και σου είπα "πιάσε τα πατατάκια για να μην φάω τα μούτρα μου"! Και μετά, συνήλθα και δεν ξαναείδα θρίλερ με την μάνα μου.<br /><br />4) <a href="http://www.sonypictures.com/homevideo/crouchingtigerhiddendragon/index.html">Crouching Tiger, Hidden Dragon</a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf24AM9p5HI/AAAAAAAAAts/IDASn9ec_wM/s1600-h/chow_yun_fat5_.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf24AM9p5HI/AAAAAAAAAts/IDASn9ec_wM/s200/chow_yun_fat5_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043389471344157810" border="0" /></a> Χειμώνας, στην "'Ελλη", στην Ακαδημίας, με τον Cyrus μου, δεν αναταλλάξαμε ούτε μία κουβέντα από την πρώτη σκηνή της ταινίας, μέχρι που φτάσαμε σπίτι. Από την πρώτη σκηνή της ταινίας μέχρι που φτάσαμε σπίτι, ήμασταν πιασμένοι χέρι χέρι και χαθήκαμε μαζί στην πανδαισία χρωμάτων, μουσικότητας, δύναμης, έρωτα, πόθου, αγάπης, πόνου, πάθους και σοφίας. Η σιωπή ήταν τόσο έντονη και υπέροχη που υπογράμμισε κάθε στιγμή και την χάραξε πολύ βαθιά στην μνήμη μου, με κάθε λεπτομέρεια. Η ταινία που δεν έχω δει δεύτερη φορά και δεν θέλω να την ξαναδώ, ακόμα.<br /><br />5) <a href="http://www.loveactually.com/">Love Actually</a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf27n89p5II/AAAAAAAAAt0/vXfGqh2Oru8/s1600-h/2003_love_actually_015_.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf27n89p5II/AAAAAAAAAt0/vXfGqh2Oru8/s200/2003_love_actually_015_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043393452778841218" border="0" /></a> Τον Ιανουάριο του 2004 πέθανε ο παππούς μου, μετά από εγκεφαλικό και μέσα στην λύπη και την έννοια για την γιαγιά μου, η οποία ήταν διαλυμένη σε κομμάτια, κάποιοι ανεγκέφαλοι του σογιού εκμεταλλεύονται την κατάσταση και προχωρούν σε ενέργειες που ο οποιοσδήποτε -ακόμα και ένας ψυχρός άνθρωπος- θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η βλακεία και το θράσος δεν έχουν όρια. Από αυτήν την ιστορία έπαθα νευρική υπερκόπωση και μάμα μου διαφραγματοκήλη, μιας και γίναμε οι κυμματοθραύστες, γιατί δεν θέλαμε να πάρει η γιαγιά μου χαμπάρι το σκηνικό και έχουμε άλλα δράματα. Αφού δώσαμε τις μάχες μας και κερδίσαμε τον πόλεμο, τα βράδια που ακολούθησαν τα περνούσα κλεισμένη στο σπίτι, μαζεύοντας τα κουρελιασμένα μου νεύρα και βλέποντας ταινίες, πότε παρέα με την μάνα μου, πότε μόνη μου. Πρέπει να είδαμε καμιά πενηνταριά ταινίες, από τις οποίες δεν θυμάμαι καμία και τίποτα, ούτε μία σκηνή, ούτε μία στιγμή, παρά μόνο το Love Actually. Με αφορμή αυτήν την ταινία, πήρα πάλι τον δρόμο της ανηφόρας, εξαιτίας της χαμογέλασα και γέλασα και συγκινήθηκα και τα ένιωσα όλα από πολύ βαθιά, μαζί με την αίσθηση, ότι αφού όλα πήγαν σκατά μέχρι τώρα, τι στο διάλο, πάλι θα τα φτιάξω. Just LOVE!<br /><br />6) <a href="http://www.lordoftherings.net/">"The Lord of the Rings"</a>.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf3BYs9p5JI/AAAAAAAAAt8/2KBxcCXbdfM/s1600-h/lothlorien4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf3BYs9p5JI/AAAAAAAAAt8/2KBxcCXbdfM/s200/lothlorien4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043399787855602834" border="0" /></a> Η τανία, ή μάλλον οι ταινίες, που κάθε τρία χρόνια βλέπαμε με έναν κολλητό φίλο, άσχετα με την σύνθεση της υπόλοιπης παρέας που ακολουθούσε. Εγώ, ο cyrus και ο Β. είμασταν η σταθερή τριάδα, που έδινε κάθε χρόνο ραντεβού για τον Άρχοντα και μετά ανάλυση με μασαμπούκα. Στον πρώτο "Άρχοντα" είχα πάθει πλάκα με την ταύτιση που υπήρξε ανάμεσα στην Γκαλάντριελ, τον Γκάνταλφ και τα Δαχτυλιδοφαντάσματα της φαντασίας μου (φαντασία που δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στα επτά μου χρόνια, όταν το πρωτοδιάβασα και παρέμεινε σταθερή) και την απεικόνισή τους από τον Jackson στην ταινία. Το μόνο πράγμα που δεν μπορώ να συγχωρήσω στον Jackson είναι η πλήρης μεταμόρφωση του Φαραμίρ, μιας και είναι απίστευτος και μοναδικός χαρακτήρας στο βιβλίο. Η μοναδική φορά που άνοιξα το στόμα μου σε κινηματογράφο ήταν η συμμετοχή μου στο γιουχάισμα που έπεσε στην αίθουσα! (Επίτηδες, το σκηνικό στην 6η Αίσθηση ήταν καταλάθως.)<br />Κατά τα άλλα, το μόνιμο πρόβλημα που είχαμε και στις τρεις ταινίες, ήταν ότι έπρεπε να μαζεύουμε τον Β., γιατί κάθε φορά που εμφανιζόταν ο Έλροντ (τον έπαιξε ο Hugo Weaving, που έκανε τον Agent Smith στο Matrix), ο Β. έβγαζε μέσα από τα δόντια του τις φράσεις που έλεγε ο Smith στο Matrix, με την ίδια ακριβώς φωνή: "Hello, mr. Anderson" και τα λοιπά, με αποτέλεσμα ο Έλροντ, το ξωτικό, να μεταμορφώνεται σε cyber-κλωνο-πράκτορας με τιάρα στο κεφάλι και να μην μπορούμε -δύο ολόκληρες σειρές θεατών- να μαζευτούμε από τα γέλια και να εκνευρίζονται οι πορωμένοι φαν του Άρχοντα και να γίνεται της μουρλής από γέλια και θυμωμένα "σσσσσσουτ"!<br /><br />7) <a href="http://www.lost-in-translation.com/">"Lost in translation"</a>.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf3GMM9p5LI/AAAAAAAAAuM/eyC4xaUdr8c/s1600-h/2003_lost_in_translation_009_.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rf3GMM9p5LI/AAAAAAAAAuM/eyC4xaUdr8c/s200/2003_lost_in_translation_009_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043405070665376946" border="0" /></a> Ελάχιστα μπορώ να γράψω, γιατί δεν χρειάζονται και παραπάνω. <br />Η σκηνή:<br />Στου cyrus, στον καναπέ, dvd, ντελιβεροφαϊ, lost in cocooning. <br />Η Γιόχανσον μια κούκλα, η Κόπολα ζωγραφίζει, ο Μάρρεϋ ψιθυρίζει κάτι στο αυτί της Γιόχανσον. <br />Χωμένη στην αγκαλιά του, γυρνώ και τον κοιτώ συνωμοτικά από αριστερά, με κοιτά συνωμοτικά από δεξιά. Χωρίς κουβέντα βουτάω το ντιβιντοκοντρόλ, ορμάει στα ηχεία, ανοίγει το volume, backάρω x2. Ο Μάρρεϋ ξαναψιθυρίζει, η Γιόχανσον ξαναχαμογελά. Τζίφος. Ξανά back. Τίποτα, μόνο το χαμόγελό της. Τέρμα το volume, ξαναμανά back, ξαναμανά ψίθυρος, άγνωστος σε εμάς. Δεν μάθαμε τι της είπε και αποφασίσαμε ότι τελικά, κάποια πράγματα, πρέπει να μένουν μεταξύ μας, χωρίς καν να το ψιθυρίσουμε ποτέ...<br /><br />Επειδή εδώ και μία εβδομάδα μπαίνω ελάχιστα στα blog, δεν ξέρω ποιος δεν έχει παίξει το παιχνίδι, οπότε, ακόμα και αν την έχουν πάρει από αλλού, δίνω πάσα στους:<br /><center><br /><a href="http://mckaterina.blogspot.com/">McKat</a><br /><a href="http://dreaddormammu.blogspot.com/">Dormammu</a> <br /><a href="http://anamorfosh.blogspot.com/">ExiLioN_MouToniDioN</a><br /><a href="http://vatraxokoritso.blogspot.com/">vatraxokoritso</a><br /><a href="http://skipperandskipper.blogspot.com/">Dralion</a><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-4667451091478506407?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-60724538757857821402007-03-09T21:48:00.000+02:002007-03-10T00:50:18.937+02:00<center><u>Σκηνή 1η</u></center><br />Μία φίλη μου με ρωτάει αν θυμάμαι την τάδε, μία συνάδελφό της.<br />-Ποια, ρε; Εκείνη την θεογκόμενα, που, όταν μας είπες ότι είναι πενηντάρα, μας έπεσαν τα σαγόνια;<br />-Ναι, αυτή. Τώρα όμως, μοιάζει με σταφιδιασμένη εβδομηντάρα, που έκανε λάθος στο σολάριουμ. Ήρθε στην δουλειά, μετά από μία εβδομάδα αναρρωτικής άδειας, και παραλίγο να της ζητήσουμε ταυτότητα για να την αναγνωρίσουμε.<br />- Πήγε στον γιατρό Φρανκενστάιν και της έκανε την μούρη;<br />- Όχι, ρε βλαμμένο, δεν έκανε πλαστική, "ξηρασία" έκανε. Λέει...<br />- Ποιος ήρθε;<br />- "Ξηρασία".<br />- Με δουλεύεις;<br />- Δυστυχώς, όχι... Πήρε άδεια, γιατί έπεσε στο κρεβάτι με ίωση και έπρεπε να μείνει στο σπίτι και να κάνει "ξηρασία".<br />- ...<br />- Έκανε "ξηρασία", δηλαδή, δεν έτρωγε και δεν έπινε τίποτα για μία εβδομάδα και καθόλου αντιβίωση, ούτε αντιπυρετικά, νάδα νάδα, τίποτις και τώρα άρχισε να τρώει λίγο και να πίνει λίγο και γι αυτό λέει είναι έτσι, θα φτιάξει, και τώρα που έπεσε και η κόρη της με ίωση, το κάνει και εκείνη και το κάνει και ο άντρας της που έχει πίεση και είναι η τέλεια θεραπεία για τα πάντα και ο γιατρός που τους το είπε είναι ε-ξαι-ρε-τι-κός και αυτά. Τι γράφεις εκεί;<br />- Το τηλέφωνο ενός φίλου μου, τον θυμάσαι, μωρέ, ο Γιώργος, που δουλεύει στο Δαφνί; Ε-ξαι-ρε-τι-κός ψυχίατρος!!!<br /><br /><center><u>Σκηνή 2η</u></center><br />Τα λέω στον Cyrus και αφού συνέρχεται με ρωτάει αν θυμάμαι την τάδε, την γυναίκα του Α..<br />- Μη μου πεις…<br />- Όταν ήταν στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης της, κόλλησε ίωση, ξεκίνησε την "ξηρασία", έκανε 3 μέρες να φάει και να πιει, ο Α. έλειπε σε ταξίδι και όταν γύρισε, την βρήκε στο κρεβάτι, να ψήνεται στον πυρετό και να μην μπορεί να κουνήσει ούτε τα βλέφαρά της…Κόντεψε να χάσει το μωρό…<br /><br /><center><u>Σκηνή 3η<br /><br /></u>ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΞΗΡΑΣΙΑ, ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;;;</center><br />Ψυχραιμία…<br />Με λίγο ψάξιμο στο γούγκλη, βρίσκουμε πληροφορίες για την Σαχάρα, την λειψυδρία, την ξηρασία στην Αιθιοπία, τους αγρότες και τις αποζημιώσεις τους, αλλά και κάπου τέρμα, στο βάθος κήπος και την επίσημη ονομασία της θεραπείας, η οποία είναι <span style="font-weight: bold;">νηστειοθεραπεία</span>.<br /><u><br />Διευκρίνιση:</u> Δεν έχει καμία σχέση με την κλασική νηστεία.<br /><br />Εδώ μιλάμε για την «θεραπεία», μέσω της απόλυτης αποχής από το φαγητό και το νερό, για ένα χρονικό διάστημα, αφού προηγηθεί η προετοιμασία του οργανισμού με την μείωση τους και ακολουθεί σταδιακά η επανένταξή του οργανισμού στις βασικές λειτουργίες, δηλαδή να τρώει και να πίνει.<br />Επίσης... είναι "θεραπεία" χωρίς φάρμακα...<br />Επίσης... "θεραπεύει" τα πάντα... από συνάχι μέχρι και... την σχιζοφρένεια!!! Αμέ!<br />(Τα νέυρα μου, τα χάπια μου και ένα ταξί να φύγω)<br /><br />Το ποστ θα βγει μεγάλο, αλλά το να παραθέσω αποσπάσματα από αυτά που βρήκα είναι ανεπαρκές. Γι αυτό, θα αντιγράψω το μεγαλύτερο μέρους του άρθρου που βρήκα <a href="http://www.up-magazine.gr/cms/index.php?option=com_content&task=view&id=228&Itemid=83&lang=el">εδώ</a>, το οποίο έχει τις λεπτομέρειες της θεραπείας είναι πιο μετριοπαθές και το οποίο περιγράφει όσα μου είπαν κάποιοι άνθρωποι που ρώτησα σχετικά με το θέμα.<br /><br /><a href="http://medicum.gr/therapeies/index.cfm?pageID=3&areaID=18&naID=6&newsCategoryID=39&articleID=28">Στο άρθρο του Eστέλιο Kαλογήρου</a> θα βρείτε μία πιο..."ψαγμένη", "φιλοσοφημένη" και λοιπά -μένη περιγραφή της "ξηρασίας", με σαφείς θεωρητικές αναφορές και με ζουμερές λεπτομέρειες περί σεξ και αγάπης. Αν, δε, είστε άντρας και κάνετε "ξηρασία" μην κάνετε σεξ και "εκσπερματώσετε" (sic)... Α πα πα!!!<br />Αλλά, πάντα σύμφωνα με τον κ.Καλογήρου, καλό είναι να ΜΗΝ κάνετε σεξ και να το αντικαταστήσετε με τρυφερά χάδια...<br />Να πω την αλήθεια μου, αν δεν φάω και δεν πιω τίποτα για τρεις μέρες, όχι σεξ δεν θα μπορώ να κάνω, αλλά ούτε να πω το όνομά μου...<br /><br />Και στα δύο άρθρα, κάθε φράση είναι... διαμάντι!!!<br />Δεν ξέρεις από που να το πιάσεις και από να το αφήσεις...<br /><br />Ιδού, λοιπόν, τι είναι η ξηρασία ή αλλιώς η νηστειοθεραπεία <br /><span style="font-size:85%;">(Έχω αφαιρέσει το "φιλοσοφικό" και "θεωρητικό" υπόβαθρο της νηστειοθεραπείας και κρατώ μόνο το "ιατρικό" σκέλος. Η αντιγραφή είναι χωρίς διορθώσεις.</span><span style="font-size:85%;">)</span>:<br /><br /><span style="font-style: italic;">[…] </span><span style="font-style: italic;">Η δυτικού τύπου ιατρική χαρακτηρίζεται από υπερπροσφορά φαρμάκων με αποτέλεσμα να κάνουμε υπερκατανάλωση σε αυτά, ιδιαίτερα δε σε κατασταλτικά του αμυντικού συστήματος όπως αντιβιοτικά, αντιπυρετικά, κορτιζονούχα, αντισταμινικά και χημειοθεραπευτικά.<br /><br /></span><span style="font-style: italic;">[…] Είναι λογική (η νηστειοθεραπεία), διότι δεν πολεμά την ίδια την αρρώστια που είναι το αποτέλεσμα, αλλά την κατάχρηση του φαγητού και των φαρμάκων που είναι από τις κύριες αιτίες της. Είναι τέλος δίκαιη, διότι αντικαθιστά την όντως ευεργετική ταλαιπωρία της αρρώστιας όχι με την άνεση και την απόλαυση αλλά με την θεληματική ταλαιπωρία της στέρησης. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Η νηστειοθεραπεία είναι ένας τρόπος θεραπείας διαφόρων ασθενειών. Αντί φαρμάκων χρησιμοποιεί τη νηστεία ή κάποια δίαιτα αποτοξίνωσης. […] Εκτός από την κυτταρίτιδα και την μεγάλη κοιλιά, ένα πλήθος ασθενειών μπορούν να θεραπευτούν όπως οξείες αρρώστιες, φλεγμονές, αλλεργίες, τραυματικές κακώσεις, χρόνιες δυσθεράπευτες ασθένειες. θα μπορούσαμε γενικώς να πούμε ότι εκεί όπου χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, αντιμυκητιασικά.</span><br /><span style="font-style: italic;">Αντιπυρετικά, αντιφλεγμονώδη, διουρητικά, κορτιζονούχα κ.λπ. μπορεί αντ' αυτών να χρησιμοποιηθεί συνήθως η νηστειοθεραπεία.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Είναι μια φυσική, αφάρμακη ασφαλής και ταχεία θεραπευτική μέθοδος χωρίς κινδύνους και παρενέργειες. Συμβάλει στην πρόληψη και στην θεραπεία πολλών ασθενειών και μπορεί να εφαρμοσθεί μόνη της ή -αν απαιτηθεί- σε συνδυασμό με γνωστές θεραπείες όπως ινσουλίνη, Τ4, χειρουργικές επεμβάσεις κ.α. Χρησιμοποιεί όλες τις διαγνωστικές εξετάσεις της σύγχρονης ιατρικής και αναζητεί τη συνεργασία με όλες τις ειδικότητές της.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Τρεις είναι οι βασικές προϋποθέσεις για να γίνει η νηστειοθεραπεία σωστά, ευχάριστα και αποτελεσματικά:</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">α) Να διακοπούν τα αντίστοιχα φάρμακα.</span><br /><span style="font-style: italic;">β) Να θέλει ο ίδιος ο ασθενής με όλη του την καρδιά να υποβληθεί στην μικρή στέρηση της νηστείας για όσο χρόνο χρειαστεί.</span><br /><span style="font-style: italic;">γ) Να είναι διατεθειμένος να περάσει τις θεραπευτικές κρίσεις. </span><br /><span style="font-style: italic;">Αυτές είναι οι φάσεις όπου λόγω της εντονότατης αποτοξίνωσης, δεν αισθάνεται κανείς καλά. Είναι οι φάσεις όπου γίνεται η πιο βαθιά, η πιο ουσιαστική θεραπεία. </span><br /><span style="font-style: italic;">Η νηστειοθεραπεία γίνεται κυρίως για να προκαλέσει αυτές τις κρίσεις.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Είναι άκρως επιθυμητές και στο μεγαλύτερο ποσοστό (99% των ενηλίκων) αναπόφευκτες. </span><br /><span style="font-style: italic;">Τα συμπτώματα μπορεί να είναι από ελαφρά (πονοκέφαλοι, ημικρανίες, ναυτίες, ατονία, ταχυπαλμίες, εφιδρώσεις, πόνοι σε μυς και αρθρώσεις, ρίγη, ευαισθησία στο κρύο, συνάχι, βήχας, διάρροιες, παροδική μείωση της όρασης, αίσθημα βουλώματος στα αυτιά) έως και πολύ βαριά (εμετοί, υψηλός πυρετός, βαριά βρογχίτιδα, τρομερή κατάπτωση κ.α.). </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Οι θεραπευτικές κρίσεις μπορούν να καταταγούν σε δύο κατηγορίες:</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">α) Οι κρίσεις που μπορούν να παρουσιασθούν τον πρώτο μηνά περιλαμβάνουν συνήθως τα ελαφρά συμπτώματα και διαρκούν μερικές ώρες έως μερικές μέρες. Με αυτές θεραπεύονται οι πιο επιφανειακές αρρώστιες (π.χ. αλλεργ. ρινίτιδα, ιγμορίτιδα, σπαστική κολίτιδα, έκζεμα, κνίδωση κλπ)</span><br /><span style="font-style: italic;">β) Οι κρίσεις που παρουσιάζονται από τον δεύτερο μήνα έως και στα δύο χρόνια περιλαμβάνουν συνήθως τα πιο βαριά συμπτώματα και μπορούν να διαρκέσουν μερικές μέρες έως και μερικές εβδομάδες. Με αυτές θεραπεύονται βαριές, χρόνιες αρρώστιες (π.χ. μυκητιάσεις, χρόνιες ρευματοπάθειες, χρόνιες πνευμονοπάθειες, η τρομερά μεγάλη κοιλιά, η τρομερή κυτταρίτιδα κλπ).</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Οι κρίσεις όσο βαριές και να είναι δεν έχουν παρ' όλα αυτά κανένα κίνδυνο. </span><br /><span style="font-style: italic;">Το αντίθετο μάλιστα! Είναι μια βιολογική ένδειξη ότι δεν υπάρχει, ούτε υποκρύπτεται κάποια ανίατη ή κακοήθης αρρώστια. Διότι σε περίπτωση γενικευμένης ανίατης νόσου το σώμα δεν μπαίνει ποτέ στην διαδικασία της κρίσης. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Πείνα κατά την διάρκεια όλης της θεραπείας δεν έχει κανένας! </span><br /><span style="font-style: italic;">Οι μόνες περιπτώσεις όπου μπορεί να παρουσιασθεί πείνα είναι σε θεραπευτική κρίση (σπανίως) κι όταν έχει γίνει παράβαση από την μεριά του ασθενούς (το πιθανότερο). </span><br /><span style="font-style: italic;">Εφόσον ο ασθενής θέλει και είναι διατεθειμένος με χαρά και ελευθερία να μπει στην μικρή ταλαιπωρία της νηστείας τα αποτελέσματα της θεραπείας είναι θεαματικά.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Τα στάδια που μπορούν να ακολουθηθούν, ποικίλουν από μία πλήρη διατροφή όπου επιτρέπονται όλα (στάδια ς', ζ"), μέχρι την ξηρασία όπου γίνεται αποχή απ' όλα και από νερό (στάδιο α'). Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία, την ασθένεια και την επαγγελματική ή συναισθηματική επιβάρυνση του ασθενούς επιλέγουμε κάποιο στάδιο.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Αυτό βέβαια μπορούμε να το αλλάξουμε αργότερα είτε προς το λιτότερο, είτε προς το πλουσιότερο. Όταν η θεραπεία προχωρήσει (συνήθως σε τρεις έως δώδεκα εβδομάδες) τρώμε ήδη απ' όλα (στάδια ς', ζ") πλην τηγανιτών και τσιγαριστών.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Εναλλακτικά μπορούμε να κάνουμε τα στάδια διαδοχικά, π.χ. προστάδιο (7 ημέρες), στάδιο α' (3 ημέρες), στάδιο β' (3 ημέρες), στάδιο γ' (7 ημέρες), στάδιο δ' (7 ημέρες), στάδιο ε' (7 ημέρες), στάδιο ς' (7 ημέρες) και στάδιο ζ'.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Τα στάδια περιγράφονται στα βιβλία: «Παραβάσεις και Νηστειοθεραπεία», «Αποτοξίνωση και Διατροφή» και «Συνταγές» του I. Παπαγιαννόπουλου και είναι τα εξής:</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Προστάδιο</span><br /><span style="font-style: italic;">2 ώριμες μπανάνες για πρωί, 300 - 400 γρ. πατάτες ή ρύζι λαπά για μεσημέρι, 150 ml χυμό για βράδυ, ελάχιστο νερό ή 3οο γρ φρούτα για πρωί μεσημέρι και βράδυ.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Στάδιο α'</span><br /><span style="font-style: italic;">Ξηρασία, δηλαδή αποχή από φαγητά και υγρά (νηστεία και αποσία)</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Στάδιο β'</span><br /><span style="font-style: italic;">Νηστεία με λίγο νερό ή 200 ml χυμό για πρωί μεσημέρι και βράδυ</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Στάδιο γ'</span><br /><span style="font-style: italic;">Μικρά γεύματα π.χ. δύο φορές (πρωί και μεσημέρι) με 30 γρ. παξιμάδι και 60 γρ. γιαούρτι και το λιγότερο δυνατό νερό, ή 200 γρ. φρούτα για πρωί, 200 γρ. ωμή σαλάτα για μεσημέρι, το λιγότερο δυνατό νερό και την επόμενη μέρα ξηρασία.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Στάδιο δ'</span><br /><span style="font-style: italic;">Μέτρια γεύματα: όπως στο στάδιο «γ’» αλλά στην διπλή ποσότητα.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Στάδιο ε'</span><br /><span style="font-style: italic;">Μέτρια γεύματα: π χ. δύο ή τρεις φορές (πρωί μεσημέρι και βράδυ) από 300 γρ πατάτες ή ρύζι λαπά καθημερινά ή 400 γρ φρούτα για πρωί και 400 γρ ωμή σαλάτα το μεσημέρι καθημερινά. Το λιγότερο δυνατό νερό.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Στάδιο ς'</span><br /><span style="font-style: italic;">Την πρώτη μέρα ξηρασία, την δεύτερη μέρα οποιοδήποτε πρωινό και μεσημεριανό ή τρία γεύματα (πρωί, μεσημέρι και βράδυ) φρούτων των 300 γρ. ή 400 γρ.</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Στάδιο ζ'</span><br /><span style="font-style: italic;">Σωστά γεύματα (οποιοδήποτε πρωινό και μεσημεριανό) λίγο νερό.</span><br /><br />Το μόνο που έχω να προσθέσω, είναι το εξής:<br />Όσοι ζουν ολομόναχοι και δεν εξαρτάται κάτι ή κάποιος από αυτούς, ας κάνουν ό,τι θέλουν. <br />Όσοι, όμως, έχετε παιδιά, σκυλιά, γατιά, γονείς που εξαρτάται η ζωή τους και η υγεία τους από εσάς, μην καταστρέφεστε έτσι και –ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ- μην το κάνετε στα παιδιά σας, γιατί διαπράττετε έγκλημα.<br />Ναι, σε κάποιες χώρες, από αυτές τις καπιταλιστικές-και-ιμπεριαλιστικές-που-μόνο-το-χρημα-σκέφτονται, αλλά έχουν και ΓΑΜΩ την πρόνοια, αν στερούσατε το νερό και το φαγητό από ένα παιδί, θα μπαίνατε φυλακή και θα σας στερούσαν και το παιδί σας και πολύ καλά θα έκαναν.<br /><br />Αγαπητοί γιατροί της μπλογκόσφαιρας, μήπως μπορείτε να εξηγήσετε για ποιο λόγο είναι καταστροφικό το να μην τρώμε και, βασικά, να μην πίνουμε υγρά;<br />Τα αυτονόητα, δηλαδή...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6072453875785782140?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com49tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-56113429124277308992007-02-27T23:47:00.000+02:002007-02-28T01:02:22.352+02:00...και 24 <span style="font-size:100%;">"DAMN IT!"</span> από τον Jack Bauer.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/ReSvi3U6QwI/AAAAAAAAAdY/LTyMfT0o49c/s1600-h/jackbauer.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/ReSvi3U6QwI/AAAAAAAAAdY/LTyMfT0o49c/s320/jackbauer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036343296809124610" border="0" /></a><br />Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, κατάφερα να τελειώσω την πέμπτη σεζόν του <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/24_%28TV_series%29">24</a>, μετά από την διαβεβαίωση των υπόλοιπων μουρλών του περιβάλλοντός μου (τον έναν τον ξέρετε, τους υπόλοιπους, πιστέψτε με, δεν θέλετε να τους μάθετε...) ότι η "κοιλιά" από το δεύτερο μέχρι το δέκατο επεισόδιο ξεφουσκώνει, ότι -τελικά- η σειρά δικαιώνει την φήμη της και ότι ο Jack Bauer...εεε.... is always <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Bauer">Jack Bauer</a>.<br /><br />Για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει την σειρά, μόνο μία διευκρίνηση χρειάζεστε:<br />Βάλτε τον Τσακ Νόρις, τον Ζ.Κ.βαν Νταμ, τον Τζεϊμς Μποντ, τον Μαγκάιβερ, τον Μπάτμαν, τον Άφθαρτο και όλους τους υπόλοιπους υπερ-ήρωες στο μίξερ, προσθέστε μία πρέζα καλής σκηνοθεσίας, δύο μεζούρες πραγματικού χρόνου (που υποτίθεται ότι διαδραματίζεται η σειρά), τρία κουταλάκια με όλους τους τρομοκράτες τουτουνού του κόσμου, όσο σασπένς διαθέτει η φαντασία σας, χτυπήστε καλά, σερβίρετε σε ψηλό ποτήρι, πασπαλίστε με ψιλοκομμένες βόμβες και είστε έτοιμοι.<br />Μόλις το πιείτε, η αδρεναλίνη σας θα χτυπήσει κόκκινο.<br />Δεν καταλάβατε τίποτε, ε;<br />Καλά.<br />Περάστε από το βίντεο κλαμπ, νοικιάστε τα όλα, ακυρώστε τα πάντα στην ζωή σας και όταν δείτε τις τέσσερις πρώτες σεζόν, σας βλέπω να παραγγέλνετε και την πέμπτη.<br />Και σας το εγγυάται κάποια που δεν είναι καν φαν της συγκεκριμένης σειράς...<br /><br />Όταν είδα και το τελευταίο επεισόδιο της πέμπτης σεζόν, με έπιασε τρέλα με το πως τελείωσε και έτσι πάτησα τον όρκο μου και μπήκα στο ίντερνετ για να δω τι θα γίνει στην έκτη σεζόν και αφού ηρέμησα -κάπως- βρήκα και το <a href="http://www.twentyfour.tv/jackbauer/index.php?tophundred">Top One Hundred Facts</a> για τον Jack Bauer.<br />Για τους μυημένους στο άθλημα, υπάρχουν φοβερές ατάκες στην λίστα του Top Facts, αλλά για να γελάσεις πρέπει να έχεις περάσει πρώτα την τελετή μύησης (=ξενύχτι μπροστά στην τηλεόραση με πολλά εφόδια σε τρόφιμα και ποτά, δηλ. ορούς, τα τηλέφωνα κλειστά για να μην σας βρουν αυτοί που θα στήσετε το πρωί και να μην σας ενοχλούν, άμεση πρόσβαση στα τηλεκοντρόλ, κ.ο.κ.).<br /><br />Ακολουθούν, λοιπόν, 24 διαλεγμένες αλήθειες -κατάλληλες ακόμα και για αρχάριους- από το Top One Hundred Facts για τον απόλυτο σούπερ ήρωα, τον οποίον -παρεπιμπτόντως- υποδύεται ο <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kiefer_Sutherland">Kiefer Sutherland</a> και για κάποιους είναι ένας πολύ σοβαρός λόγος για να δουν το 24...<br /><br />1) Jack Bauer sleeps with a pillow under his gun.<br /><br />2) Superman wears Jack Bauer pyjamas.<br /><br />3) Jack Bauer makes onions cry.<br /><br />4) Jack Bauer could strangle you with a cordless phone.<br /><br />5) When Google can't find something, it asks Jack Bauer for help.<br /><br />6) Jack Bauer arrested RoboCop. Think about that.<br /><br />7) When Batman is in trouble, he turns on the Jack Bauer signal.<br /><br />8) When the boogie man goes to sleep, he checks his closet for Jack Bauer.<br /><br />9) If Jack Bauer gives you his word, return it immediately and run.<br /><br />10) Jack Bauer once lost his TV remote, but managed to regain control by calmly telling the television what to do.<br /><br />11) During the commercials, Jack Bauer calls the CSI detectives and solves their crimes.<br /><br />12) Scientists can't analyze Jack Bauer's DNA because it tortures the microscope for information.<br /><br />13) When Jack Bauer is running, you'd better fucking run as well, if he's chasing you, you should just shoot yourself.<br /><br />14) Never bring Jack Bauer into your home. You will be arrested for possesion of a weapon of mass destruction.<br /><br />15) Superman is one of the few individuals who could possibly survive a confrontation with Jack Bauer. But that is only because he can fly away.<br /><br />16) Jack Bauers calender goes from March 31st to April 2nd, no one fools Jack Bauer.<br /><br />17) Quetin Tarantino was asked to direct a biography about Jack Bauer. He passed. It was too violent.<br /><br />18) There are three leading causes of death among terrorists. The first two are Jack Bauer, and the third one is heart attack from hearing Jack Bauer is coming for them.<br /><br />19) Jack Bauer doesn't have a firewall on his PC. He has a Bauerwall. It's basically just a JPEG of Jack Bauer. No virus has ever attacked Jack Bauer's PC. Ever.<br /><br />20) Superman's only weakness is Kryptonite. Jack Bauer laughs at Superman for having a weakness.<br /><br />21) When bad things happen to good people, its probably fate. When bad things happen to bad people, it’s probably Jack Bauer.<br /><br />22) Jack Bauer does not need an umbrella. Raindrops know better than to fall on Jack Bauer.<br /><br />23) When Jack Bauer ran out of ammo, he caught 3 bullets in his chest and used them to reload.<br /><br />24) In 96 hours, Jack Bauer has killed 93 people and saved the world 4 times. What the fuck have you done with your life?<br /><br />Και επειδή ο τύπος είναι άπαιχτος, πάρτε και ένα βίντεο με τα πολλά βρισίδια του, το εξής ένα:<br /><center><span style="font-size:130%;">"DAMN IT!"</span></center><br /><br /><center><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MxzovLECtGc"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/MxzovLECtGc" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-5611342912427730899?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-60095527862157763442007-02-18T17:28:00.000+02:002007-02-19T01:46:43.943+02:00Μετά από την πρόσκληση της <a href="http://renata2006-renata.blogspot.com/2007/02/give-me-five.html">Renata</a> και του <a href="http://teleologikos.wordpress.com/2007/02/17/17022007/#comments">JustAnotherGoneOff </a> είπα να γράψω τα 4 πράγματα που ήθελα να γίνω και το 1 που έγινα.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoT9lfzI/AAAAAAAAAbU/PZ1yaHOMEJw/s1600-h/red.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoT9lfzI/AAAAAAAAAbU/PZ1yaHOMEJw/s200/red.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032899719977074482" border="0" /></a> Στα έξι μου ήθελα να γίνω μπαλαρίνα. Και επειδή η επιθυμία μου ήταν διαταγή, αμέσως με γράψανε σε μία σχολή μπαλέτου, όπου τον πρώτο χρόνο ήμουν ΤΟ σούπερ ταλέντο, όχι μόνο της τάξης μου, αλλά της σχολής όλης. Τα προβλήματα αρχίσαν τον δεύτερο χρόνο, όταν "πέταξα" τρελό ύψος και άρχισα να γίνομαι ξυλάγκουρο. Συνέχισα και την τρίτη χρονιά, με την ελπίδα της μάνας και της δασκάλας ότι το ψήλωμά μου θα ηρεμήσει λίγο και ότι θα ξαναβρώ την χάρη της χαμένης μπαλαρίνας.<br />Τζίφος! Μέσα σε ένα χρόνο ψήλωσα άλλους 10 πόντους και στην τρίτη δημοτικού είχα το ύψος που θα έπρεπε να έχω στην έκτη. Η καριέρα μου ως χορεύτρια έληξε άδοξα, λίγο πριν βάλω πουέντ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rdhznj9lfvI/AAAAAAAAAa0/6hzcaecVzKw/s1600-h/blue.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rdhznj9lfvI/AAAAAAAAAa0/6hzcaecVzKw/s200/blue.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032899707092172530" border="0" /></a> Στην τρυφερή ηλικία των 7 ετών περνούσα λίγο ζόρικα και αυτό συντέλεσε στην δημιουργία της εσωστρέφειάς μου. Την ίδια περίοδο μου έκαναν δώρο τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Το παραμύθι με ρούφηξε στους υπέροχους φανταστικούς του κόσμους και η φαντασία μου έδωσε την λύση στα προβλήματά μου: Θα γινόμουν η <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Galadriel">Γκαλάντριελ</a>! Καλή, συμπονετική, ήξερε τα πάντα, έβλεπε τους πάντες, σοφή, αλλά δυνατή, πανέξυπνη, ακριβοδίκαιη, καθόλου αφελής, και πάνω από όλα: ΕΚΑΝΕ ΜΑΓΙΑ! ΚΑΙ ΞΟΡΚΙΑ! Ήταν το τέλειο σχέδιο, αλλά καταστράφηκε, όταν κατάλαβα ότι, ναι μεν είχα τα ίδια αυτιά με τα ξωτικά, αλλά ήμουν άνθρωπος.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoD9lfwI/AAAAAAAAAa8/bfL33NtLuCo/s1600-h/green.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoD9lfwI/AAAAAAAAAa8/bfL33NtLuCo/s200/green.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032899715682107138" border="0" /></a> Αργότερα, με την βοήθεια της οικογένειας, άρχισα να βγαίνω από το καβούκι μου και να αντιμετωπίζω τον κόσμο λίγο διαφορετικά.<br />Οπότε, όταν άρχισαν οι <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thundercats">Thundercats</a> απέκτησα κανούρια ασχολία. Και φυσικά, ήθελα να γίνω η <a href="http://www.cheezey.org/thundercats/gallery/cheetaragallery.html">Cheetara</a> (THUNDER, THUNDER, THUNDERCAAAATS!!!) και να τρέχω απίστευτα γρήγορα, να "βλέπω" τα γεγονότα, να έχω για όπλο ένα κοντάρι, ξανθά μαλλιά με βούλες, γαμώ τα σώματα, τον Λάιονελ για γκόμενο και -φυσικά- να σώσω τον κόσμο.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoD9lfyI/AAAAAAAAAbM/QHPhJKg9pPQ/s1600-h/purp.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoD9lfyI/AAAAAAAAAbM/QHPhJKg9pPQ/s200/purp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032899715682107170" border="0" /></a> Κάπου προς το τέλος του δημοτικού, με βάλανε κάτω και άρχισαν να μου πιπιλίζουν τα αυτιά.<br />- "Τι θες γίνεις, όταν μεγαλώσεις, πουλάκι μου;".<br />- "Μα ηθοποιός, φυσικά!"<br />Μπήκα, λοιπόν, σε κάτι θεατρικά και ενώ τον πρώτο χρόνο τα πράγματα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιό μου, τον δεύτερο χρόνο κατατροπώθηκα από ένα μεγαλύτερο ψώνιο από εμένα, αλλά με -επίσης- μεγαλύτερο ταλέντο από το ψώνιο της, και φυσικά από το ταλέντο μου.<br />Η χαριστική βολή ήταν σε ένα μονόλογο, τον οποίο θεωρούσα ότι θα πάρω να πω εγώ, αλλά τον πήρε εκείνη. Πήρε και το απίστευτο χειροκρότημα από το κοινό στην παράσταση, και το χειρότερο από όλα ήταν ότι στο τέλος ήρθε και μία διάσημη ηθοποιός που μας παρακολούθησε για να της πει "έχεις μεγάλο ταλέντο, κοριτσάκι μου!" Πήρα τα μούτρα μου και το ύψος μου και αποσύρθηκα αξιοπρεπώς...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoD9lfxI/AAAAAAAAAbE/Lgac0RFZZfc/s1600-h/orange.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RdhzoD9lfxI/AAAAAAAAAbE/Lgac0RFZZfc/s200/orange.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032899715682107154" border="0" /></a> Με την μουσική ασχολήθηκα χωρίς να το καταλάβω. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι σταθερά δύο πράγματα: Την μουσική, η οποία κυριαρχούσε στο σπίτι μας από πριν γεννηθώ εγώ, και ότι θα γινόμουν δασκάλα. Όχι ότι ήθελα από μια στιγμή και μετά να γίνω δασκάλα. Ήταν πάντοτε σίγουρο για μένα ότι αυτό θα κάνω. Αντί να παίρνω τις κούκλες μου και να τις χτενίζω, να τις πλένω και να τις ντύνω, τις έβαζα όλες στη σειρά και τους έκανα μάθημα. Ό,τι αν έκανα -τελικά- στην ζωή μου, ήταν παράλληλα με αυτήν την ιδέα.<br />Η μουσική ήταν άλλο πράγμα. Ήταν στη ζωή μου, όπως η ανάσα μου. Κάτι τόσο αυτονόητο όσο το να τρώμε και να κοιμόμαστε. Έπρεπε να μεγαλώσω για να καταλάβω ότι δεν είναι έτσι για όλους.<br />Έγινα μουσικός, τελικά. Και μέσα από την μουσική, έγινα και δασκάλα.<br />Τα δύο πράγματα που -για μένα- ήταν πάντοτε αυτονόητα.<br /><br />Δεν ξέρω αν με έχει καλέσει και κανείς άλλος και δεν ξέρω ποιον να καλέσω, με την σειρά μου.<br />Χμμμμ...<br />ΟΚ. Λοιπόν:<br /><center><br /><a href="http://lapouda.blogspot.com/">Κώστας</a><br /><a href="http://throughstatic.blogspot.com/">Τάκης</a><br /><a href="http://aphroditescomments.blogspot.com/">Aphrodite</a><br /><a href="http://rodanis.blogspot.com/">Rodanis</a><br /><a href="http://selasforos.blogspot.com/">Selasforos</a><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6009552786215776344?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-68335791992365658352007-02-10T15:54:00.000+02:002007-04-26T20:46:33.853+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rc3PKD9lecI/AAAAAAAAALg/GnaCSSgkUiM/s1600-h/wtf.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/Rc3PKD9lecI/AAAAAAAAALg/GnaCSSgkUiM/s400/wtf.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029904130611968450" border="0" /></a><br /><br />Και εκεί που σκεφτόμουν, τι σκατά ποστ να βάλω σήμερις, με παίρνει τηλέφωνο ο <a href="http://lapouda.blogspot.com/">Κώστας</a> και μου λέει:<br /><br />-Μωρή, τα βίδεά σου δεν είναι αβέιλαμπολ.<br />-Μπαρδόν;<br />-Μπες, να δεις.<br />-Μου τα έφαγε η μαύρη η μαρμάγκα!!!<br />-Ναι, του κλόπυράιτ.<br />-Τι να κάνω τώρα;<br />-Βάλε, "this post is no longer available". (Γελάει)<br />-Ναι και από κάτω "this post πήγε άπατο...". (Εγώ δεν γελάω καθόλου)<br />-Σκάσε και άνοιξε το μέιλ σου.<br /><br />Και μου στέλνει μία ψυχανώμαλη γάτα να παίζει πιάνο...<br />Έλεος...<br /><center><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TZ860P4iTaM"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/TZ860P4iTaM" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6833579199236565835?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-65906729928705557612007-02-08T01:28:00.000+02:002007-02-08T01:53:22.280+02:00<center><br />Chico<br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SVYwHnk2w6s"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/SVYwHnk2w6s" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br />Chico and Harpo's apple<br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BULOizRBBlE"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/BULOizRBBlE" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br />Chico and Harpo<br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8HgmGwfgMbU"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/8HgmGwfgMbU" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br />(Η σειρά των ποστ με τίτλο:<br />"Οι μεγάλοι πιανίστες"<br />θα συνεχιστεί με την παρουσίαση του Rowlf.)<br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6590672992870555761?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-62888508468161386912007-02-07T01:46:00.000+02:002007-02-07T02:01:07.973+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RckUCpoi2yI/AAAAAAAAALQ/gSlweNW2gFU/s1600-h/1999-20-a-wallpaper.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RckUCpoi2yI/AAAAAAAAALQ/gSlweNW2gFU/s400/1999-20-a-wallpaper.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028572494704073506" border="0" /></a><br /><br /><center>Κυρίες και κύριοι,<br />ο ένας και μοναδικός<br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><a href="http://gravityandthewind.blogspot.com/">cyrusgeo</a></span><br />κλείνει έναν χρόνο<br />στα μονοπάτια της μπλογκόσφαιρας<br />και συνεχίζει ακάθεκτος...<br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6288850846816138691?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-2394063289413808742007-02-04T01:41:00.000+02:002007-03-23T20:36:51.750+02:00<u>Ώρα:</u> 01:45 π.μ.<br /><u>Ημέρα:</u> Μόλις μπήκε η Κυριακή.<br />Ο οργανισμός το καταλαβαίνει ως "Σάββατο βράδυ".<br /><u>Κατάσταση:</u> Είμαι στον καναπέ με τον cyrus μου και είμαι <b>ΞΥΠΝΙΑ</b>!!!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuU5oi2vI/AAAAAAAAAKg/vdx69w2VfVU/s1600-h/purple1.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuU5oi2vI/AAAAAAAAAKg/vdx69w2VfVU/s320/purple1.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027475495632165618" border="0" /></a>Μόλις άρχισα να γράφω το ποστ, την ώρα που κανονικά θα με είχε πάρει ο ύπνος από την κούραση, χωμένη στην αγκαλιά του καλού μου και οποιαδήποτε προσπάθειά μου να μείνω ξύπνια θα είχε πέσει στο κενό.<br />(Αυτήν την στιγμή ο cyrus ενεργοποιεί τα ενοχικά μου σύνδρομα με φράσεις "Δηλαδή, θα βάλεις καινούριο ποστ, χωρίς να απαντήσεις στα σχόλια του προηγούμενου;;;;;;", "Μην θυμώνεις, πατάς λάθος πλήκτρα...", "Έλα, ρε, μην τα γράφεις αυτά και με κάνεις ρόμπαααα....").<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuHJoi2sI/AAAAAAAAAKI/2L95kdEod9g/s1600-h/foux1.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuHJoi2sI/AAAAAAAAAKI/2L95kdEod9g/s320/foux1.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027475259408964290" border="0" /></a>Λοιπόν, ο προηγούμενος μήνας ήταν μία κόλαση από δουλειά και ειδικά τις τελευταίες δύο εβδομάδες δεν θυμάμαι καν τι έκανα. Μόνο ότι δούλευα και κάποια στιγμή , κατά την Τετάρτη έστειλα e-mail σε μερικούς φίλους. Μέσα στο τρέξιμο, να έχω και το -κλασικό, πλέον- όνειρο πανικού τα βράδια και να μου θυμίζει -τι λες, ρε φίλε, σώπα- ότι είμαι αγχωμένη! Η περιγραφή του επαναλαμβανόμενου ονείρου σε επόμενο ποστ.<br />(Μόλις μου έφερε τάρτα, από την οποία έχει φάει τα φρούτα!).<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuHJoi2rI/AAAAAAAAAKA/7xOiylPynPo/s1600-h/blue1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuHJoi2rI/AAAAAAAAAKA/7xOiylPynPo/s320/blue1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027475259408964274" border="0" /></a>Τα τελευταία σαββατόβραδα τα περάσαμε με μένα να κοιμάμαι μέσα στα 10 πρώτα λεπτά της ταινίας και τον cyrus να την βλέπει μόνος του και τα πρωινά της Κυριακής να σηκώνομαι από τις εννιά το πρωί για να δουλέψω και τον cyrus να χουζουριάζει και για τους δυο μας. Όμορφα διαλείμματα οι κυριακάτικες μπλογκοσυναντήσεις, όπου η τελευταία ήταν η διάσημη των 25 στο Hard Rock Cafe.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuVJoi2wI/AAAAAAAAAKo/MEH1Z3pyhtA/s1600-h/yellow1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuVJoi2wI/AAAAAAAAAKo/MEH1Z3pyhtA/s320/yellow1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027475499927132930" border="0" /></a>Τα γκάζια τα τρελά τέλειωσαν χτες το πρωί, όταν παρουσίασα την μέχρι τώρα πρόοδο της δουλειάς και πήρα το "good dog, very good dog", το μπισκότο μου και το πολυπόθητο "οκ" για να συνεχίσω. Η δεύτερη φάση είναι το ίδιο απαιτητική, αλλά έχει δρομολογηθεί, προγραμματιστεί και αν τα ακολουθήσω όλα, θα βγει χωρίς προβλήματα και την απαγωγή μου από την πραγματικότητα.<br />Για να το γιορτάσω, έδωσα στον εαυτό μου ρεπό από χτες το απόγευμα μέχρι αύριο το πρωί και σήμερα ξύπνησα στις 12:30, έπεσα σαν τούβλο πάλι στις 17:30, σηκώθηκα σαν ζόμπι στις 19:30 και τώρα αρχίζω και ξανανυστάζω.<br />Μιλάμε για ξεσάλωμα και τρελό πάρτι στο ρεπό, όχι αστεία!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuU5oi2uI/AAAAAAAAAKY/1-1_19xGgpE/s1600-h/orange.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuU5oi2uI/AAAAAAAAAKY/1-1_19xGgpE/s320/orange.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027475495632165602" border="0" /></a>Μπορεί η πρώτη φάση να πήγε καλά, αλλά παράλληλα έπαθα και το σύνδρομο των πανελληνίων:<br />Δεν άντεχα να σκέφτομαι για τίποτε άλλο πέρα από την δουλειά!!!<br />Όταν έκανα διαλείμματα, περνούσα από τα μπλογκς σας -επέστρεφα για λίγο στην πραγματικότητα- μπούκωνε πάλι ο εγκέφαλος και τον ξεμπoύκωνα με γκάζια στο Need for Speed.<br />(Τα καλά του να γράφεις στο laptop: σε ταϊζει την τάρτα, για να μην του το λερώσεις. Yeah!) Οπότε, ναι μεν σας διάβαζα, αλλά μου ήταν αδύνατον να γράψω.<br />Αυτό πήρε μπάλα και το προηγούμενο ποστ, στο οποίο αδυνατώ να απαντήσω στα ύπεροχα σχόλιά σας. Σας ευχαριστώ πολύ για όσα γράψατε και σας ζητώ συγγνώμη για την ασυνέπεια μου, αλλά το "έκαψα", μαζί με πολλά άλλα...<br />(Μόλις τελείωσε η τάρτα...κλαψ...και αρχίζει ταινία με τον Τσακ Νόρις...ξανάyeah!!!).<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuHZoi2tI/AAAAAAAAAKQ/xf3t1DHJ4L8/s1600-h/greene.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RcUuHZoi2tI/AAAAAAAAAKQ/xf3t1DHJ4L8/s320/greene.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027475263703931602" border="0" /></a>Λοιπόν, αυτά από απολογισμούς και απολογίες, πάω να χωθώ στην αγκαλιά του και να δούμε την απόλυτη "καφρίλα" (μιλάμε για πολύ πιστολίδι στα 3 πρώτα λεπτά και ο Τσακ είναι ο μόνος στρατιώτης που δεν φοράει κράνος!), γιατί έχω γύρω στα 7 λεπτά για να με πάρει ο ύπνος.<br />Από αύριο θα αρχίσω και τις τσάρκες στην γειτονιά, όχι μόνο για διάβασμα, αλλά και για γράψιμο.<br /><br />(Πςςςςς! Τους έσωσε το ελικόπτερο και ο Τσακ ανατίναξε με χειροβομβίδα ένα....κάτι...δεν πρόλαβα να δω...ζζζζζζζζ....)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-239406328941380874?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-24030010406862371282007-01-22T14:57:00.000+02:002007-01-22T15:04:53.998+02:00Ζούμε την ζωή μας σύμφωνα με τους κώδικες συμπεριφοράς και τις ηθικές αξίες που μας έμαθαν ή που μάθαμε μόνοι μας τρώγοντας απανωτά χαστούκια ή απολαμβάνοντας την αποδοχή για τα κατορθώματά μας.<br />Ουσιαστικά, από τα παιδικά μας χρόνια, η πορεία μας είναι συνεχείς λοξοδρομήσεις σε μία ευθεία, μέσα στην οποία εκπαιδευόμαστε να αντιδρούμε, σε κάθε τι και κάθε φορά, με τα αντανακλαστικά Παβλόφ:<br /><br />αυτό είναι σωστό-εκείνο είναι λάθος,<br />αυτό είναι καλό-εκείνο κακό,<br />αυτό με συμφέρει-εκείνο δεν με συμφέρει.<br /><br />Αν οι συγκυρίες στην ζωή μας το επιτρέψουν , τότε ανέβουμε ένα επίπεδο πιο πάνω και αναπτύσσουμε το αντανακλαστικό του αλτρουισμού και της συλλογικότητας:<br /><br />αυτό είναι σωστό για τους άλλους (ή όχι),<br />αυτό είναι καλό για τους υπόλοιπους (ή όχι),<br />αυτό συμφέρει το σύνολο (ή όχι).<br /><br />Μαθαίνοντας να αντιδρούμε ή όχι στα γεγονότα, στις ιδέες, στα συναισθήματα και στους ανθρώπους χτίζουμε την προσωπικότητά μας και ταυτοχρόνως χτίζουμε και τα συστήματα ασφαλείας και άμυνας της. Φτιάχνουμε όπλα και εργαλεία, που κάποια χρησιμοποιούμε συνειδητά και τα υπόλοιπα, τις περισσότερες φορές, τα χρησιμοποιούμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε.<br /><br />Ένα από αυτά είναι να προσδοκούμε ή και να απαιτούμε από τα γεγονότα, τις ιδέες, τα συναισθήματα και τους ανθρώπους να συμβούν, να εξελιχθούν, να εκφραστούν και να λειτουργήσουν με τους τρόπους που μας ταιριάζουν και μας εξυπηρετούν ή (στο παραπάνω επίπεδο) ταιριάζουν και εξυπηρετούν το σύνολο. Λειτουργεί αυτή η διαδικασία προς όφελός μας;<br /><br />Όταν βλέπουμε, όταν ακούμε, όταν αγγίζουμε, όταν ο εγκέφαλός μας ρουφάει ή αποτυπώνει μια πληροφορία, το πρώτο πράγμα που θα κάνει ο οργανισμός μας θα είναι να εξετάσει το πόσο και πώς του ταιριάζει.<br />Αν ναι, τότε το αποδεχόμαστε.<br />Αν όχι, το απορρίπτουμε και το επόμενο αντακλαστικό μας είναι να καταλάβουμε το γιατί.<br />Το “γιατί” μάς ενδιαφέρει περισσότερο στην αρνητική κρίση, παρά στην θετική.<br /><br />Όταν μας αρέσει κάτι, τότε λέμε “Μου αρέσει και μου αρκεί” ή μπορεί να εξετάσουμε τις επιφανειακές μας αντιδράσεις σ' αυτό.<br />Όταν όμως η απόφασή μας είναι απορριπτική ή ακόμα και καταδικαστική, τότε θα βρούμε άπειρες δικαιολογίες, αιτιολογίες ή ακόμα και αφορισμούς. Σιγά σιγά, ο οργανισμός μας συνηθίζει.<br />Και μετά συλλαμβάνει άλλο ένα αντανακλαστικό:<br />Να βρίσκουμε τι<span style="font-weight: bold;"> δεν </span>μας αρέσει και όχι τι μας αρέσει.<br />Η κύηση είναι σχετικά γρήγορη και η γέννα χωρίς πόνους και φωνές.<br /><br />Και το παιδί αυτού: οι προσδοκίες.<br /><br />Το κλισέ “ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός” είναι μία πολύ εύγευστη καραμέλα για να την κερνάμε σε εκείνους που οι προσδοκίες τους για τους ανθρώπους και τον κόσμο έχουν φτάσει σε ανέφικτα επίπεδα πραγματοποίησης.<br />Και έτσι, οι ανέφικτες προσδοκίες, όταν περνούν την κρίση της μέσης ηλικίας τους, μεταμορφώνονται σε απαιτήσεις.<br />Και οι απαιτήσεις, όταν γερνούν, μεταλλάσσονται σε γκρίνια.<br /><br /><center>Ας γυρίσουμε το νόμισμα ανάποδα.</center><br />Κι ας ξεκινήσουμε από την στιγμή που αντιλαμβανόμαστε κάτι και το επεξεργαζόμαστε.<br />Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, καταλαβαίνουμε αμέσως αν κάτι μας αρέσει, αν μας ταιριάζει, αν το θέλουμε στην ζωή μας ή όχι.<br />Αν δεν μας αρέσει, πρέπει και οφείλουμε να βρούμε το γιατί. Τόσο για τον εαυτό μας όσο και για τους υπόλοιπους, γιατί αλλιώς, κινδυνεύουμε από άγνοια. Αλλά, χωρίς να εξετάζουμε το κατά πόσο έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας.<br /><br />Όμως.<br />Αν μας αρέσει κάτι ή κάποιος, μήπως θα έπρεπε να βρούμε το γιατί, το πως, το πότε;<br />Θα μπορούσαμε μετά να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να αντιδρά αντανακλαστικά στο όμορφο;<br />Θα μπορούσαμε να μάθουμε πώς να βρίσκουμε το σωστό στο λάθος, το όμορφο στο άσχημο, το καλό στο κακό; Και μετά τανάπαλιν;<br />Θα μπορούσαμε να δούμε την ομορφιά σε κάτι που μας φαίνεται αδιάφορο ή μέτριο, χωρίς να το αλλοιώσουμε με την φαντασία μας ή να του προσδώσουμε ανύπαρκτες ιδιότητες;<br />Θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους χωρίς προσδοκίες και να ζήσουμε μέσα του και μαζί τους χωρίς απαιτήσεις;<br />Αν ναι, πως;<br />Κι αν όχι, γιατί;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-2403001040686237128?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-20571692858767400442007-01-14T13:36:00.000+02:002007-01-14T13:59:25.283+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RaoXXO26adI/AAAAAAAAAJ0/aZxeSAgjTYw/s1600-h/theseries.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RaoXXO26adI/AAAAAAAAAJ0/aZxeSAgjTYw/s400/theseries.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5019850422550686162" border="0" /></a><br /><br />Λοιπόν, ο <a href="http://www.cpil.info/">cpil</a>, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Πιλάβιος, έφτιαξε το <a href="http://www.cpil.info/theseries/">the series</a>. Παίρνει κομμάτια και ιστορίες από τα μπλογκς και τα κάνει φιλμάκια. Η ιδέα είναι εκπληκτική και το <a href="http://www.cpil.info/theseries/episode/3">τρίτο επεισόδιο</a> έφτασε φρέσκο φρέσκο στις οθόνες μας και μας έκανε να κλάψουμε από τα γέλια!!!<br /><br />Keep filming, cpil! Συγχαρητήρια σε σένα και τους συνεργάτες σου!<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br /><span style="font-weight: bold;">Σημ: </span>Το template, μόλις γύρισε από το συνεργείο.<br />Λογικά, δεν θα υπάρχουν άλλα προβλήματα, αλλά αν δείτε κάτι, πείτε μου, ναι;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-2057169285876740044?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-31026176308266352772007-01-11T03:36:00.000+02:002007-01-11T03:51:48.007+02:00Το σύνδρομο του κυνηγημένου, πρόκειται για μία πάθηση, η οποία βασανίζει όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους, οι οποίοι δεν πάσχουν απ’ αυτό και θεωρούνται ως "οι κυνηγοί", από αυτούς που πάσχουν από το σύνδρομο του κυνηγημένου .<br /><br />Η συνήθης συμπεριφορά του ασθενούς είναι η "φυσιολογικά" πρέπουσα, μέσα στα "φυσιολογικά" πλαίσια, που υπαγορεύει η "φυσιολογική" κοσμοθεωρία:<br />"Δώστα όλα και μην ζητάς τίποτις πίσω, να είσαι καλός και ταπεινός, άστους να σε πατάνε και μην ουρλιάξεις, μην ακούς και μην πιστεύεις μιερά και βρωμερά πράγματα, θα πάθουν τίποτις τα αυτάκια σου και ο εγκέφαλός σου και δεν έχουμε άλλα φράγκα για να σε πάμε στον γιατρό, τα δώσαμε όλα στους άλλους, άσε που θα βρεθείς και σε κανά καζάνι, φρόντισε να κάνεις στην ζωή σου κάτι σπουδαίο για να σε θυμούνται, αλλά μην το κάνεις για σένα, αλλά για την υπέρτατη δύναμη και την ανθρωπότητα την οποία υπηρετείς" και άλλα τέτοια πολλά που βαριόμαστε να γράψουμε.<br />Εν ολίγοις, είναι ένας "φυσιολογικός" άνθρωπος.<br /><br />Τα συμπτώματα του συνδρόμου, κάποιες φορές, πέφτουν σε ύφεση και ο περίγυρος του πάσχοντα αδυνατεί να τα αντιληφθεί αμέσως, καθώς ο ασθενής τα καλύπτει, ως σωστός χαμαιλέοντας που σέβεται τον εαυτό του, μέσω της τεχνικής που περιγράψαμε στην παραπάνω παράγραφο ή αλλιώς:<br />"κάνω ό,τι μπορώ για να μην με πάρουνε χαμπάρι και μετά με τις πέτρες".<br />Το αποτέλεσμα είναι ο ασθενής να κερδίζει με περισσή ευκολία την εμπιστοσύνη και την συμπάθεια των άλλων.<br />Μετά, δεν θέλετε να μάθετε τι συμβαίνει, γιατί ούτε κι αυτοί που έδωσαν την εμπιστοσύνη τους και την συμπάθειά τους ήθελαν να μάθουν και, βασικά, να πάθουν αυτό που συνέβη.<br /><br />Τα συμπτώματα του συνδρόμου εκφράζονται έντονα, όταν ο ασθενής υποτροπιάζει, λόγω των πιέσεων που δέχεται ή που νομίζει ότι δέχεται από το εξωτερικό του περιβάλλον, προκειμένου να συμπεριφερθεί νορμάλ και ανθρώπινα.<br />Τότε, το σύνδρομο του κυνηγημένου ξεσπά με το λεγόμενο φαινόμενο "me, my self, and I", συνδυαζόμενο με το άλλο φαινόμενο "and nobody else in the world", διότι πιστεύει ότι τα πάντα που υπάρχουν στο σύμπαν είναι:<br />ή για να τον υπηρετούν (όπως πιστεύει ότι κάνει εκείνος, άσχετα αν «απαγορεύεται» να ζητά να τον υπηρετούν, αλλά τι στα διάλα μια ζωή την έχουμε, δεν θα την γλεντήσουμε;)<br />ή για να τον κυνηγούν, διότι είναι τόσο τέλειος και ικανός, που έχει ανακαλύψει την υπέρτατη αλήθεια και μπορεί να την λέει και γι αυτό έχει κάνει τόσους εχθρούς.<br />Ακόμα και αν δεν είναι η υπέρτατη αλήθεια, τότε μπορεί να λέει την όποια "αλήθεια" συναντά στο διάβα του, γιατί είναι υποχρεωμένος προς την ανθρωπότητα και τον εαυτό του, και τι πειράζει αν πήρανε κάποιον/ κάποιους/ όλους τα σκάγια, αφού "me, my self and I, κάναμε το χρέος μας και είμαστε καλοί άνθρωποι, αλλά, αυτοί δεν μας καταλαβαίνουνε, my precious".<br /><br />Το σύνδρομο του κυνηγημένου, όταν υποτροπιάζει, εκφράζεται με την αυτιστικά επαναλαμβανόμενη φράση του ασθενούς "Μα, ΕΓΩ δεν έκανα τίποτα, εσείς ΜΟΥ επιτίθεστε και ΕΓΩ είμαι το θύμα και εσείς κυνηγάτε ΕΜΕΝΑ και δεν ΜΕ καταλαβαίνετε".<br />Στις έρευνες, που έκανε η ομάδα μας, ανακαλύψαμε ότι το σύνδρομο που σας περιγράφουμε εμπλέκεται και με το "σύνδρομο του θύματος", το οποίο -όπως διαπιστώσαμε, με έκπληξή μας- οδηγεί σε νευρικές κρίσεις, όχι τον ασθενή, αλλά τους ανθρώπους που τον συναναστρέφονται, με προφανή αύξηση πωλήσεων των ηρεμιστικών φαρμάκων, τα οποία χορηγήθηκαν σε ομαδικές δόσεις, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων ερευνητών της ομάδας.<br /><br />Δυστυχώς, η ερευνητική ομάδα που υπογράφει τούτο το κείμενο δεν μπόρεσε να κατανοήσει τις αιτίες δημιουργίας του συνδρόμου του κυνηγημένου, γιατί μετά από τόσες μελέτες και πειράματα, το έργο της αναγκάστηκε να τερματιστεί.<br />Στο τελικό στάδιο της έρευνας, οι επιδράσεις του συνδρόμου οδήγησαν ΟΛΟΥΣ τους ερευνητές του προγράμματος σε εθισμό στα βαριά, πολύ βαριά, δεν θέλω να θυμάμαι σας λέω, ηρεμιστικά. Πολύ φοβούμαστε ότι έχουμε μόνο δύο πράγματα να προσφέρουμε στο επιστημονικό πεδίο έρευνας και είναι αυτά:<br /><br />Γεγονός 1: Ο καθένας που διαβάζει αυτό το κείμενο, σίγουρα θα αναγνωρίσει ένα οικείο του πρόσωπο, ή περισσότερα, μέσα σ’ αυτό.<br /><br />Γεγονός 2: Μετά από απέλπιδες προσπάθειες, η μόνη φαρμακευτική αγωγή που μπορούμε να συστήσουμε για την αντιμετώπιση των ατόμων που πάσχουν από το σύνδρομο του κυνηγημένου, γιατί η αντιμετώπιση του ίδιου του συνδρόμου ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας, είναι η εξής:<br /><br /><center><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >"ΤΡΕΧΑ, ΤΡΕΧΑ, ΤΡΕΧΑ,<br />ΜΗΝ ΠΑΡΕΙΣ<br />ΤΙΠΟΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ<br />ΚΑΙ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ<br />ΠΙΣΩ ΣΟΥ!!!"</span></center><br /><br />Μετά τιμής<br />Η πρώην ερευνητική ομάδα του "συνδρόμου του κυνηγημένου"<br />και νυν ενταγμένοι στο επόμενο ερευνητικό πρόγραμμα<br />"το σύνδρομο των κυνηγημένων από τους κυνηγημένους".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-3102617630826635277?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-54533615795640476452007-01-08T12:04:00.000+02:002007-01-08T13:39:35.817+02:00Κάπως έτσι κύλισε η χτεσινή μέρα στην γειτονιά μας:<br /><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yTl9zYS3_dc"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/yTl9zYS3_dc" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br />Γιατί; Τι να σας πω...<br /><br />Περάστε από τον <a href="http://teleologikos.wordpress.com/2007/01/07/the-last-applause-for-mirandolina/">JustAnotherGoneOff‚</a> , τον <a href="http://mavrosgatos.blogspot.com/2007/01/monitor.html#links">Μαύρο</a> <a href="http://mavrosgatos.blogspot.com/2007/01/monitor-linkblogs.html">Γάτο</a>, τον <a href="http://panosz.wordpress.com/2007/01/07/%ce%a4%ce%bf-%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%81-%ce%ad%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%b5/">Πάνο</a> και τους <a href="http://e-roosters.blogspot.com/2007/01/more-monitor.html">e-roosters</a>, μπείτε και στα άλλα blog που δίνουν τα παιδιά, διαβάστε και τα σχόλια, στα οποία έχουν γραφτεί πολλές απόψεις, και ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε. <br /><br />Το κακό είναι ότι ο Παναγιώτης Βρυώνης έκλεισε και το monitor και το blog του και μαζί όλα τα λινκ, στα οποία εξηγεί τους λόγους. Εύχομαι να ξαναγυρίσει στην γειτονιά το συντομότερο. Μέχρι τότε, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Παναγιώτη που έφτιαξε το monitor και μας έδωσε την δυνατότητα να φτιάξουμε μια μεγάλη γειτονιά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-5453361579564047645?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-40543316798489919042007-01-05T03:34:00.000+02:002007-01-05T04:13:15.474+02:00(Σας παρακαλώ, κυρία Ζωή, να τα πούμε από Δευτέρα;;;)<br /><br />Ξημερώνει η Παρασκευή και ο χρόνος μου μειώνεται.<br />Η Δευτέρα έρχεται κοντά μου όλο και πιο απειλητικά και φοβάμαι.<br />Φοβάμαι όλα όσα θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα, αφού από το ρεβεγιόν και μετά ζω το όνειρό μου μέσα στην πελώρια ροζοσαπουνόφουσκά μου :<br />Είμαι συνέχεια στο σπίτι και παίζω Need for Speed, Stronghold και Flo's Diner Dash, βλέπω διαστημικές σειρές, διαβάζουμε ώρες ατελείωτες περιοδικά και εφημερίδες, μετά γινόμαστε φυτά στην τηλεόραση, κοιμάμαι στις 5:30 το πρωί και ξυπνάω στη μία το μεσημέρι και δεν έχω να κάνω ΤΙΠΟΤΑ!<br />Και μόλις γύρισα από ένα φαγοπότι με άλλους μουρλούς που δεν ήξερα ότι υπήρχαν, ούτε εκείνοι εμένα, και περάσαμε σούπερ, μέχρι που με ρώτησε κάποιος πότε πιάνω δουλειά.<br /><br />Ε;<br /><br />ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑΑΑΑ! ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ! ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ!<br /><br />Γι αυτό παρατάω τούτους τους τύπους από κάτω να τα βγάλουν πέρα με την πραγματικότητα, μόνοι τους, χωρίς εμένα, και πάω να συνεχίσω την πνευματική μου αποβλάκωση.<br />Τσάο, αντιός και καλά να περνάτε, see u @ Monday...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rbqqwVAI/AAAAAAAAAE8/fviJPNlOA14/s1600-h/dumbfrog.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rbqqwVAI/AAAAAAAAAE8/fviJPNlOA14/s320/dumbfrog.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016354051759035394" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rb6qwVBI/AAAAAAAAAFE/qWykunEvxkg/s1600-h/funnypet+%2810%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rb6qwVBI/AAAAAAAAAFE/qWykunEvxkg/s320/funnypet+%2810%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016354056054002706" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rcKqwVCI/AAAAAAAAAFM/ZmwQVU2vrqQ/s1600-h/grwild.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rcKqwVCI/AAAAAAAAAFM/ZmwQVU2vrqQ/s320/grwild.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016354060348970018" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rcKqwVEI/AAAAAAAAAFc/f93GGTtRPk4/s1600-h/tension2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rcKqwVEI/AAAAAAAAAFc/f93GGTtRPk4/s320/tension2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016354060348970050" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rcKqwVDI/AAAAAAAAAFU/P8N6iCNoy3Q/s1600-h/patikwma.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rcKqwVDI/AAAAAAAAAFU/P8N6iCNoy3Q/s320/patikwma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016354060348970034" border="0" /></a><br /><br /><center>Δεν θέλω να έρθει η Δευτέρα...</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rhaqwVFI/AAAAAAAAAFk/gIdqQWin3FE/s1600-h/sorry11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZ2rhaqwVFI/AAAAAAAAAFk/gIdqQWin3FE/s320/sorry11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016354150543283282" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-4054331679848991904?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-21004907768147992962007-01-01T00:30:00.000+02:002007-01-01T00:32:22.360+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZgyNZryQfI/AAAAAAAAAEw/CLM8n2YzUbs/s1600-h/cooltext39856836.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZgyNZryQfI/AAAAAAAAAEw/CLM8n2YzUbs/s400/cooltext39856836.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5014813390891270642" border="0" /></a><br /><center><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(51, 0, 0);">ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ<br />ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ<br />ΚΑΙ<br />Ό,ΤΙ ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ<br />ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΑΣ<br />ΝΑ ΤΟ ΒΡΟΥΜΕ!!! </span></span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-2100490776814799296?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-39412252308936309132006-12-27T19:48:00.001+02:002007-01-04T17:41:30.840+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZK6IX9jBDI/AAAAAAAAAEI/A6BQRMKWKMg/s1600-h/notitle.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZK6IX9jBDI/AAAAAAAAAEI/A6BQRMKWKMg/s400/notitle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013273988250666034" border="0" /></a><br /><br />Τι να 'ναι τούτο, τι να 'ναι τούτο...<br /><br />Λοιπόν, αυτό το κόκκινο που βλέπετε από πάνω είναι μία ζωγραφική δια χειρός Αρτάνις σε μία κρίση σπαρίλας, νύστας, και πειραματισμού.<br /><br />Θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχουν επιρροές από την τέχνη της <a href="http://rodiat1.blogspot.com/">μαμοΡοδιάς</a>, αλλά με μία εσάνς από σύννεφα και ολίγον στρας.<br /><br />Μου αρέσει το κόκκινο χρώμα, το ανακάτεψα με πολλά άλλα και βγήκε...αυτό, βάζοντας τα χρώματα και "τραβώντας" τα.<br />Μην με ρωτήσετε τι είναι το "τράβηγμα", κατά λάθος το έκανα...<br /><br />Επειδή, λοιπόν, είναι ένα "κατά λάθος" έργο, και επειδή δεν μπορώ να προσδιορίσω τι είναι, <span style="font-weight: bold;">ΒΟΗΘΕΙΑ</span>!<br /><br />Τι να θέλει να πει η ζωγράφα;<br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br />Σημ.: Τούτο το κόκκινο πράγμα το έφτιαξα με το <a href="http://www.ambientdesign.com/artrage.html">ArtRage</a>.</span><br /><br /><br /><center><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);">UPDATE</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-size:130%;" >Οι, μέχρι τώρα, νονοί του έργου είπαν:</span><br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://imiaimos.blogspot.com/">Ημίαιμος-Imiaimos</a>:<br />(Στα αγγλικά) "Foreplay"<br />και<br />(στα ελληνικά) "Λίγο πριν γίνει βαθύ κόκκινο"<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://ghelpme.blogspot.com/">g help me</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Green fields..."<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://yannish.blogspot.com/">yannis h</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Πρόταση για τα νέα ρούχα του Άι Βασίλη"<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://mavrosgatos.blogspot.com/">Μαύρος Γάτος</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Τα χρώματα της Θάλασσας, η Θάλασσα των χρωμάτων"<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://xnoudi.blogspot.com/">Χνούδι</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Ο ουρανός της σήμερα"<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://spacecarrot.wordpress.com/">Διαστημικό Καρότο</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Ψαρεύοντας στις Παχύρρευστες Ημιθάλλασες του Ζεθ"<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://raffinata.blogspot.com/">raffinata</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Προβατάκια στο ηλιοβασίλεμα,<br />μέσα από θαμπό γυαλί ή δακρυσμένα μάτια "<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://heliotypon.wordpress.com/">heliotypon</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />1) Γιορτινή κάρτα<br />2) Μπάλες δέντρου, πυκνά τοποθετημένες<br />και φωτογραφία φλουταρισμένη<br />3) Gift wrap paper<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://gravityandthewind.blogspot.com/">cyrusgeo</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Der Himmel über Barbie"<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://aphroditescomments.blogspot.com/">aphrodite</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Love session acid test!"<br /><br /><a style="font-weight: bold;" href="http://angela-lucy.blogspot.com/">An-lu</a><span style="font-weight: bold;">:</span><br />"Χαλάρωση"<br /><br />και...<br />οι ιππότες του τάγματος, τα<span style="font-weight: bold;"> </span><a style="font-weight: bold;" href="http://funel.blogspot.com/">funEL</a>άκια μου, το είδαν κάπως έτσι:<br /><br />"Αποκαλυπτικόν σημείον και Θαύμα"<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZV3PH9jBFI/AAAAAAAAAEg/Xb483M8uXM0/s1600-h/abstractzw7.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RZV3PH9jBFI/AAAAAAAAAEg/Xb483M8uXM0/s400/abstractzw7.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5014044861865854034" border="0" /></a><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-3941225230893630913?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-62060933681111448062006-12-24T12:55:00.000+02:002006-12-25T23:30:14.288+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RY5LVn9jBAI/AAAAAAAAADk/5lEnfPN2IzU/s1600-h/mytree120.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_8d8-GheAt2Y/RY5LVn9jBAI/AAAAAAAAADk/5lEnfPN2IzU/s400/mytree120.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5012026270186406914" border="0" /></a>Στόλισα κι εδώ, στολίσαμε και το σπίτι, καθάρισα και το σπίτι(!), ναι, ναι, η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά, αλλά μόνο καλή δεν είμαι στο νοικοκυριό, οπότε το υπόλοιπο ακυρώνεται αυτομάτως.<br />Οι δύο εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα είναι, πάντοτε, ένα τρελό τρέξιμο με το γκάζι στο τέρμα, αλλά φέτος το μοντέλο αναβαθμίστηκε και έχει και νίτρο και έτσι χτυπήσαμε παλαβές ταχύτητες!<br />Όπως καταλάβατε από το ντεκόρ του blog, ήρθε η ώρα να γνωριστούμε λίγο καλύτερα:<br />Είμαι η Artanis και είμαι καλά, είμαι η Artanis και λατρεύω τα Χριστούγεννα και όταν έρχονται τα Χριστούγεννα με πιάνει ο παλιμπαιδισμός μου και, ναι, περιμένω ακόμα τον Άγιο Βασίλη και, ναι, υπάρχει και, ναι, έχω και επιχειρήματα!<br /><br />Σας εύχομαι να περάσετε υπέροχα Χριστούγεννα και όπως τα θέλετε και με όποιους θέλετε!<br />Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν αύριο και σε όσους δεν γιορτάζουμε, να τους χαιρόμαστε !<br /><br /><center>Σας φιλώ και<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!</span></span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-6206093368111144806?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1166358724995848872006-12-17T13:49:00.000+02:002006-12-17T14:36:49.683+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/675/2376/1600/871234/bloggerbeta.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/675/2376/400/732516/bloggerbeta.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Εδώ και μέρες προσπαθώ να σχολιάσω στα blog που αναβαθμίστηκαν σε beta και δεν μπορώ. Ούτε με το νικ μου ούτε ως "other", ούτε ως "anonymous", ούτε το ξόρκι έπιασε, ούτε το μαγικό φίλτρο τα κατάφερε. Μετά το γύρισα σε παρακάλια, βρε χρυσό μου, βρε καλό μου εμείς σε αγάπαμε, μετά άρχισα τα βρισίδια και τα σιχτίρια. <br /><br />Μπα... Τζίφος. <br /><br />Απ' ότι φαίνεται το beta το γύρισε σε επανάσταση και αποφάσισε να επιτρέπει μόνο τους υπόλοιπους beta να betabloggάρουν και μας τους ταπεινούς υποβαθμισμένους μας φτύνει παραδειγματικά. <br />Γιατί; Ε; Γιατί;;;<br />Για να ενστερνιστούμε την φιλοσοφία του; Και μετά να πάρουμε τα όπλα και να βγούμε στους δρόμους; Να ρίξουμε την εξουσία; <br />(Γιατρέ μου, τι μου συμβαίνει και γράφω τέτοιες μπούρδες;)<br /><br />Φίλες και φίλοι, μπλογκέρισσες και μπλογκεράδες, που γενίκατε beta και μας αφήσατε απόξω, να ξέρετε ότι σας αγαπάω (ακόμα) κι ας μην μπορώ να σας το γράψω...<br />Είμαστε μαζί κι όμως τόσο μακριά...<br />Μόνο ένα beta μας χωρίζει...<br />Κλαψ, λυγμ και οδύρμ!!! Μη σας πω και σπαράγμ, δηλαδή!<br /><br />Και ναι, θα μπορούσα κι εγώ να γίνω beta, αλλά αρνούμαι ν' αφήσω πίσω μου τόσες ψυχές, τόσα στόματα. Ποιος θα τα θρέψει; <br />(Γιατρέ μου, η θεραπεία σου είναι μια μπούρδα, χειρότερη απ' αυτές που γράφω, δεν μου έκανε τίποτα, όπως βλέπεις). <br /><br />Επειδή, όμως, και το δικό μου template τα έχει τα προβληματάκια του, απ' ότι μου παραπονιούνται, το έστειλα στο συνεργείο για σέρβις και όποτε είναι έτοιμο θα μπορούν να το βλέπουν όλοι και σωστά. <br />ΚΑΙ, ΦΥΣΙΚΑ, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116635872499584887?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1165966056781203262006-12-13T00:43:00.000+02:002006-12-13T01:35:07.673+02:00<center style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;">BAROCK IT, BABY!!!</span></center><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/675/2376/1600/377228/Gambaby.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/675/2376/400/559008/Gambaby.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Το <a href="http://www.classicalmusic.gr/">classicalmusic.gr</a> διοργανώνει στις 15, 16, 17 και 18 Δεκεμβρίου το <a href="http://www.christmasearlymusic.gr/">Χριστουγεννιάτικο Φεστιβάλ Παλιάς Μουσικής</a>, στο Ινστιτούτο Goethe. Το φεστιβάλ περιλαμβάνει μία συναυλία την Παρασκευή, στις 21:00 και τις υπόλοιπες μέρες από δύο συναυλίες, στις 19:00 και στις 21:00 το βράδυ, όλες με παλιά μουσική. (Ναιαιαι!)<br /><br />Παλιά μουσική ή αλλιώς παλιομουσική, όπως λέγεται στην αργκό των μουσικών, είναι ουσιαστικά η μουσική της Μεσαιωνικής, Αναγεννησιακής και Μπαρόκ Ευρώπης. Η μουσική αυτή είναι ωραίο να ακούγεται από παλιομουσικούς και παλιοτραγουδιστές και με παλιοόργανα, οπότε είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να δούμε και ζωντανά μερικές παλιοσυναυλίες αυτό το τετραήμερο, δηλαδή ένα μάτσο παλιατζούρες...<br /><br />Κι όμως. Παρόλο που στο μυαλό των περισσότερων η μουσική αυτή είναι συνδεδεμένη με βαρετούς ή σκοτεινούς συνειρμούς, ακούστε δύο κομματάκια, που αποδεικνύουν το αντίθετο.<br />Το πρόγραμμα των συναυλιών θα το βρείτε <a href="http://program.christmasearlymusic.com/">εδώ</a>.<br /><br /><br />Saltarello. Χορευτική μουσική από την εποχή του Βοκκάκιου<br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/297342_knghmdwmkl_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/297342_knghmdwmkl_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br />"Rodrigo Martinez", Anonymous<br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/297341_fzbdjfzyyi_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/297341_fzbdjfzyyi_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116596605678120326?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1165701907555942532006-12-09T22:32:00.000+02:002006-12-10T00:29:17.226+02:00Χτες πέτυχα μία διαφήμιση για τις <a href="http://www.gefires.gr/">Γέφυρες Πολιτισμού</a> της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και προς στιγμήν μπερδεύτηκα, γιατί και το Μέγαρο Μουσικής έχει έναν καθιερωμένο κύκλο εκδηλώσεων με το όνομα "Γέφυρες" και για λίγο έχασα το μπούσουλα...<br /><br />Η διαφήμιση έλεγε για το τριήμερο "Καλλιτεχνικών εκδηλώσεων για τους νέους και την εξάρτηση που θα γίνουν 8-10/12, στο Ποδηλατοδρόμιο", τέλοσπάντων, κάπως έτσι..<br />Μπαίνω, λοιπόν, στο παραπάνω site για να δω τι είδους Καλλιτεχνικές Εκδηλώσεις θα γίνουν στο Ολυμπιακό Στάδιο και τι σχέση έχουν οι νέοι με την Εκκλησία και την Τέχνη και την δημιουργία (την καλλιτεχνική, όχι την άλλη) και -το κυριότερο- με την ΕΞΑΡΤΗΣΗ.<br /><br />Γιατί, εντάξει, το να διοργανώσει κάποιος, κι ας είναι και η Εκκλησία, ένα συνέδριο-φεστιβάλ χορωδιών/χορευτικών-καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς μέσα σε τρεις μέρες και στοχεύοντας στους νέους, δενκακό. Αλλά που κολλάει το "Εξάρτηση και δημιουργία"; <br /><br />(Αν πάτε στο site και πατήσετε στα δεξιά: Γέφυρες Πολιτισμού-> Σύνθημα εκδηλώσεων->"Ναι στην δημιουργία", θα διαβάσετε την κεντρική ιδέα.)<br />Απ' ότι κατάλαβα έχει σχέση με τους ανθρώπους που είτε είναι εξαρτημένοι από τα ναρκωτικά είτε βρίσκονται σε διαδικασία απεξάρτησης.<br />(Ελπίζω να κατάλαβα σωστά...)<br /><br />Και έρχομαι στα δύο πράγματα που με ανατρίχιασαν:<br />1) Στο εν λόγω κείμενο, αλλά φαντάζομαι και στην στρατηγική προσέγγισης που θα ακολουθήσει, τα ναρκωτικά μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι με το αλκοόλ και το τσιγάρο.<br />ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ!!! <br />Και τα τρία βλαβερά, δεν το συζητάμε, αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ!!!<br />Άσε, που αν θέλουμε να βοηθήσουμε κυριολεκτικά τους υπό απεξάρτηση ανθρώπους ή να στοχεύσουμε στην πρόληψη να μην πέσουν κι άλλοι στα ναρκωτικά, θα πρέπει πρώτα να ΜΠΟΡΟΥΜΕ να πούμε ή να γράψουμε: "Καλλιτεχνικές εκδηλώσεις για ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ σε ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ" και όχι γενικώς και αορίστως "μία-κάποια-ποια-μα-ποια-πάπια εξάρτηση".<br /><br />2) Ο ορισμός της εξάρτησης, ως "...η ανάγκη χρήσης εξωτερικών παραγόντων, με σκοπό την ένταξη, καταξίωση ή και απόλαυση...".<br />Όχι. <br />Η εξάρτηση είναι αυτό που προκαλούν το αλκοόλ, το τσιγάρο και οι ναρκωτικές ουσίες, λόγω των συστατικών τους και ακόμα και όταν η χρήση τους ξεκινά για την "μαγκιά" ή για να μπούμε σε μία παρέα, τότε έχουμε να κάνουμε με την αφορμή και όχι με την αιτία.<br />Γιατί, αν νιώθουμε ότι θέλουμε να ανήκουμε κάπου, αυτό σημαίνει ότι δεν ανήκουμε εκεί όπου θα έπρεπε (οικογένεια, κ.λ.π., κ.λ.π.). <br />Να μην μιλήσουμε για την παντελή έλλειψη ενημέρωσης στα σχολεία περί ναρκωτικών και πολλών άλλων θεμάτων.<br /><br />Να μην γράψω για το γεγονός ότι οι συνεδρίες μουσικοθεραπείας (μέσα στο πρόγραμμα των Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων) πρέπει να γίνονται με ανθρώπους που θεραπεύονται από κάτι και όχι έτσι στου κουτουρού, γιατί αλλιώς και νόημα δεν έχουν και παρεξηγείται η χρησιμότητά τους.<br />Να μην γράψω για το ότι η Τέχνη είναι θέμα Παιδείας και Κράτους και όχι της Εκκλησίας.<br />Να μην γράψω ότι οι εκδηλώσεις είναι υπό την αιγίδα μερικών Υπουργείων και κάποιων χορηγών (έχω αρχίσει να πιστεύω ότι η Εκκλησιαστική Περιουσία είναι μύθος). Να μην γράψω ότι τα Ολυμπιακά Ακίνητα είναι κλειστά τις υπόλοιπες μέρες και ανεκμετάλλευτα.<br />Να μην γράψω ότι ένα πουλάκι μόλις μου σφύριξε ότι η συναυλία είχε ένα δυνατό άρωμα από τις περίφημες γιορτές της Χούντας.<br />Να μην γράψω ότι... άσε, δεν έχει τελειωμό και είναι και Σαββατόβραδο.<br />Τα λέμε στα σχόλια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116570190755594253?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1165352247681421252006-12-05T22:48:00.000+02:002006-12-06T13:49:51.896+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/675/2376/1600/504410/tweety2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/675/2376/320/799691/tweety2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><center style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;">ΆΙ ΚΙ<span style="color: rgb(51, 51, 51);">Χ</span>ΟΥ ΚΙ ΕΣΥ<br />ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΣΟΥ!!!</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116535224768142125?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1163864255404099292006-11-18T17:33:00.000+02:002006-11-18T17:42:20.306+02:00Μόλις γύρισα από το super market.<br />Το σκηνικό πανομοιότυπο κάθε Σάββατο: Στο συνοικιακό super market, το οποίο προσπαθεί να χωρέσει στα ράφια του όσο περισσότερα πράγματα μπορεί, οι διάδρομοι χωρούν μετά βίας 2 άτομα πλάι πλάι και για καρότσι ούτε συζήτηση. Το πάρκινγκ ανύπαρκτο, το να πας δε με άλλον έναν να ψωνίσετε παρέα φαντάζει επιστημονική φαντασία. <br />Την ώρα που ψωνίζεις οι υπάλληλοι γεμίζουν συνεχώς τα ράφια με αποτέλεσμα να προσπαθείς να πάρεις το βούτυρο τεντώνοντας το σώμα σου πάνω από την κοπελιά που ξαναγεμίζει το κάτω ράφι με τα γιαούρτια και σκύβει το κεφάλι της προκειμένου να τινάξεις το χέρι του Τιραμόλα, με την μέγιστη ταχύτητα, να βουτήξεις το βούτυρο, την ίδια στιγμή που ένας απελπισμένος κύριος έχει γίνει ο μισός, καθώς χώνεται στο μεσαίο ράφι για να πάρει γάλα, ανάμεσα από σένα στα βούτυρα και την υπάλληλο με τα γιαούρτια.<br />Η κατάσταση, λοιπόν, μοιάζει ή με αυτοσχέδια χορογραφία, την οποία χορεύουν οι πιο ευγενικοί και πρακτικοί πελάτες ή με τεράστια παρτούζα, στην οποία συμμετέχουν οι πιο τσαμπουκαλεμένοι και «είμαι ο μόνος που ψωνίζει εδώ μέσα» πελάτες. <br />Κάθε φορά που, για λόγους ανωτέρας βίας, πρέπει να πάω για ψώνια το Σάββατο, παίρνω μια βαθιά ανάσα πριν μπω, σηκώνω τα μανίκια και ετοιμάζομαι να παίξω τα συγκρουόμενα καλάθια, με όλη τη γειτονιά. Έτσι και σήμερα, πήγα, ψώνισα χορεύοντας και νίκησα στους πόντους έναν τύπο που ψώνιζε μάλλον την ίδια λίστα με μένα και κουτουλάγαμε τα καλάθια μας μπροστά σε κάθε ράφι, ήμουν η πιο γρήγορη στις σακούλες και βγήκα έξω ασθμαίνοντας, αφού με τράκαρε ένας «είμαι ο μόνος που ψωνίζει εδώ μέσα», ο οποίος αντί να μπει από την είσοδο, μπήκε από την έξοδο και μου έφαγε τον ώμο. <br />Με τις σακούλας ανά χείρας ανέβηκα την ανηφοριά για το σπίτι, παρακαλώντας για μια γερή τζούρα τσιγάρου και 15 τζούρες καφέ, όπου μία κυρία γύρω στα 70 έρχεται από την αντίθετη πλευρά. Μιας και δεν χωρούν δύο λωρίδες πεζών στο πεζοδρόμιο, σταματάω, κάνω ένα βηματάκι στην εσοχή της πολυκατοικίας και αφήνω την κυρία να περάσει πρώτη. Και μένω άναυδη. Η κυρία κάνει τις ίδιες κινήσεις με μένα και μου λέει κάτι. Αφήνω τις σακούλες κάτω, βγάζω τα ακουστικά από τα αυτιά (δεν ξεπερνιέται χωρίς μουσική το περπάτημα με σακούλες) και την ρωτάω:<br />- "Παρακαλώ; Συγγνώμη, αλλά δεν σας άκουσα. Μπορώ να σας βοηθήσω σε κάτι;"<br />- "Τίποτα, δεσποινίς μου, σας είπα ότι προηγείστε" (Με ένα απίστευτο χαμόγελο)<br />- .....(είχα μείνει μαλάκας)<br />- (Συνέρχομαι) "Ευχαριστώ, δεν υπάρχει πρόβλημα, περάστε εσείς πρώτη"<br />- "Αλίμονο, δεν θα μπορούσα να εκμεταλλευτώ την ηλικία μου, όταν κουβαλάτε τόσες σακούλες!!! Παρακαλώ..."<br />- .....(Ξαναμένω μαλάκας)<br />- "Είστε καλά; Χρειάζεστε κάποια βοήθεια;" <br />- "...Εεεεε...όχι τίποτα...σας ευχαριστώ πολύ...να είστε καλά..."<br />Περνάω πρώτη, συνέχισε η κάθε μια τον δρόμο της και ξέχασα ότι είχα πάει super market...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116386425540409929?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1163730529202909682006-11-17T03:07:00.000+02:002006-11-17T05:11:20.596+02:00<center><span style="font-size:130%;"><br />Ο φόβος, η αδιαφορία, η άγνοια<br />είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι της λήθης<br />και η λήθη ο χειρότερος εχθρός των ανθρώπων</span></center><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/politexnio7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/politexnio7.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280786_rqayadwdda_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280786_rqayadwdda_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/215.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/215.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280783_lnhmmnwtzk_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280783_lnhmmnwtzk_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/politexnio15.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/politexnio15.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280782_pwostpkruv_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280782_pwostpkruv_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/politexnio21.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/politexnio21.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280787_pcqihixgxl_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280787_pcqihixgxl_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/image002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/image002.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280788_vsdnlizgkc_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280788_vsdnlizgkc_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/218.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/218.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280781_vbtclhbyhs_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/280781_vbtclhbyhs_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/polytexneio_diomidis.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/polytexneio_diomidis.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br /><br />Σημ: Οι περισσότεροι άνθρωποι που ρώτησα "Πότε έγινε η εξέγερση του Πολυτεχνείου και γιατί" μου απάντησαν: "Τότε" (λίγοι έπιασαν το νούμερο 1973) και "Γιατί έπεσε η χούντα" (???).<br />Νέοι άνθρωποι, από μαθητές σχολείου μέχρι 25 χρονών, περίπου. Αυτήν την ερώτηση την κάνω πάντοτε αυτές τις μέρες, κάτι σαν γκάλοπ. (Παρόμοια έκαναν και στις ειδήσεις κάποτε).<br />Οι μαθητές τις περισσότερες φορές μου απαντούν με επιθετικότητα, και πολύ καλά κάνουν, πρώτον, γιατί θεωρούν προσβλητικό να μην μαθαίνουν στο σχολείο την ιστορία και δεύτερον, γιατί πολύ απλά τους ζητάω τα ρέστα για κάτι, στο οποίο που δεν έχουν καμία ευθύνη. Οι αποφοιτήσαντες από σχολεία και πανεπιστήμια μου απαντούν με κάποια ανασφάλεια και ίσως και ντροπή. <br />Θεωρώ, τουλάχιστον, κουτό να βάλω την οποιαδήποτε λεζάντα ή επεξήγηση, γιατί θα έπρεπε να ξέρουμε τι λέει η κάθε φωτογραφία και το κάθε ηχητικό.<br />Αν όχι, υπάρχει μια πολύ καλή λύση: Αναζητήστε στο Google "εξέγερση πολυτεχνείου", στήστε τους δασκάλους και τους καθηγητές σας στον τοίχο και ρωτήστε τους, το ίδιο και τους γονείς σας, διαβάστε ό,τι βρείτε. Θα ακούσετε πάρα πολλά, αλλά κάποια στιγμή η άκρη θα βρεθεί.<br />Ούτε εγώ έμαθα από το σχολείο για την Χούντα, γιατί έγινε, τα γεγονότα της Νομικής, του Πολυτεχνείου... Και δυστυχώς, δεν είχα ίντερνετ...<br />Τέλος, μου έκανε εντύπωση ότι στα αποτελέσματα του Google έβγαλε πάρα πολλά βιογραφικά διαφόρων, στα οποία υπήρχε μέσα η φράση "συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου". Πως να εξαργυρώσετε το μέλλον σας με μία φράση...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116373052920290968?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1163103041234387042006-11-09T22:03:00.000+02:002006-11-09T22:10:41.423+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/Pollock.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/400/Pollock.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><center style="font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">Reporter:</span></center><span style="font-size:130%;">How do you know when you've finished a painting?<br /><br /></span><center style="font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">Jackson Pollock:</span></center><span style="font-size:130%;">How do you know when you've finished making love?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116310304123438704?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1162857162279794342006-11-07T01:43:00.000+02:002006-11-07T21:09:22.106+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/BlackMacCat.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/BlackMacCat.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><center style="font-style: italic;">Η φωτό είναι μία υπερήφανη χορηγία του φίλτατου <a href="http://www.blogger.com/profile/21572535">π</a>.</center><br />Πολύ ωραίος ο χτεσινοβραδινός σεισμός, ο οποίος μου χάρισε μία όμορφη σταχτιά απόχρωση στο αλαβάστρινη φάτσα μου, αλλά καθόλου ωραίες οι θύμησες από τον σεισμό του ’99, οι οποίες έρχονται αντανακλαστικά στην επιφάνεια…<br />Ένιγουεϊ, κατά το άσμα της τραγουδίστριας (ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε) στο μικρό μας χωριό συνεχίζουμε να λέμε ότι ζήσαμε ΤΟΝ σεισμό και άλλα τέτοια όμορφα…Και οι θύμησες από το αγαπημένο μου παιχνίδι, που το έσπασε ο ξαδελφός μου, ήρθαν αντανακλαστικά στην επιφάνεια. Με την uhu στιγμής ανά χείρας, προσπαθώ να θυμηθώ, γιατί θέλω να ασχοληθώ με το παιχνίδι του blogging.<br /><br />Πριν μπω εδώ μέσα, διάβαζα για πολύ καιρό, χωρίς καν να έχω blog. Μετά απέκτησα κι ένα ψευδώνυμο και μετά έφτιαξα και την δική μου γιάφκα. Έγραφα με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχα για κάθε καινούριο παιχνίδι που μου παίρνανε και τον οποίο είχα να νιώσω πολλά χρόνια. Αυτό που με ενθουσίασε ήτανε ο διάλογος, το πάρε-δώσε, η ερώτηση και η απάντηση, η διαπίστωση και η διαφωνία, το κλάμα και το χάδι, η χαρά και η μοιρασιά. Αλλά, περισσότερο απ’ όλα, η κατάθεση του ενός και η ανάληψη από τους άλλους.<br /><br />Όταν με ρώτησε μία έξυπνη και ευγενική ψυχή -η οποία φορούσε και μία εξαίσια εσάρπα-λινάτσα, που της πήγαινε πολύ (το γλείψιμο είναι για να αρχίσει να ποστάρει πιο συχνά, ξέρει αυτή)- «Γιατί, μπήκες στα blog;», της απάντησα το εξής:<br />«Γιατί, βρήκα κι άλλους τρελούς!» Ναι, εκτός από το μέρος για να πω τις τρέλες μου, βρήκα κι άλλους που λένε τις ίδιες, περίπου, τρέλες με μένα. Πράγματα που, λόγω κοινωνικής σύμβασης, ευγένειας και διακριτικότητας δεν λες άνετα και ξεκάθαρα στον έξω κόσμο.<br /><br />Είναι το μέρος που μπορώ να βγάλω τα σώψυχά μου, που μπορώ να γράψω και ν’ αναλύσω ή όχι την άποψή μου, χωρίς να λάβω την ματιά «μην μου γκρεμίζεις το σύμπαν μου, είσαι ο διάβολος, είσαι μια σκύλα, είσαι ελευθέρων ηθών, είσαι μικρή ή μεγάλη για να λες τέτοια πράγματα είσαι ταλαιπωρημένη ή δεν έχεις φάει αρκετές σφαλιάρες, είσαι αριστερή ή είσαι δεξιά, είσαι από την Γη ή από τον Άρη»<br />ΜΗΠΩΣ, ΘΑ ΕΙΧΑΤΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΤΕ;;;<br />Όχι, ε; Δεν πειράζει.<br /><br />Βρήκα το μέρος που μπορώ να πω την άποψή μου, να γράψω ό,τι ξέρω και μέσα σε δέκα λεπτά να έρθει κάποιος και να τα καταρρίψει όλα, να τα πλουτίσει, να μου γυρίσει το νόμισμα από την άλλη πλευρά, να μου συμπαρασταθεί, να συμφωνήσει, να διαφωνήσει, να με βρίσει και να κάνει Ό,ΤΙ θέλει. Το πιο ωραία απ’ όλα; Ότι μπορώ να κάνω ακριβώς τα ίδια, όποτε και αν το επιλέξω, όποια στιγμή θελήσω. Είμαι μόνη μου και είμαι με όλους, ταυτοχρόνως.<br /><br />Έτσι, για μένα, το blog μου είναι σαν την μαγική λεκάνη του Ντάμπλντορ (όσοι δεν έχετε διαβάσει Χάρι Πότερ, να διαβάσετε, κάνει καλό στις ρυτίδες). Παίρνεις το μαγικό ραβδί, το βάζεις στον κρόταφο και οι μνήμες, οι εντυπώσεις, το ήταν, το είναι και το θα είναι γίνονται μια λεπτή γραμμή καπνού και τα βάζεις μέσα στην λεκάνη. Και μένουν εκεί, μέχρι να τα ξαναζήσεις και να τα ξαναδείς μέσα από τα μάτια των άλλων. Και μπορείς να ξαναγυρίσεις στο ίδιο μέρος, όποτε θες.<br />Τίποτε παραπάνω, αλλά και τίποτε λιγότερο.<br />Αυτό είναι για μένα το blog μου και το blogging. Αυτό είμαι και αυτό είστε για μένα.<br /><br />Δεν είχα σκοπό να γράψω αυτό το κείμενο, γιατί κάποια πράγματα είναι αυτονόητα, για μένα, και κάποια άλλα χιλιογραμμένα από άλλους. Αλλά, οι σκέψεις τριβέλιζαν και ήθελαν να γίνουν καπνός και να μπουν στην λεκάνη. Και μπήκα σήμερα στα αγαπημένα μου μπλογκς και διάβασα την συνγερόντισσα <a href="http://rodiat5.blogspot.com/">Ροδιά</a> (όσοι δεν την έχετε διαβάσει, να την διαβάσετε, κάνει καλό στις ρυτίδες), η οποία έγραψε αυτό το εκπληκτικό <a href="http://rodiat5.blogspot.com/2006/11/blog.html">ποστ</a>. Και εξαιτίας του, είπα να γράψω τα αυτονόητα που προσπαθούσα τόσες μέρες να θυμηθώ.<br /><br />Η Ροδιά στο κείμενό της γράφει τι είναι ένα blog και το blogging. Διαβάστε το. Και στο τέλος διαβάστε δέκα φορές την τελευταία παράγραφο. Γιατί αφορά όλους τους bloggers, ασχέτως το τι είναι για τον καθέναν μας όλη αυτή η ιστορία:<br /><blockquote>«[...]Κάτι τι ακόμα. Ενας ένας κινητοποιούμαστε προς μια κατεύθυνση με την οποία συμφωνούμε. Για να πάψει μια αδικία ή ακόμα κι ένας πόλεμος.<br />Ενας ένας. Αυτή είναι η δύναμή μας. Οχι με το ζόρι, όχι κάτω από ταμπέλες. Με τη θέλησή μας.»</blockquote>Μπορεί, λοιπόν, να είχαμε τον πρώτο μεγάλο σεισμό στην μπλογκόσφαιρα, αλλά μία από τις συνέπειές του ήταν ακριβώς το παραπάνω. Αυτό που συνεπάγεται της φράσης «Ο καθένας είναι υπεύθυνος γι αυτό που γράφει». Ότι ο καθένας μας ενώνει την φωνή του με την αποκλειστική ευθύνη του εαυτού του σε κάτι που συμφωνούν πολλοί.<br /><br />Μετά από 7 μήνες διαμονής στο χωριό, πήρα πάρα πολλά. Πάνω απ’ όλα την εμπιστοσύνη σε μένα.<br />Οπότε, τώρα που στέγνωσε η κόλλα, λέω να μοιραστώ το παιχνίδι μου με όποιον γουστάρει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116285716227979434?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1162345580101848962006-11-01T03:02:00.000+02:002006-11-01T04:27:58.083+02:00Λοιπόν, έχουμε και λέμε:<br /><br />Από την Πέμπτη, που ο Αντώνης Τσιπρόπουλος ανακοίνωσε την ιστορία του, γράφτηκαν πολλά, μα πολλά, μα πάρα πολλά!<br /><br />Οι αντιδράσεις ήταν τόσο άμεσες που δημιούργησαν την χιονοστιβάδα των πληροφοριών, η οποία συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία της. Αναρωτιέμαι σε ποιανού το κεφάλι θα προσγειωθεί…Ελπίζω στο σωστό…<br /><br />Δεν ξέρω τον ακριβή αριθμό των μπλόγκς και των ιστοσελίδων που φιλοξένησαν το θέμα και τις απόψεις των συγγραφέων τους, αλλά είναι σίγουρα μεγάλος.<br />Μέσα σε 4 μέρες το θέμα διαδόθηκε με εκπληκτική ταχύτητα και δεν θα είχε καμία ελπίδα να φτάσει<span style="font-weight: bold;"> τόσο γρήγορα </span>στην δημοσιότητα, αν δεν κάναμε τόση φασαρία.<br />Όπως ήταν απόλυτα φυσικό, κάποια πράγματα είτε διαστρεβλώθηκαν είτε παρεξηγήθηκαν είτε οι φήμες πέρασαν ως γεγονός.<br />Απόλυτα φυσιολογικό, αν σκεφτεί κανείς, ότι πέντε αυτόπτες μάρτυρες δεν μπορούν να περιγράψουν ένα αυτοκινητιστικό με μία κοινή ιστορία, πόσο μάλλον ολόκληρη η ελληνική μπλογκόσφαιρα.<br /><br />Το πρώτο που αλλοιώθηκε ήταν ο χρόνος σύλληψης του Α.Τσιπρόπουλου, όπου κάπου παρουσιάζεται ως «την περασμένη εβδομάδα» και αλλού «την περασμένη Τετάρτη» και αλλού, ως ένα αόριστο «χτες». Από δύο δημοσιογραφικές πηγές (από το σημερινό άρθρο της Ελευθεροτυπίας και την χτεσινή ραδιοφωνική εκπομπή του Βασίλη Κουφόπουλου στον Σκάι) δηλώνεται ως «4-5 μήνες πριν».<br />Μάλιστα, χτες, ο κ. Τσιπρόπουλος ανέβασε στο blog του ένα <a href="http://www.blogme.gr/blog/post/index/26/">post</a>, στο οποίο εξηγεί τους λόγους για τους οποίους καθυστέρησε στην δημοσιοποίηση του γεγονότος.<br /><br />Γράφτηκαν πολλά, ότι πρόκειται για φάρσα, ότι η ιστορία έχει πολλά κενά, ότι μπορούν να σε εντοπίσουν από την IP σου, ότι η γιαγιά μου έχει κεραίες και είναι τρόλεϋ και βασικά δημιουργήθηκαν και πολλές υπαρξιακές απορίες:<br /><br /><center style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-size:130%;">«Να μιλήσω, να μην μιλήσω,<br />να γράψω, να μην γράψω,<br />θα με βρουν, δεν θα με βρουν;;;» </span></center><br />και να ένας τόνος μαδημένες μαργαρίτες στο πάτωμα της μπλογκόσφαιρας. Εκεί που γράφαμε όλοι μας ωραία και καλά αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε τι επιτρέπεται και τι όχι.<br />Να σοβαρευτούμε λίγο…<br />Δεν ισχύει το «καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς»,<br />αλλά το<br /><center><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:180%;" >«καλύτερα να γράφεις,<br />παρά να μασάς»</span><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:180%;" >!!!</span><br /></center><br />Έχουμε, λοιπόν, όσους έγραψαν για το θέμα και όλα τα λινκ τους είναι μαζεμένα στο πρώτο ποστ που έκανε η magica και το οποίο ανανεώνει συνεχώς. <a href="http://magicasland.com/?p=191">Κλικ χίαρ</a>, πληζ! Θενκ γιου!<br /><br />Έσκασαν χτες και τα πρώτα άρθρα στις εφημερίδες.<br />Η <a href="http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=59989116">Ελευθεροτυπία</a> με ένα άρθρο συγκεκριμένα για το θέμα και η <a href="http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_14_31/10/2006_170103">Καθημερινή</a> αναφέρει, απλώς, την σύλληψη του Α. Τσιπρόπουλου στο άρθρο της για το <a href="http://www.igfgreece2006.gr/">Φόρουμ</a>.<br />Στο οποίο Φόρουμ, κάπου διάβασα ότι το ζήτημα τέθηκε και στον κ. Ρουσόπουλο και επίσης, κάπου διάβασα ή άκουσα και την απάντηση του κ. Ρουσόπουλου, αλλά λέω να επανέλθω στο συγκεκριμένο αύριο, γιατί αυτό που θυμάμαι ότι απάντησε, νομίζω ότι δεν μου άρεσε καθόλου…<br /><br />Πάντως, ο <a href="http://teacherdudebbq.blogspot.com/2006/10/protest-email-2.html">teacher dude</a> έφτιαξε ένα μήνυμα, το οποίο μπορούμε να το στείλουμε στο Φόρουμ σ’ αυτήν την <a href="http://www.igfgreece2006.gr/index.php?tid=33">διεύθυνση</a> και ουσιαστικά θέτει το ζήτημα στο Φόρουμ για να ασκηθεί πίεση. Δενκακό...<br />Σημείωση: Στην σελίδα του Φόρουμ λειτουργούν blog από τους συμμετέχοντες και ορισμένοι αναφέρουν τον χαμό και τον διασυρμό μας.<br /><br />Τώρα, η όλη ιστορία αποκτά την δική της αίγλη δημοσιότητας με αρχή την συνέντευξη που έδωσε ο Α. Τσιπρόπουλος στην ραδιοφωνική εκπομπή του Βασίλη Κουφόπουλου "Η ζωή, το σύμπαν και τα Media" στον Σκάι, την Δευτέρα το βράδυ. Κι έτσι λοιπόν, κυρίες και κύριοι, πατήστε τα play, ξυπνήστε μαζί μας και προσπαθήστε να απολαύσετε τον εκπληκτικό ρόλο της μπλογκόσφαιρας ως καταλύτη στην διάδοση των νέων! Όπως κι αν είναι αυτό...<br /><br /><center>1o Ηχητικό απόσπασμα από την εκπομπή του Σκάι:</center><br /><center><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/268457_sbgleazozj_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/268457_sbgleazozj_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object></center><br /><br /><center>2o Ηχητικό απόσπασμα από την εκπομπή του Σκάι<br />(+πρεμιέρα του Πιτσιρίκου):</center><br /><center><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/268458_zuobivhkdw_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio0/268458_zuobivhkdw_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object></center><br /><br />Επίσης, οι καταχωρήσεις του Α. Τσιπρόπουλου στο μπλογκ του, χτες (Τρίτη).<br />1)<a href="http://www.blogme.gr/blog/post/index/23/">Η συνέντεξη στον Σκάι</a> (Απο 'κει βούτηξα τα παραπάνω mp.3)<br />2)<a href="http://www.blogme.gr/blog/post/index/24/BBC">BBC & ξένες δημοσιεύσεις</a><br />3)<a href="http://www.blogme.gr/blog/post/index/25/">ΜΜΕ &amp; ελληνικές δημοσιεύσεις</a><br /><br />Υ.Γ.1: Προς το παρόν, τονίζω προς <span style="font-weight: bold;">το</span> <span style="font-weight: bold;">παρόν</span>, ξαναμανατονίζω <span style="font-weight: bold;">προς το παρόν</span>, δεν με νοιάζει ποιος είναι ο μηνυτής.<br />Όταν μάθουμε, στα σίγουρα, θα πάρω το azzax μου, γιατί πρέπει να γυαλίσω και τις πανοπλίες για την μάχη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116234558010184896?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1161862236396711212006-10-26T14:06:00.000+03:002006-10-26T15:36:40.470+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/rsspr.3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/400/rsspr.3.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Και τι δεν θα έδινα για να μάθω ποιο είναι το "δημόσιο πρόσωπο" που προκάλεσε αυτό:<br />(Αντιγράφω από το <a href="http://www.blogme.gr/blog/post/index/21/BLOGME">Blogme.gr</a>)<br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ BLOGME</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Οκτώβριος 26, 2006, 11:05 pm</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Δημοσιέυθηκε από Administrator το NEA TOY Blogme.gr</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Μια υπόθεση διαδικτυακής λογοκρισίας, μετά την Σιγκαπούρη και την Κίνα, τώρα και στην Ελλάδα</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Το Blogme.gr δέχτηκε αρκετά μηνύματα από τους φιλοξενούμενους του και ερωτήσεις σχετικά με την (προσωρινή) διακοπή της λειτουργίας του, και γιατί επί αρκετές εβδομάδες είναι υπό ανακατασκευή και εκτός λειτουργίας.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Έχοντας υποχρέωση να απαντήσω στα 300 περίπου blogs που φιλοξενούνταν μέχρι την διακοπή,παραθέτω τις απαντήσεις, αποφεύγοντας ωστόσο, προς το παρόν, την δημοσίευση ονομάτων και λεπτομερειών περί της υπόθεσης.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Ο Έντυπος και Ηλεκτρονικός Τύπος, η ΕΕΧΙ, τα Ελληνικά blogs και ο Διεθνής Διαδικτυακός Τύπος (ενασχολούμενος με θέματα πληροφορικής), θα ενημερωθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα λεπτομερώς για το θέμα και τα πρόσωπα, έπειτα από την ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Προσφάτως, δημόσιο πρόσωπο μήνυσε το Blogme.gr για δυσφήμιση και άσεμνο σατυρικό περιεχόμενο.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Το πρόσωπο αυτό σατιρίζονταν μέσα από τις σελίδες κάποιου άλλου blog, το οποίο ήταν καταχωρημένο στο directory του Blogme και στις υπηρεσίες ροής RSS.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, ακολούθησαν: διαδικασία του αυτοφώρου, κατάσχεση του σκληρού δίσκου, παραμονή στο κρατητήριο και προσαγωγή στην εισαγγελία.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Για όσους δεν γνωρίζουν σχετικά με τις υπηρεσίες του Blogme ακολουθούν τα παρακάτω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ BLOGME</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Το Blogme αποτελεί μια δωρεάν διαδικτυακή προσπάθεια συλλογής πληροφοριών, με σκοπό την ταξινόμηση των Ελληνικών blogs, και την εύκολη εύρεση καθώς και ανάγνωσή τους από τους ενδιαφερόμενους.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Το Blogme προσφέρει δωρεάν στα Ελληνικά blogs,υπηρεσίες directory και RSS (για την οποία και μηνύθηκε).</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >TI EINAI BLOGS</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Blog=Ιστολόγιο. Πρόκειται για την ελληνική απόδοση της λέξεως weblog (web + log).</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Ένα blog είναι μια διαδικτυακή έκδοση που αποτελείται από περιοδικά άρθρα.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Δηλαδή, ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο προσωπικών απόψεων.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Τα blogs, χρησιμοποιούνται ως φορείς της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, της έκφρασης απόψεων, των καλλιτεχνικών προσπαθειών, και των εικαστικών δημιουργιών.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Υπεύθυνος για το περιεχόμενο των άρθρων, αλλά και την δημοσίευση ή μη, των σχολίων που έχουν κάνει οι επισκέπτες, είναι μόνο ο διαχειριστής του κάθε blog.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Μια διεθνής υπηρεσία που φιλοξενεί και υποστηρίζει δημιουργία blogs είναι το BLOGGER http://www.blogger.com</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >ΤΙ ΕΙΝΑΙ RSS</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >RSS, είναι οι υπηρεσίες εκείνες που σχετίζονται με την άμεση ανάγνωση κειμένων σε blogs, η ειδήσεις. Χρησιμοποιώντας την τεχνική των RSS, την οποία διαθέτουν τα blogs, συγκεντρώνονται και ταξινομούνται αυτόματα, ανά ημερομηνία, όλα τα τελευταία κείμενα των blogs, ενώ εμφανίζονται μέσα σε μια σελίδα, όπως είναι και η ανάλογη του Blogme. Αυτό εξυπηρετεί τον αναγνώστη διότι έχει την δυνατότητα σε ελάχιστο χρόνο, να δει τα τελευταία περιεχόμενα, από όλα τα blogs μαζί, τα οποία βρίσκονται ταξινομημένα εντός μίας σελίδας .</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Σημειώτεον, τα περιεχόμενα δεν αναπαράγονται κατά επιλογή μας μέσα στο site, ούτε αποθηκεύονται στον σκληρό δίσκο του server μας.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Τα αποτελέσματα αυτά εμφανίζονται αυτόματα μέσα σε μία σελίδα, αντικατοπτρίζοντας ότι υφίσταται τη συγκεκριμένη στιγμή, ή την επιλεγμένη από τον αναγνώστη, ημερομηνία. Εφόσον κάποιο blog βρίσκεται εκτός λειτουργίας, στην σελίδα του Blogme δεν θα εμφανιστεί τίποτα.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Σε αντίθεση, με κάποια από τα μεγαλύτερα και πιο διαδεδομένα Ελληνικά portals μεγάλων δημοσιογραφικών οργανισμών, όπου το περιεχόμενο του κάθε blog αποθηκεύεται στον σκληρό τους δίσκο, χάρις των υπηρεσιών Cached pages, έτσι ώστε ακόμα και όταν το blog ή η ιστοσελίδα μπορεί να είναι εκτός λειτουργίας, η ανάγνωση να είναι δυνατή.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Μεσα από το Blogme,καθίσταται αδύνατη η επεξεργασία από τους διαχειριστές των blogs, ή η προσθήκη σχολίων από τους επισκέπτες, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή RSS μόνο για μαζική ανάγνωση των blogs και για τίποτε άλλο.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Μια παρόμοια διεθνής υπηρεσία RSS είναι το KINJA http://www.kinja.com/topic/bloggery</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >ΤΙ ΕΙΝΑΙ DIRECTORY</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Το Blogme directory είναι κατάλογος που ταξινομεί τα blogs, ανάλογα με το περιεχόμενο τους, πχ, αθλητισμός, τέχνες, κλπ,(όπως πχ το in.gr) έτσι ώστε να διευκολύνει τον επισκέπτη να περιηγηθεί εύκολα μέσα στις κατηγορίες που τον ενδιαφέρουν.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Μια παρόμοια διεθνής υπηρεσία είναι το BLOGRANKINGS http://www.blogrankings.com/</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΗΝΥΣΗΣ / ΑΥΤΟΦΩΡΟΥ:</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Δίχως καμιά προηγούμενη ειδοποίηση από τον μηνυτή ( για λόγους διευθέτησης της υπόθεσης , εξηγήσεων τεχνικών η μή,) έλαβε στην έδρα μου, αιφνιδιαστική επίσκεψη από αστυνομικούς της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος, εν παρουσία εισαγγελέα.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >(Όντας υπεύθυνος διαχείρισης του Blogme, και μη έχοντας κάτι να φοβηθώ, ή να αποκρύψω, υπήρχαν δημοσιευμένα τα πλήρη στοιχεία μου- όπως και θα υπάρχουν μετά την επανέναρξη του site).</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Αφού έγινε σχετική έρευνα, προανάκριση και κατάσχεση του σκληρού δίσκου, ακολούθησε σύλληψη.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Υπό τη συνοδεία των αστυνομικών οργάνων, οδηγήθηκα τέλος, στην Γενική Ασφάλεια Αθηνών ΓΑΔΑ.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Ακολουθώντας τις διαδικασίες του αυτοφώρου (αποτυπώματα , σχετική απολογία, κλπ ), όπου η αστυνομία φυσικά ήταν υποχρεωμένη να πράξει εφόσον είχε προηγηθεί μήνυση προωθήθηκα για την διανυκτέρευση στα κρατητήρια.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Την επόμενη ημέρα, και έπειτα από την διαδικασία της φωτογράφησης, φορώντας χειροπέδες, όπως προβλέπει η διαδικασία, οδηγήθηκα στην εισαγγελία (Ευελπιδων), οπού διατάχτηκε περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Είναι η πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά του internet οπού ασκήθηκε ποινική δίωξη για ένα site συλογής πληροφοριών το οποίο τεχνικά δεν είναι δυνατόν να σχετίζεται με το περιεχόμενο των κατοχυρωμένων ιστοσελίδων.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Έως σήμερα, σε καμία δημοκρατική χώρα δεν έχει υπάρξει παρόμοια δίωξη από θιγόμενο πρόσωπο, παρά μόνο σε αυταρχικά καθεστώτα.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Αναφορικά, ως πιο πρόσφατα παραδείγματα έχουμε την Σιγκαπούρη και την Κίνα.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Οι περιπτώσεις των μηνύσεων ωστόσο, αφορούσαν τον ίδιο τον διωκόμενο που ήταν και ο ίδιος ο διαχειριστής του blog, και όχι το μέσο συγκέντρωσης των blogs και συλλογής πληροφοριών, καθώς είναι το Blogme.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Σημειωτέων, ότι ενώ κάποιοι χρήστες των blogs εκμεταλλεύονται τις υπηρεσίες του Google ώστε με λέξεις κλειδιά να εμφανιστούν αποτελέσματα με σκοπό να σατιρίσουν η να "δυσφημήσουν" διεθνή πρόσωπα όπως ο G. Bush, Ελληνικά κόμματα και υπουργούς, κανείς εξ αυτών δεν στράφηκε εναντίων του Google και των υπηρεσιών του, διότι το σκεπτικό είναι αφελές.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Σε αντίθεση με την περίπτωση του Blogme όπου υπάρχει ένα πρωτοφανές γεγονός νομικής αντιπαράθεσης.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Ο οποιοσδήποτε μέσος χρήστης του ιντερνετ , γνωρίζει τον αυτονόητο τρόπο λειτουργίας ενός οποιουδήποτε website συλλογής πληροφοριών όπως είναι το Blogme .</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Γνωρίζει ποιο είναι το αντικείμενο του, καθώς γνωρίζει ότι σκοπός του είναι να συλλέγει πληροφορίες. Επίσης, ξέρει πως είναι αδιανόητο να ευθύνεται κάποιο ανάλογο website για περιεχόμενο που δεν υπάρχει μέσα στο ίδιο website, αλλά σε άλλες απομακρυσμένες ιστοσελίδες ή blogs, όπου δεν έχει την ευθύνη της διαχείριση και δεν συνυπογράφει.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Οποιοσδήποτε επίσης μέσος χρήστης γνωρίζει ότι η περίπτωση ενός blog (προσωπικού ηλεκτρονικού ημερολογίου),αποτελεί αυτό που λέει η ίδια η λέξη: προσωπικό ημερολόγιο, έκφρασης και ιδεών και που διεθνώς, διακατέχεται από τους ίδιους ιδιαίτερους "κανόνες" προσωπικής ευθύνης των περιεχομένων και της ιδιωτικής έκφρασης, που το διαφοροποιούν από την απλή ιστοσελίδα.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Πιστεύουμε ότι το οποιοδήποτε θιγόμενο πρόσωπο, εάν δεν γνωρίζει, οφείλει να διερευνήσει και να ενημερωθεί, προτού προβεί στην οποιαδήποτε ενέργεια.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Δεν είμαι υποχρεωμένος να αναπαράγω αυτή τη στιγμή τους διαδικτυακούς "κανόνες" που διακρίνουν ένα blog, και την σχέση του η όχι, με ένα site συλογής πληροφοριών όπως είναι το Blogme.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Για οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο, μια επίσκεψη στους όρους χρήσης ενός blog , ή της εταιρίας που το φιλοξενεί, ή του παρέχει τη δωρεάν εφαρμογή , μπορεί να του δώσει μια γρήγορη απάντηση.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Το αποτέλεσμα της επιλεκτικής αυτής ποινικής δίωξης, είναι το Blogme να γίνει το μοναδικό website συλλογής πληροφοριών, που σηκώνει το βάρος αυτής της ενέργειας, ανάμεσα στα εκατοντάδες που υπάρχουν στο Ελληνικό και παγκόσμιο ιντερνερτ.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Πολλά, εκ των οποίων, εμφανίζουν με διαφόρους τρόπους, αποτελέσματα του επίμαχου blog και με υπηρεσίες αποθήκευσης. Τη στιγμή που το επίμαχο blog υφίσταται στα μεγαλύτερα ελληνικά sites συλλογής πληροφοριών, και ενώ το blogme είναι το μόνο το οποίο μηνύθηκε, ωστόσο δεν υποστηρίζω και την ποινική δίωξη και αυτών.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Το blogme ακολουθώντας την διεθνή δεοντολογία που διακρίνει τα sites συλλογής πληροφοριών, δεν φέρει καμία γνώμη τόσο για το συγκεκριμένο blog, όσο και για κανένα άλλο blog, καθώς και περιεχόμενο άλλης ιστοσελίδας που δεν συνυπογράφει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Η υπόθεση της μήνυσης εναντίων του Blogme συσχετίζετε άμεσα περί της ελευθερίας του τύπου και της κοινωνίας της πληροφορίας .</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Παραθέτουμε αποσπάσιμα από το ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 131 (ΦΕΚ Α´ 116/16.05.2003)Προσαρμογή στην Οδηγία 2000/31 του Ευρωπαίκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά. (Οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο).</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >4. Ευθύνη των μεσαζόντων παροχής υπηρεσιών.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Αρθρο 11</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Απλή μετάδοση 1.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Σε περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας συνισταμένης στη μετάδοση πληροφοριών που παρέχει ο αποδέκτης της υπηρεσίας σε ένα δίκτυο επικοινωνιών ή στην παροχή πρόσβασης στο δίκτυο επικοινωνιών, δεν υφίσταται ευθύνη του φορέα παροχής υπηρεσιών όσον αφορά τις μεταδιδόμενες πληροφορίες, υπό τους όρους ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών:</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >α) δεν αποτελεί την αφετηρία της μετάδοσης των πληροφοριών,</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >β) δεν επιλέγει τον αποδέκτη της μετάδοσης και</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >γ) δεν επιλέγει και δεν τροποποιεί τις μεταδιδόμενες πληροφορίες.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >2. Οι δραστηριότητες μετάδοσης και παροχής πρόσβασης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν την αυτόματη, ενδιάμεση και προσωρινή αποθήκευση των μεταδιδομένων πληροφοριών, στο βαθμό που η αποθήκευση εξυπηρετεί αποκλειστικά την πραγματοποίηση της μετάδοσης στο δίκτυο επικοινωνιών και η διάρκειά της δεν υπερβαίνει το χρόνο που είναι ευλόγως απαραίτητος για τη μετάδοση.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: arial;font-family:georgia;" >Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Η μήνυση η οποία μου ασκήθηκε θεωρώ ότι θίγει το κύρος και την αξιοπρέπεια μου, τόσο σε προσωπικό και οικογενειακό, όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Η κατάσχεση του σκληρού δίσκου, με εργασίες μου και backup αρχεία πελατών μου,οδήγησε στην επαγγελματική μου κατάρρευση (μιας προσωπικής επιχείρησης επιδοτούμενης από πρόγραμμα ανεργίας του ΟΑEΔ)με ανεπανόρθωτες επαγγελματικές και οικονομικές συνέπειες.</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Η αξιοπιστία μου κλονίστηκε έναντι των πελατών μου, καθώς και επιδεινώθηκε και κάποιο προσωπικό μου πρόβλημα, που δεν μπορώ να αναφέρω, και μόνο στις δικαστικές αρχές θα κοινοποιήσω.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Πιστεύοντας ότι η μήνυση εξαπολύθηκε εναντίον του blogme λόγω άγνοιας και λάθους συσχετισμού του με το επίμαχο blog, καθώς και αναγνωρίζοντας το δικαίωμα που παρέχει ο νόμος στον οποιονδήποτε θιγόμενο πολίτη να στραφεί νομικά προς υπεράσπιση του , το Blogme δεν θα προβεί σε καμία νομική κίνηση εντυπωσιασμού η αμυντικού χαρακτήρα, (όπως πχ η ψευδή καταμήνυση), πριν την εκδίκαση της υπόθεσης, παρά μόνο μετά το πέρας αυτής.</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Δεδομένου όλων των παραπάνω γεγονότων, που αντικατοπτρίζουν την παρούσα κατάσταση, το Blogme , δεσμεύεται να δημοσιοποιήσει πολύ σύντομα τις λεπτομέρειες και τα πρόσωπα της υπόθεσης στον παγκόσμιο ιστό και στα ΜΜΕ, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των προανακριτικών διαδικασιών, και επιφυλάσσεται να ανταπαντήσει με κάθε νόμιμη ενέργεια, μετά το πέρας της εκδίκασης, δια την αποκατάσταση του, επιθυμώντας την λύση να δώσουν τα αρμόδια δικαστήρια .</span><br /><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Αντώνης Τσιπρόπουλος</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >Υπεύθυνος διαχείρισης του Blogme</span><br /><span style="font-family: arial;font-family:georgia;" >contact@blogme.gr</span><br /><br />Επειδή σε τέτοιες καταστάσεις η μόνη άμυνα είναι το ξεμπρόστιασμα του όποιου κομπλεξικού και η συμπαράσταση σε όποιον δέχεται άδικη επίθεση, περάστε να δείτε τι έγραψαν φίλοι bloggers για το θέμα και γράψτε κι εσείς. Διαδώστε το!<br /><br /><a href="http://vrypan.net/weblog/2006/10/26/2526">Vrypan</a>, <a href="http://gravityandthewind.blogspot.com/">Cyrusgeo</a>, <a href="http://www.agitprop.gr/article/111/blogme">Agitprop</a>, <a href="http://www.nylon.gr/%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%b1-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%83%cf%89%cf%80%ce%b1/#comments">Nylon</a>, <a href="http://histologion-gr.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Ιστολόγιον</a>, <a href="http://naftilos.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Anemos</a>, <a href="http://lidasweblog.wordpress.com/2006/10/26/blogmegr/">Lida</a>, <a href="http://xpsilikatzoy.wordpress.com/2006/10/26/0226102006/">x-psilikatzoy</a>, <a href="http://blog.spitaki.org/2006/10/26/blogmegr/">Σπιτάκι</a>, <a href="http://raresteak.wordpress.com/2006/10/26/blogme/">Raresteak</a>, <a href="http://freehost.stuff.gr/jim_hellas/index.php/?p=398">Jim hellas</a>, <a href="http://sykofantis-bastoyni.pblogs.gr/2006/10/oi-moytzahentin-toy-diadiktyoy-arhisan-oi-syllhpseis.html">Sykofantis Bastoyni</a>, <a href="http://youtzin.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Γιουτζίν</a>, <a href="http://arkoudos.com/blog/?p=1007">Arkoudos</a>, <a href="http://zouri.blogspot.com/2006/10/blog-post_116185572903346047.html">Zouri</a>, <a href="http://ioudas.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html">Ioudas</a>, <a href="http://postnuclear-icehouse.blogspot.com/2006/10/blog-post_25.html">Penguin Witch</a>, <a href="http://mpampakis.wordpress.com/2006/10/26/%ce%a4%ce%bf-%ce%b5%cf%80%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf-%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85/">Μπαμπάκης</a>, <br /><a href="http://anonimi.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Ανώνυμοι Μελαγχολικοί</a>, <a href="http://e-parea.blogspot.com/2006/10/blog-post_116185249650017997.html#comments">e-saloni</a>, <a href="http://e-roosters.blogspot.com/2006/10/blogme.html">, e-rooster blog</a>, <a href="http://sfrang2.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Sfrang2</a>, <a href="http://the-law-of-4l.blogspot.com/2006/10/blogme.html">Άβατον</a>, <br /><a href="http://xoirovoskos.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html">Γεώργιος Χοιροβοσκός</a>, <a href="http://openitnow.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Openitnow</a>, <a href="http://afmarx.blogspot.com/2006/10/delivery-boy.html">Allu Fun Marx</a>, <a href="http://www.greekgastronomer.com/?p=313">Αθήναιος</a>, <br /><a href="http://siteseein.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html">Site Seein</a>, <a href="http://bizwriter.wordpress.com/2006/10/26/ellas-to-megaleio-soy/">Bizwriter</a>, <a href="http://padrazo.blogspot.com/2006/10/blogme.html">Padrazo</a>, <a href="http://sraosha.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html">Sraosha-Rakasha</a>, <a href="http://notes.stratosfountoulis.com/?p=142">Stratos Fountoulis</a>, <a href="http://madnessisagift.blogspot.com/2006/10/logmegr.html">The gypsy</a>, <a href="http://deilogos.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Γρηγόρης</a>, <a href="http://petefris.blogspot.com/2006/10/blog-post_116183953237125348.html">ΠΕΤΕΦΡΗΣ</a>, <a href="http://arxediamedia.blogspot.com/2006/10/oa.html">Arxedia Media</a>, <a href="http://panaliar.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html">Country Boy</a>, <a href="http://birdwired.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html">Bird On A Wire</a>, <a href="http://isisveiled.wordpress.com/2006/10/26/261006/">Isis</a>, <a href="http://seaconfused.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html">Confused</a>, <a href="http://tseligkas.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Τσέλιγκας</a>, <a href="http://abelofilosofies.blogspot.com/2006/10/e.html">Pascal</a>, <br /><a href="http://m13.dontkissthefrog.net/?p=148">Welcome to reality</a>, <a href="http://locandiera.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html">Mirandolina</a>, <a href="http://angela-lucy.blogspot.com/2006/10/blog-post_26.html#links">An-lu</a>, <a href="http://rodiat5.blogspot.com/2006/10/blog-post_116186312612305402.html">Rodia</a>, <a href="http://funel.blogspot.com/">FunEL</a><br /><br /><br />Θερμή παράκληση: Αν κάποιος μπλόγκερ έχει ασχοληθεί με το θέμα και δεν είναι στην παραπάνω λίστα, θα μου αφήσετε ένα λινκ για να το συμπληρώσω;<br /><br />Και φυσικά, όταν ο #%@!&amp;*Blogger αποφασίσει να σύρει τα ποδάρια του, θα ανεβάσω και την φωτογραφία που έφτιαξε η <a href="http://magicasland.com/?p=191#comments">Μagica</a> για την περίσταση.<br /><br />Έλα! Την ανέβασε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116186223639671121?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1161629235131548762006-10-23T20:00:00.000+03:002006-10-24T18:16:25.486+03:00Μέσα στην τούρλα των εκλογών και τον σουρεαλισμό που βιώσαμε, ένας φίλος μου έστειλε κάποια τρέιλερ από το φιλμάκι που είχαν ξεκινήσει να φτιάχνουν ο Salvador Dali και ο Walt Disney, το 1945.<br />Για το <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Destino">Destino</a> ο Dali δούλεψε με τον <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/John_Hench">John Hench</a> για οκτώ μήνες, αλλά το σχέδιο εγκαταλείφθηκε από τον Disney, επειδή τα οικονομικά της εταιρίας ήταν σε άσχημη κατάσταση.<br /><br />Το 1999 ο ανηψιός του Disney αποφάσισε να αποκαταστήσει την ταινία και τελικά βγήκε σε DVD το 2004. <br /><br />Έχει διάρκεια γύρω στα 6 λεπτά, η μουσική είναι του Armando Dominguez και η υπόθεση δεν είναι τίποτα άλλο παρά "μια απλή ιστορία αγάπης μ' ένα αγόρι κι ένα κορίτσι", όπως το χαρακτήρισε ο Disney. <br /><br />Ιδού, λοιπόν, τα τρέιλερ από το Destino μερικά λινκς σχετικά μ' αυτό. <br /><br /><br /><center><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qOyi6RDyMPw"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/qOyi6RDyMPw" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object></center><br /><br /><center><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zMkwBvssz_Q"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zMkwBvssz_Q" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object></center><br /><br /><a href="http://www.animationartconservation.com/destiny_of_dali_destino.html">Destino 1</a><br /><a href="http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=1462300">Destino 2</a> (Αν έχετε γρήγορη σύνδεση, πατήστε το "Listen". Είναι η συνέντευξη του John Hench για την συνεργασία του με τον Dali.)<br /><a href="http://awn.com/oscars04/?type=shorts&id=destino">Destino 3</a><br /><br />Σας χαιρετώ από το κρεβάτι των χαρτομάντηλων, του φασκόμηλου και του θερμομέτρου. Καταραμένη ίωση...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116162923513154876?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1161034912679176222006-10-17T00:41:00.000+03:002006-10-17T00:48:38.693+03:00Αγαπημένοι μου φίλοι,<br /><br />σας γράφω για να σας συγχαρώ για την ανανέωση των όρκων, για αιώνια πίστη και αγάπη, μεταξύ της "Νυφούλας του Θερμαϊκού" και του γαμπρού<br />"εγώ-δεν-φοράω-στρινγκάκια-είμαι-κουμπάρος-του-πανάγου",<br />του οποίου και το παρακάτω πορτρέτο, που με πολύ κόπο και χαρά εξασφαλίσαμε.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/Satyr1.1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/Satyr1.1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Φίλοι μας, η σεμνή τελετή που εκτυλίχθηκε μπροστά στα έντρομα μάτια μας οδήγησε σε μία βαρβάτη κρίση ημικρανίας, που δεν έλεγε να φύγει!<br />Γιατί, ενώ αναμενόταν η παρακάτω αντίδραση της Νυφούλας<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/yikes%201.10.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/yikes%201.10.jpg" alt="" border="0" /></a><br />στην πρόταση του Γαμπρού "εγώ-δεν-φοράω-στρινγκάκια", εκείνη αναλογίστηκε τα τέκνα της και με την καρδιά της πέτρα του είπε το "ναι, σε θέλω ακόμα".<br />Του κερατά, τόσα και τόσα έκανε για παιδιά της, να μην του το ανταποδώσει;<br /><br />Αγαπημένοι μου φίλοι, θέλω να ξέρετε ότι με τα δάκρυα στα μάτια από την συγκίνηση του πόνου και μετά από την κατάποση μιας καρτέλας παυσιπόνων, συμμετέχουμε στην συναισθηματική σας φόρτιση.<br /><br />Έτσι, λοιπόν, ας ενωθούμε, κι ας είμαστε τόσο μακριά, κι ας φωνάξουμε όλοι μαζί --σαν κακιές πεθερές-- χτύπωντας τα χέρια μας στα μπούτια μας σαν την χήρα του Λαζόπουλου:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/gargoyle2.5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/gargoyle2.5.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><center style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;">ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ,<br />ΤΙ ΚΑΚΟ ΜΑΣ ΒΡΗΚΕ!!!</span></center><br /><br />Κλείνοντας, δεν έχω παρά να ευχηθώ για το ευτυχές τούτο γεγονός:<br /><br /><center><span style="font-size:130%;">Άντε, βρε, να μας ζήσουν και καλούς απογόνους!<br />Πάντα τέτοια, πάντα τέτοια...</span></center><br /><br /><br />Σας ασπάζομαι,<br /><br />Η κ. Αντιδημάρχου (aka "Νικήσαμε-και-θ' ανοίξω-catering-λέμε!")<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116103491267917622?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1160731496827499722006-10-13T11:51:00.000+03:002006-10-15T13:34:30.070+03:00<center>(Κ.Π.Ψ.= Καρατζαφέρης, Παπαθεμελής, Ψωμιάδης)</center><br /><br />Αγαπητέ <a href="http://yannish.blogspot.com/">yannis_h</a> (shshshsh), ο ραδιοφωνικός σταθμός anarrima σου αφιερώνει εξαιρετικά το παρακάτω ηχητικό απόσπασμα. Ασχολείται με το πρώτο φαινόμενο, τον "Χέρι-χέρι-με-τον-Καρατζαφέρη", καθώς δεν διαθέτουμε αποσπάσματα από τα άλλα φαινόμενα ελληναράδων, προς μεγάλη μας λύπη...<br /><br />Και συνεχίζοντας την συζήτηση από το προηγούμενο ποστ, φυσικά και τα "φαινόμενα" αναδεικνύονται από "φαινόμενα"...<br />Αναμένουμε με ανυπομονησία τις ανταποκρίσεις σου από την Θεσσαλονίκη και τα πέριξ, αν βεβαίως, αφού πατήσεις το κουμπάκι, έχεις ακόμα σώας τα φρένας, το σπίτι σου άθικτο και τον υπολογιστή σου στη θέση του. Εγώ δεν τα είχα...<br /><br />Βαθιά ανάσα, λοιπόν και all together now, ας πατήσουμε το play!<br />(Και για όσους χρησιμοποιούν Internet Explorer ή δεν παίζει κάντε κλικ <a href="http://www.artanisanarrima.lifelogger.com/253613">εδώ</a>)<br /><br /><object width="400" height="20"><param name="movie" value="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio/253613_dsyclcraty_conv.flv&autoStart=false"></param><embed src="http://lifelogger.com/common/flash/flvplayer/flvplayer_basic.swf?file=http://artanisanarrima.lifelogger.com/media/audio/253613_dsyclcraty_conv.flv&autoStart=false" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="20"></embed></object><br /><br />Από που είναι; Από το τελευταίο συνέδριο του κόμματος <a href="http://www.laos.gr/">ΛΑ.Ο.Σ.</a>.<br /><br />Πηγή: Από την ραδιοφωνική εκπομπή του Θύμιου Καλαμούκη στον <a href="http://www.skairadio.gr/">Σκάι</a>, κάπου τον περασμένο Φεβρουάριο-Μάρτιο. Καθώς το έπαιζε πάρα πολύ καιρό, προφανώς για να χωνευτεί καλά -τα Maalox δεν έκαναν τίποτις-, το τσιμπήσαμε. Τελικά, μια κάποια λύση για την χώνεψη ήταν τα φσστ-μπόινγκ, που παρεμβάλονται.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/axeiropoihtos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/320/axeiropoihtos.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Update: Βούτηξα την φωτογραφία από την Αχειροποίητο, την οποία αναφέρει ο yannis_h στο εξαιρετικό του σχόλιο-ανταπόκριση και την έχει βάλει στο blog του με αφορμή αυτό το ποστ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116073149682749972?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1160436760779943622006-10-10T02:28:00.000+03:002006-10-10T02:37:54.256+03:00Η προεκλογική εκστρατεία όλων των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων και δημάρχων, νομαρχιακών συμβούλων και νομαρχών, υπερνομαρχιακών συμβούλων και υπερνομαρχών, του Σούπερμαν, του Μπάτμαν, του Λεξ Λούθορ και του Τζόκερ, μου αφήνουν την αίσθηση ότι τρέχουμε όλοι μαζί, μέσα στο κλουβί μας, πάνω στην ρόδα, σαν τα χαμστεράκια.<br /><br />Τρέχουμε, τρέχουμε, τρέχουμε, τρέχουμε<br />και δεν φτάνουμε<br />πουθενά, πουθενά, πουθενά, πουθενά,<br />σε μία συνεχόμενη αυτιστική πορεία.<br /><br />Από τη μία όλοι οι υποψήφιοι δηλώνουν ότι θα κάνουν και θα κάνουν και θα κάνουν. Και τι θα κάνουν; Τα αυτονόητα. Ό,τι έπρεπε να είχε γίνει εδώ και τετραετίες.<br /><br />Το Σάββατο προσπαθούσα να περάσω το δρόμο για να πάρω ταξί και ήταν αδύνατο. Όλοι οι δρόμοι έγιναν ποτάμια στο κέντρο της Αθήνας. Είδα μία κυρία να καθαρίζει το φρεάτιο μπροστά από το μαγαζί της, για να φύγουν τα ποταμίσια νερά που κατεβάζανε ο Λυκαβηττός και ο Λόφος του Στρέφη και η Αλεξάνδρας μαζί. Τα νερά είχαν ανέβει μέχρι τις εισόδους των πολυκατοικιών στην …Ιπποκράτους.<br /><br />Φυσικά, φταίμε όλοι μαζί. Και για όλα.<br /><br />Εμείς που δεν προσέχουμε πως και που πετάμε τα σκουπίδια μας,<br />ο Δήμος που δεν φροντίζει για τα φρεάτια, για τις χωματερές που δεν μπορούν να συμμαζέψουν, να κλείσουν, να ανοίξουν,<br />για τα πάρκα που όταν τα φτιάχνουν είναι τίγκα στο μάρμαρο και δίπλα μία ζαρντινιέρα με λελούδια <span style="font-weight: bold;">(ΒΑΛΤΕ ΔΕΝΤΡΑ, ΧΟΡΤΑΡΙΑ, ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΓΚΑΖΟΝ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΑΔΑ, ΓΑΜΩΤΟ!!!!!!!!!!!!!),</span><br />τις λακούβες και τα πεζοδρόμια (κουίζ: ποιος είναι υπεύθυνος γι αυτό; Ο Δήμος ή το ΥΠΕΧΩΔΕ;),<br />η υγεία και η περίθαλψη των δημοτών (ξανά κουίζ: Υπουργείο Υγείας ή Δήμος;),<br />η πολεοδομία της πόλης (ξαναμανά κουίζ, μην λέμε πάλι τα ίδια…)<br />και ένα σωρό άλλα θέματα που ταλανίζουν τα ευαίσθητα μυαλά μας και τις ταλαιπωρημένες ψυχές μας.<br /><br />Άσε τα ψιλά γράμματα: <span style="font-size:78%;">ανακύκλωση</span> (πάρτε άλλο ένα κουίζ και πείτε μου, εγώ δεν έχω καταλάβει ακόμη τον υπεύθυνο γι αυτό).<br />Να σας πω την μαύρη αλήθεια και την μεγάλη μου αμαρτία, δεν έχω καμία ιδέα τι στο καλό κάνει η νομαρχία και ακόμα χειρότερα, η ΥΠΕΡνομαρχία… Συγγνώμη…<br /><br />Έχω την εντύπωση ότι κανείς τους και κανείς μας δεν έχει καταλάβει, ποιες θα είναι οι αρμοδιότητές τους, όταν μπουν στο δημαρχείο, στην νομαρχία, στην υπερνομαρχία, στο τεράστιο ιγκλού του Καλ-Ελ και την σπηλιά του Μπάτμαν.<br />Τουλάχιστον, οι δύο τελευταίοι έχουν έναν στόχο στο πρόγραμμά τους: Να σώσουν τον κόσμο.<br />Οι προηγούμενοι; Ξέρουν τι πρέπει να κάνουν; Και το χειρότερο:<br />Τι ΔΕΝ πρέπει να κάνουν;<br /><br />Όλοι ψάχνουν να εκλεγούν, αλλά κανείς δεν κάθεται να σκεφτεί ότι τα βασικά, τα αυτονόητα, δεν έχουν διευθετηθεί. ΑΚΟΜΑ!<br />Στο μεταξύ, εμείς ψάχνουμε να βρούμε ποιον θα ψηφίσουμε και οι υποψήφιοι ποιος θα τους ψηφίσει, μπας σταματήσει η ρόδα να γυρνάει.<br /><br />Τα πάντα έχουν γίνει η ρόδα του κλουβιού κι εμείς τα ποντίκια.<br /><br />Και ο επιστήμονας ποιος είναι; (Ιδού η ρόδα, ιδού και το πήδημα…)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116043676077994362?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1160055673611407922006-10-05T16:12:00.000+03:002006-10-06T10:04:12.666+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/Artanis%202005.1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/200/Artanis%202005.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Κυρίες και κύριοι, με μεγάλη χαρά και με πελώρια(;) τιμή, σας παρουσιάζω την καινούρια φάτσα του μπλογκ Anarrima!!!<br /><br />Η διαδικασία του λίφτινγκ, ήταν ολίγον κουραστική, καθώς έπρεπε να μάθω τον κώδικα html και να μην χώσω το νυστέρι πολύ βαθιά, γιατί ο ασθενής θα έβγαινε παντελώς παραμορφωμένος...<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι τον κώδικα δεν τον έμαθα, παρά μόνο τα βασικά που χρειαζόμουν για τις βασικές αλλαγές. Να 'ναι καλά η Pannasmontata, από την οποία έχουμε βουτήξει όλοι τα περίφημα template της και τους έχουμε αλλάξει τα φώτα! Ναι, η βάση αυτού που βλέπετε είναι το "chemical romance", το οποίο όμως δεν μπορώ να σας το δείξω με λινκ, γιατί το site της Pannasmontata κάτι έπαθε...<br /><br />Τα <b>κομπρεσέρια</b> δούλεψαν ολημερίς και ολονυκτίς, όποτε είχα λίγο χρόνο και με την βοήθεια του <b>κουμπάρου</b> google, μετέφρασα τα <b>μεγάλα έργα</b> της html, ώστε να ξεστραβωθώ και να κατάλαβω τι σημαίνουν αυτά τα ορνιθοσκαλίσματα. Δεν τα έμαθα και καλά, αλλά <b>αφού τα διέλυσα όλα</b> σ' ένα δοκιμαστικό μπλογκ, <b>στάχτη και μπούρμπερη</b>, πανικός στο ίσωμα, μπόρεσα να βρω ποιο ορνιθοσκάλισμα αντιστοιχεί σε τι και να φτιάξω αυτό που βλέπετε. Τίποτα το σοβαρό. Λιτό, λειτουργικό και απλώς υπέροχο, μιας και είναι το σπίτι του πιο υπέροχου αχταρμά μπλογκ και γι αυτό είναι <b>"DAS blog uber alles"</b>, δεν έχουμε και διαλυτικά...<br /><br />Λοιπόν, μόλις τέλειωσα. Αφού <b>ξεσκόνισα και συμμάζεψα</b>, άλλαξα και το avatar και από βεγγαλικό έγινα ιερογλυφικό.<br /><b>Για να δούμε</b> αν θα κρατήσει σταθερά το template και ας ελπίζουμε να μην μου πέσει και με πιάσουν τα διαόλια μου.<br /><br />Περάστε για <b>τα εγκαίνια</b>, αφήστε και τον οβολό σας, έχουμε και εκλογές...<br /><br />Σμουτς, που λέει και η Ροδιά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-116005567361140792?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1159490163758062842006-09-29T03:21:00.000+03:002006-09-29T03:36:04.546+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/1600/Blog3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/675/2376/400/Blog3.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/24622430-115949016375806284?l=anarrima.blogspot.com' alt='' /></div>Artanishttp://www.blogger.com/profile/13559664288640957721noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-24622430.post-1158947587846650702006-09-22T20:39:00.000+03:002006-09-22T20:55:12.850+03:00<span style="font-size:130%;"><span style="font-family:georgia;">Χτες έλαβα το παρακάτω e-mail, μέσω ενός φίλου.<br />Ο αποστολέας του μηνύματος έχει γράψει το όνομά του, αλλά δεν μπορώ να το δημοσιεύσω για ευνόητους λόγους.<br />Μέχρι τώρα δεν έχω ακούσει τίποτα σχετικό στις ειδήσεις, αν και δεν μπορώ να πω ότι τις παρακολούθησα εκτενώς τις προηγούμενες μέρες, λόγω υποχρεώσεων. Εύχομαι, το e-mail να είναι πλάκα και όχι αλήθεια, πάλι για ευνόητους λόγους.<br />Αν, όμως, ένα παιδάκι χρειάζεται μεταμόσχευση, τότε το λιγότερο που μπορώ να κάνω, είναι να το δημοσιεύσω στο μπλογκ μου. </span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Αν γνωρίζετε οτιδήποτε σχετικό, αφήστε μας ένα λινκάκι (ERGOTELINAAAAA!!!). </span><br /><span style="font-family:georgia;">Μπορείτε να δημοσιεύσετε το e-mail και να το πείτε στους γνωστούς σας, ίσως έτσι βοηθήσουμε . </span><br /><span style="font-family:georgia;">Όποιος θέλει να λάβει το e-mail (με το όνομα του αποστολέα) ας μου αφήσει ένα μήνυμα στην διεύθυνση του e-mail μου. </span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Το μήνυμα που έλαβα: </span><br /><br /><span style="font-family:georgia;"></span><blockquote><span style="font-family:georgia;">Θέμα: FW: ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΤΟ</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;"> Πρόκειται για ένα αγοράκι από τη Θεσσαλονίκη 7 ετών που πάσχει από την σπάνια και γνωστή νόσο του Lorentzo.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;"> Πρέπει άμεσα να βρεθεί δότης μυελού των οστών για να υποβληθεί σε μεταμόσχευση.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;"> Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου κάθε μέρα που παιρνάει είναι κρίσιμη για την επιβίωση του.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;"> Μπορεί ο καθένας να δώσει δείγμα (αίμα) στο ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (κτίριο ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ), 2ος όροφος, για την ιστοσυμβατότητα (δηλαδή ο δότης να έχει συμβατό μυελό των οστών).<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;"> Το παιδάκι ονομάζεται Αγγελόπουλος Ελευθέριος.</span><br /><span style="font-family:georgia;"> Επίσης και στην Αθήνα υπάρχει δυνατότητα να δώσει</span><br /><span style="font-family:georgia;"> κάποιος δείγμα (αίμα) στα παρακάτω ν�